به نقل از ورزش سه، مایکل کریک پس از شکست تلخ 3-0 تیم منچستریونایتد در خانه‌اش مقابل بورنموث، لحظاتی از احساسات خود را به اشتراک گذاشت. او عنوان کرد که گل سوم به عنوان نقطه عطفی بود که دیگر نتوانست احساساتش را کنترل کند و این ناکامی تیمش به شدت بر او تأثیر گذاشت.

"از آن لحظه دیگر نتوانستم خود را نگه‌دارم. وقتی گل سوم به رختکن وارد شد، حس کردم که یک چیزی در درونم شکست. پس از پایان بازی، فقط ایستاده بودم و به زمین خیره شده بودم و با خود می‌گفتم منچستریونایتد چگونه به این نقطه رسیده است."

به‌عنوان سرمربی، مسئولیت این وضعیت را بر عهده دارم. اما باید تأکید کنم که این باشگاه برای من بیشتر از یک شغل ساده است. من با این تیم بازی کرده‌ام، موفقیت‌هایی را کسب کرده‌ام و به خوبی می‌دانم که این باشگاه چه ارزش‌هایی را نمایندگی می‌کند.

مشاهده شکست 3-0 در ورزشگاه اولدترافورد و دیدن هوادارانی که با ناراحتی ورزشگاه را ترک می‌کردند، واقعاً دشوار و دردآور بود.

نگاهی به هواداران برایم سخت بود

کریک در ادامه به وضعیتی اشاره کرد که حتی مواجهه با هواداران برایش غیرممکن شده بود. هوادارانی که بارها وعده بهبود اوضاع را دریافت کرده‌اند و اکنون بار دیگر شاهد یک شکست سنگین در خانه بودند.

"به چشمان هواداران خیره شدم و حتی قادر نبودم برای مدت طولانی به برخی از آن‌ها نگاه کنم. چه حرفی باید به آن‌ها می‌زدم؟ اینکه ما تلاش کردیم؟ یا اینکه وعده می‌دهیم در آینده بهتر خواهیم شد؟ آن‌ها این گفته‌ها را بارها و بارها شنیده‌اند."

نگرانی کریک از احتمال سقوط منچستریونایتد

اما تلخ‌ترین نکته‌ای که کریک بر زبان آورد، احتمال سقوط این باشگاه بود. اعترافی دشوار از مربی‌ای که خود روزگاری در پیراهن آن به افتخارات بزرگ دست یافته بود.

"برای حقیقت باید بگویم که من نگرانم. با این شیوه‌ای که بازی می‌کنیم، منچستریونایتد به واقع ممکن است این فصل به دسته‌های پایین‌تر سقوط کند. هرگز فکر نمی‌کردم چنین کلماتی را درباره این تیم بگویم، اما چگونه می‌توانم آنچه را که می‌بینم نادیده بگیرم؟

ما مدام در حال تکرار همان اشتباهات هستیم، در رقابت‌ها به سختی می‌توانیم حاضر شویم و به نظر می‌رسد که هیچ چیز تغییر نمی‌کند."

می‌فهمم که چرا برخی از هواداران خواهان اخراج من هستند

کریک در ادامه اعتراف کرد که ممکن است بخشی از هواداران از او خواسته باشند که کناره‌گیری کند. با این حال، آنچه بیشتر از خطر از دست دادن موقعیتش او را آزار می‌دهد، وضعیت بد این باشگاه است.

"مردم ممکن است بگویند من باید اخراج شوم و من به خشم آن‌ها کاملاً پی می‌برم. آن‌ها پول خود را خرج می‌کنند، در هر شرایطی از این باشگاه حمایت می‌کنند و حقشان چیز بهتری از آنچه ما به آن‌ها ارائه می‌دهیم، است.

اما آنچه واقعاً من را بی‌تاب می‌کند، این است که منچستریونایتد جلوی چشمانم در حال تخریب است و من مسئولیتی دارم تا جلوی این فرآیند را بگیرم."

نمی‌خواهم مربی‌ای باشم که منچستریونایتد را به سقوط می‌رساند

سرمربی منچستریونایتد در خاتمه تأکید کرد که اشک‌هایش به دلیل شکست در یک مسابقه فوتبال نبوده؛ بلکه او نگران آینده تیم و احتمال اینکه این فصل به یک کابوس تبدیل شود، بود.

"من برای باخت در یک مسابقه فوتبال اشک نمی‌ریختم. من به خاطر ترس از این که این فصل به کجا خواهد انجامید، گریه می‌کردم. نمی‌خواهم مربی‌ای باشم که به سقوط منچستریونایتد بی‌توجه است. نمی‌توانستم با این واقعیت زندگی کنم."