علیرضا جهانبخش، کاپیتان تیم ملی ایران، در حال حاضر دوره‌های خوشایندی را در فوتبال هلند تجربه نمی‌کند، ولی به‌نظر نمی‌رسد که افت چشمگیر او و فاصله‌اش از شرایط ایده‌آل مسابقات مانع جدی برای حضور مجددش در جمع ملی‌پوشان باشد. بازیکن با تجربه فوتبال ایران که این روزها در تیم اکسلسیور بازی می‌کند، در فصل جاری تنها شش بار به میدان رفته و مجموع زمان حضورش در زمین به تنها ۹۴ دقیقه محدود شده است؛ آماری که به همراه عدم ثبت گل و پاس گل، نشان‌دهنده عملکرد چندان قابل توجهی در عرصه فوتبال باشگاهی نیست.

با وجود این، اگر روند کنونی دعوت‌های امیر قلعه‌نویی ادامه یابد، ممکن است دوباره نام جهانبخش را در لیست تیم ملی برای جام ملت‌های آسیا مشاهده کنیم؛ وضعیتی که در صورت وقوع، سؤالی جدی را به ذهن می‌آورد: آیا سرمربی تیم ملی برای انتخاب بازیکنان معیار مشخصی دارد؟ این موضوع جالب‌تر می‌شود وقتی که مواضع پیشین قلعه‌نویی را در کنار وضعیت کنونی کاپیتان تیم ملی قرار دهیم.

سرمربی تیم ملی از مهدی قایدی به دلیل شرایط عملکردش در فوتبال امارات و نداشتن دقایق کافی در مسابقات باشگاهی چشم‌پوشی کرده است، اما اگر قرار باشد جهانبخش با عملکرد کنونی خود دوباره به اردو دعوت شود، این تفاوت در رویکرد نسبت به دو بازیکن چگونه توجیه خواهد شد؟ آیا کمبود دقایق بازی تنها برای برخی از بازیکنان یک نقطه ضعف قابل تامل محسوب می‌شود یا اینکه نام و سابقه ملی هم در تعیین معیارهای انتخاب تاثیرگذار خواهد بود؟

البته این اولین باری نیست که دعوت از جهانبخش با توجه به وضعیت نامناسبش در باشگاه مورد بحث و جدل قرار می‌گیرد. او پیش‌تر نیز در زمانی که حتی تیم باشگاهی نداشت و از شرایط بازی دور بود، به اردو تیم ملی فراخوانده شد؛ تصمیمی که با انتقادات زیادی مواجه شد. حالا نیز آمار او در اکسلسیور، شامل شش بازی و تنها ۹۴ دقیقه حضور در زمین، و همچنین عدم ثبت گل و پاس گل، نشان‌دهنده وضعیت نگران‌کننده‌اش است.

در چنین شرایطی، اگر دوباره جهانبخش به تیم ملی دعوت شود، قلعه‌نویی باید به این تناقض پاسخ قانع‌کننده‌ای بدهد؛ زیرا نمی‌توان از یک سو بر اساس کمبود بازی در فوتبال باشگاهی قایدی را کنار گذاشت و از سوی دیگر، برای کاپیتانی با چنین آمارهایی احتمال دعوت مجدد قائل شد. به‌نظر می‌رسد در فوتبال ملی ایران، اصول انتخاب بازیکنان برای همه یکسان نیست و برخی نام‌ها هنوز هم از امتیاز خاصی برخوردارند؛ حتی زمانی که عملکردشان در میدان چندان قابل توجه نیست.

بیشتر بخوانید: تارتار: خلق موقعیت رقبا نگران‌کننده نیست و اتفاقاً جای خوشحالی دارد/ بابت این انتخاب شایسته تبریک می‌گویم