طبق گزارش ایسنا، مارتن استاینبوخ، استاد مهندسی مکانیک در دانشگاه فناوری آیندهوون هلند، بیان کرد که ممکن است در آینده‌ای نزدیک، به ویژه طی یک دهه آینده، مسافران در اروپا با استفاده از هواپیماهای برقی سفر کنند. او بر این باور است که مشابه با این‌که سیاست‌های دولتی خودروسازان را به سمت تولید خودروهای برقی هدایت کرده، تولیدکنندگان هواپیما نیز باید از طریق قوانین مربوطه به سوی برقی‌سازی ناوگان خود سوق داده شوند.
هلند در مقایسه با اکثر کشورهای دیگر اروپایی، به سرعت در حال پیشبرد پروازهای برقی است و شرکت نوپای هلندی «الیسیان ایرکرفت» (Elysian Aircraft) در حال توسعه یکی از نخستین مدل‌های هواپیماهای مسافربری جهان با نیروی باتری است.
دانیل جیکوبسون، یکی از بنیان‌گذاران این شرکت، اعلام کرد که این هواپیما به شش موتور مجهز خواهد بود و طراحی نوک بال‌های آن به‌گونه‌ای است که بتواند با زیرساخت‌های فعلی گیت‌های فرودگاه سازگار گردد، زیرا بال‌های این هواپیما به دلیل اندازه بزرگ خود نیاز به طراحی ویژه‌ای دارند.
کاهش آلاینده‌های ناشی از سوخت‌های فسیلی به‌عنوان یکی از بزرگترین چالش‌های جهانی شناخته می‌شود و صنعت هوانوردی سهم قابل‌توجهی در این زمینه ایفا می‌کند. او افزود: اگر این هواپیما بتواند 90 مسافر را به مسافت اولیه 800 کیلومتر و در نهایت 1000 کیلومتر جابه‌جا کند، می‌توان انتشار آلاینده‌ها را در نیمی از پروازهای جهانی به صفر رسانید و به همین ترتیب، انتشار کلی آلایندگی در صنعت هوانوردی به میزان 20 درصد کاهش خواهد یافت.
ضرورت قانون‌گذاری برای برقی‌سازی هواپیماها
براساس اطلاعات ارائه‌شده به گروه فعال محیط‌زیستی «استی گراندِد» (Stay Grounded)، صنعت هوانوردی، با در نظر گرفتن انتشار دی‌اکسید کربن و سایر آلاینده‌ها، مسئول حدود 6 درصد از روند گرمایش جهانی بوده و این سهم در کشورهای توسعه‌یافته به مراتب بالاتر است.
سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو)، که به سازمان ملل وابسته است و مسئولیت تنظیم مقررات بین‌المللی هوانوردی را برعهده دارد، هدف «رشد بدون کربن از 2020» را به تصویب رسانده است. اما در واقع، انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از پروازهای بین‌المللی از آن سال به بعد افزایش داشته، چرا که این هدف بیشتر بر جبران کربن تمرکز داشته و نه کاهش واقعی آن. نهاد «ردیاب اقدام اقلیمی» این هدف را ناپایدار و ناکافی ارزیابی می‌کند.
استاینبوخ تاکید کرد که کمیسیون اروپا باید تمرکز خود را بر کمک به هوانوردی فعلی برای دستیابی به بالاترین سطح ممکن از پایداری معطوف کند و به جای صرف تمرکز بر کاهش آلایندگی هواپیماهای کنونی، باید به سمت حمایت از توسعه هواپیماهای برقی — که فاقد هرگونه انتشار آلاینده هستند — پیش رود. توجه کافی به ایجاد تغییرات بنیادین در برقی‌سازی هوانوردی وجود ندارد و این روند بیشتر از آنچه باید، تدریجی به نظر می‌رسد.
وی با اشاره به تجربه‌های موفق در برقی‌سازی خودروهای سواری گفت: تعیین تاریخچه‌های مشخص برای خودروسازان به منظور ارائه تعدادی کافی از مدل‌های برقی، تأثیری مثبت و مشهود بر جای گذاشته است. به اعتقاد او، باید قانونی تصویب شود که مشخص کند چه درصدی از ناوگان هوایی تا تاریخ مشخصی باید به نسخه‌های برقی تغییر یابد.
استاینبوخ همچنین بر این عقیده است که کمیسیون اروپا ملزم است که پروسه صدور گواهینامه برای طرح‌های جدید هواپیما را تسریع کند. ایمنی باید نخستین، دومین و سومین معیار در این پروسه باشد، اما تسریع این فرآیندها می‌تواند به پیشرفت زیرساخت‌های برقی‌سازی پروازها، افزایش ظرفیت تولید و بزرگ شدن شرکت‌های نوپای سازنده هواپیماهای جدید کمک شایانی نماید.
باتری‌ها، کلید تعیین‌کننده آینده پروازهای برقی
استاینبوخ ابراز کرد که دلایل زیادی وجود دارد که می‌تواند باعث امیدواری به فراگیر شدن پروازهای برقی در آینده نزدیک شود و باتری‌ها به‌عنوان عامل اصلی و کلیدی در این زمینه مطرح هستند. میلیاردها یورو و دلار به توسعه باتری‌ها در سراسر دنیا اختصاص یافته چرا که این فناوری برای گذار به منابع انرژی پاک در عرصه حمل‌ونقل و انرژی بسیار حیاتی است.
باتری‌ها تأمین‌کننده نیروی لازم برای هواپیماهای برقی هستند و طول عمر آن‌ها مشخص‌کننده مسافتی است که این هواپیماها می‌توانند طی کنند. استاینبوخ بر این باور است که اگر باتری‌های حالت جامد با ظرفیت دو برابر و چگالی انرژی تا 500 وات‌ساعت به‌ازای هر کیلوگرم وارد بازار شوند، جذب و تمایل افراد به استفاده از پروازهای برقی به‌شدت افزایش خواهد یافت.
او پیش‌بینی کرد که تا سال 2032 و در عرض شش سال آینده، نخستین هواپیماهای باری و مسافربری پنج‌نفره با شعاع پروازی 500 کیلومتر به عرصه هواپیمایی وارد خواهند شد. این هواپیماها در مقیاس کوچک فعالیت خواهند کرد، اما آغازگر یک مسیر جدید برای کاربردهای تخصصی خواهند بود.
براساس گزارش یورونیوز، استاینبوخ همچنین اشاره کرد که تا سال 2035 ممکن است هواپیماهای نُه‌نفره و حتی ممکن است بیست‌نفره نیز با شعاع پروازی 500 کیلومتر به پرواز درآیند. اما هواپیماهای با ظرفیت بالاتر مانند 80 یا 90 نفره احتمالاً تا سال 2040 یا حتی بعد از آن وارد ناوگان خواهند شد.
انتهای پیام
نظرات کاربران