پس از گذشت هجده سال از دیدار ژوزه مورینیو با مقامات بارسلونا به منظور جانشینی فرانک رایکارد، فلش مموری حاوی برنامه‌ای ۲۷ صفحه‌ای که این مربی پرتغالی برای هدایت تیم آبی‌واناری‌ها طراحی کرده بود، هنوز هم نزد یکی از مدیران قبلی باشگاه به‌طرز محفوظی نگهداری می‌شود؛ پیشنهادی که بر اساس نوشته‌های رسانه‌های اسپانیایی، سرآغاز تنش و خصومت مورینیو با بارسلونا گردید.
به نقل از روزنامه موندو دپورتیوو، این رویداد در بهار سال ۲۰۰۸ صورت گرفت؛ زمانی که بارسلونا پس از دو فصل ناموفق در کسب نتایج دلخواه، به دنبال تغییرات بنیادینی بود و نام ژوزه مورینیو به‌عنوان یکی از گزینه‌های معتبر برای جانشینی فرانک رایکارد مطرح گردید.
گنجینه‌ای در کشو
مارک اینگلا، نایب‌رئیس وقت بارسلونا در امور ورزشی، هنوز هم فلش مموری سفیدی را که مورینیو در یک جلسه در لیسبون به او سپرده بود، همچون یک گنج ارزشمند در یکی از کشوهای میزش حفظ می‌کند. در آن برهه، سرمربی پرتغالی پس از جدایی از چلسی بدون تیم بود؛ هرچند که پیش از آن با تیم‌هایی نظیر پورتو و چلسی به موفقیت‌های چشمگیری نائل آمده بود.
ژرژ مندس، نماینده معتبر مورینیو، به خوبی از علاقه او و خانواده‌اش برای بازگشت به بارسلونا مطلع بود. این در حالی است که مورینیو پیش‌تر چهار سال را در این شهر سپری کرد و به عنوان دستیار بابی رابسون و لوئی فان‌خال فعالیت کرد. به همین خاطر، مندس فضای لازم را برای برگزاری جلسه‌ای در لیسبون فراهم آورد.
اینگلا به تنهایی در این جلسه حاضر شد، زیرا تکسیکی بگیریستاین، مدیر ورزشی وقت بارسلونا به دلیل یک تعهد شخصی قادر به حضور نبود. با این وجود، گزارشات حاکی از آن بود که بگیریستاین از ابتدا به انتخاب مورینیو اعتقادی نداشت و پپ گواردیولا را به عنوان گزینه‌ای مناسب‌تر مد نظر داشت؛ این مربی جوانی بود که به تازگی همکاری خود را با تیم ذخیره‌های بارسلونا آغاز کرده بود.
طرح ۲۷ صفحه‌ای مورینیو برای بارسلونا
پس از گزراندن احوالپرسی‌های اولیه، مورینیو فلش مموری سفیدی را از جیب خود بیرون آورد که شامل یک ارائه ۲۷ صفحه‌ای در خصوص برنامه‌هایش برای بارسلونا بود. او در این طرح بر حفظ سیستم ۳-۳-۴ و به‌کارگیری تغییرات تاکتیکی مختلف آن تأکید ورزیده بود؛ رویکردی که یادآور فلسفه یوهان کرویف بود، گرچه رابطه مورینیو با این اسطوره هلندی بارسلونا چندان دوستانه نبوده است.
سرمربی پرتغالی همچنین عقیده داشت که استفاده از توپ باید در همه تمرینات، حتی تمرینات بدنسازی، تداوم یابد؛ متدالی که کرویف نیز به آن پایبند بود.
در ادامه، مورینیو به‌طور جامع ترکیب بارسلونا را تحلیل کرد. او در خصوص ادامه حضور رونالدینیو در تیم تردید داشت، اما خواهان حفظ ساموئل اتوئو و دکو بود. در عوض، بازیکنانی همچون سیلوینیو، لیلیان تورام و خاویر اسکیردو را در فهرست جدایی قرار داده بود. همچنین، او در خصوص نقش ادملسون، اولگوئر و زامبروتا در ترکیب تیم سؤالاتی مطرح کرد.
در این طرح هیچ اشاره‌ای به جذب بازیکنان جدید نشده بود. مورینیو در عوض برنامه داشت تا از چند بازیکن سابق بارسلونا در کادر فنی خود استفاده کند؛ از جمله لوئیس انریکه، چابی فرر و سرجی بارخوان که در دوره‌های قبلی حضورش در این باشگاه با آن‌ها همکاری کرده بود.
اختلاف بر سر ارتباط با خبرنگاران
یکی از مهم‌ترین نقاط اختلاف در این جلسه، شیوه برخورد مورینیو با رسانه‌ها بود. مدیران بارسلونا به‌روشنی به او یادآوری کردند که باید رابطه‌اش با خبرنگاران را بهبود بخشد؛ موضوعی که به دنبال حواشی مرتبط با رقابت‌های چلسی و بارسلونا اهمیت بیشتری پیدا کرده بود. مورینیو در آن رقابت‌ها رفتارهایی از خود نشان داده بود که از نظر مدیران بارسلونا، به اصلاح نیاز داشت.
در نهایت، پایان ناخوشایند فصل به دوران حضور فرانک رایکارد در بارسلونا خاتمه داد. سرمربی هلندی سابقاً دو بار قهرمانی لالیگا و یک بار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را برای این باشگاه به ارمغان آورده بود، اما بارسلونا در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ نتوانست به هیچ موفقیتی نائل شود.
رئال مادرید تحت هدایت برند شوستر، با اختلافی قابل توجه قهرمان لالیگا شد. بازیکنان بارسلونا در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ناچار شدند برای ادای احترام به قهرمان اسپانیا، گارد افتخار تشکیل دهند. در لیگ قهرمانان اروپا هم منچستریونایتد با حذف بارسلونا در مرحله نیمه‌نهایی، امیدهای این تیم برای کسب جام را از بین برد.
انتخاب گواردیولا و آغاز دشمنی مورینیو با بارسلونا
با نزدیک شدن به زمان تصمیم‌گیری درباره جانشینی رایکارد، خوان لاپورتا، رئیس وقت بارسلونا، دوباره با یوهان کرویف مشورت کرد. کرویف نیز به‌روشنی از انتخاب گواردیولا، گزینه‌ای که بگیریستاین حمایت می‌کرد، حمایت به عمل آورد. بدین ترتیب، گواردیولا هدایت تیمی را برعهده گرفت که در سال‌های بعد به یکی از پرافتخارترین و تأثیرگذارترین تیم‌های تاریخ فوتبال تبدیل شد؛ تیمی که اوج آن با درخشش لیونل مسی توأم گردید.
از طرف دیگر، مورینیو از رد پیشنهادش برای هدایت بارسلونا ناراحت شد. این واقعه به یکی از نقاط عطف رابطه او با باشگاه کاتالانی بدل شد و در سال‌های آتی، با حضور مورینیو در رئال مادرید، رقابت‌ها و تنش‌ها میان این دو طرف به اوج خود رسید و آقای خاص به تدریج به دشمن شماره یک کاتالان‌ها تبدیل شد.
همچنین بخوانید: آمار کامل ژوزه مورینیو مقابل بارسلونا؛ رقابتی از جنس تاکتیک و تنش با درصد موفقیت کم!
نظرات کاربران