به طور کلی، هرچقدر یک رویداد بزرگی به وقوع بپیوندد، عوامل مؤثر در شکل‌گیری آن نیز بیشتر می‌شود. وقتی که تیم محبوب و توانمند پرسپولیس در خانه خود شکست می‌خورد، آن هم در زمانی که در اوج آمادگی فنی و روحی قرار دارد، دیگر نمی‌توان دلیل این اتفاق را تنها به یک عامل خاص محدود کرد و دیگر نقاط ضعف تیم بازنده و قدرت‌های تیم پیروز را نادیده گرفت.

در توانایی‌های تیم فولاد، هیچ شکی وجود ندارد. آن‌ها با شناخت عمیق و کامل از شیوه‌ی بازی پرسپولیس، برای هر لحظه از مسابقه و شرایط متفاوت آماده بوده و به خوبی از فرصت‌ها بهره بردند. به همان اندازه که نمی‌توان تمامی این موفقیت را به نام مطهری و فولاد نوشت، نمی‌توان از نقص‌های فنی و تاکتیکی بازیکنان پرسپولیس به سادگی عبور کرد.

پرسپولیس دومین باخت فصل خود را با حداقل امتیاز، آن هم در دقایق پایانی به ثبت رساند. دیگر نمی‌شود به الگوهای مکرر شکست در خانه و خارج از آن تنها به عنوان یک تصادف نگریست. قطعاً مهدی تارتار بعد از بازی در رختکن به توبیخ متهمان گل فولاد پرداخته و نیازی به تحلیل‌های پیچیده نداشت! در مسابقات آتی، مشخص خواهد شد که او چه تدابیری برای جلوگیری از تکرار این مشکل اتخاذ خواهد کرد.

فقط کافیست دوباره به صحنه گل فولاد توجه کنید. یکی از مشکلات اصلی، فضای خالی پشت مجید عیدی بود که به‌مانند بازی‌های گذشته، در دقایق پایانی برای مشارکت در حمله جلو کشیده بود. بازیکنان فولاد به خوبی از این نقطه خلأ بهره برده و توپ را به آنجا ارسال کردند. بازیکن فولاد توپ را در اختیار گرفت، به چند متری جلوتر حرکت کرد، نمایش جذابی به راه انداخت، و تا زمانی که هم‌تیمی‌هایش به او برسند، تاخیری ایجاد کرد و در تمام این لحظات ارزشمند،هیچ‌کس به او نزدیک نشد!

آنگاه با خیالی آسوده سرش را بالا برد و توپ را به سمت عرض زمین فرستاد، آن هم به صورت زمینی و به‌طرزی وسیع، بدون هیچ‌گونه حفاظی! هیچ‌کس را ندیدیم که برای تصاحب توپ، قطع پاس یا حتی ایجاد مزاحمت برای ضربه زننده، استارتی بزند!

در عوض، وحید امیری که دیگر نمی‌تواند به سرعت‌های جوانی استارت بزند، با آرامش و بدون هیچ فشاری، به سمت مرکز دفاع پرسپولیس رفته و مشغول به بررسی آرایش خطی مدافعان سرخ‌پوش شد، نقطه کور را شناسایی کرده و در نهایت، بدون اینکه از خود شادی نشان دهد، با پای چپ خود یک ضربه کات کرد!

در تمام این لحظات، هیچ نشانی از هافبک‌ها یا هافبک‌های دفاعی پرسپولیس در زمین نبود! آن‌ها نه تنها پست خود را ترک کرده و به نوبه خود فرصتی برای موج دوم حملات و توپ‌های سوم که در خطرناک‌ترین منطقه بازی‌اند ایجاد نکردند، بلکه حتی اصول پوشش و فشار روی بازیکن دارای توپ را نیز نادیده گرفتند!

دوباره تأکید می‌کنم که اشتباه یک بازیکن یا ضعف تاکتیکی یک تیم به معنای توهین به حریف نیست. بازیکنی ۳۹ ساله که پس از یک سال دوری از زمین به‌خاطر پارگی رباط به بازی برگشته، چرا باید در آن فضای وسیع مقابل دفاع پرسپولیس، بدون هرگونه محافظتی باشد؟ هافبک دفاعی کجا بود؟ چرا کسی این فضای عظیم خالی را نادید و به سمت آن نرفت؟

تارتار که خود سابقه‌ هافبک دفاعی و تخصص در دکترین دفاع در فوتبال ما را دارد، قطعاً در همان رختکن، به توبیخ افرادی که باعث این گل شدند خواهد پرداخت و در بازی‌های آینده خواهد درخشید!

در همین راستا: ویدیو| گل شگفت‌انگیز سه امتیازی وحید امیری به پرسپولیس