این دو مطالعه با نام‌های TRIUMPH-1-OSA و TRIUMPH-2-OSA، بزرگسالان مبتلا به آپنه انسدادی خواب متوسط تا شدید را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان اضافه‌وزن یا چاقی داشتند؛ گروهی به دیابت نوع ۲ مبتلا بودند و گروه دیگر دیابت نداشتند. در مجموع، ۶۹۱ نفر در دو مطالعه وارد مرحله تخصیص تصادفی درمان شدند. شرکت‌کنندگان تزریق هفتگی رتاتروتاید را در دوزهای ۴، ۹ یا ۱۲ میلی‌گرم دریافت کردند یا در گروه دارونما قرار گرفتند. وضعیت آن‌ها طی ۸۰ هفته ارزیابی شد. نتایج نشان داد در گروه‌هایی که دوزهای بالاتر دارو را دریافت کردند، تعداد وقفه‌ها و اختلالات تنفسی هنگام خواب به‌طور میانگین حدود ۲۵ مورد در ساعت کاهش یافت؛ این کاهش در گروه دارونما حدود ۱۰ مورد در ساعت بود. همچنین، در گروه‌های دریافت‌کننده دوزهای بالاتر، بین ۳۹ تا ۵۲ درصد شرکت‌کنندگان به وضعیتی رسیدند که آپنه خواب آن‌ها از بین رفته یا به سطح خفیف رسیده بود و خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز نداشتند. این میزان در گروه دارونما حدود ۱۳ درصد بود. آپنه انسدادی خواب اختلالی است که در آن راه هوایی فرد هنگام خواب به‌طور مکرر مسدود می‌شود و تنفس برای لحظاتی متوقف یا مختل می‌شود. این وضعیت می‌تواند کیفیت خواب را کاهش دهد و سطح اکسیژن خون را پایین بیاورد. اضافه‌وزن یکی از عوامل مهم مرتبط با این اختلال است. درمان رایج این بیماری برای بسیاری از بیماران، استفاده از دستگاه فشار مثبت مداوم راه هوایی یا CPAP است؛ دستگاهی که با کمک ماسک، جریان هوا را برای باز نگه‌داشتن راه هوایی فراهم می‌کند. با این حال، برخی بیماران استفاده از ماسک را دشوار یا ناراحت‌کننده می‌دانند. رتاتروتاید با فعال‌کردن هم‌زمان سه گیرنده هورمونی مرتبط با تنظیم قند خون، اشتها و سوخت‌وساز عمل می‌کند. پژوهشگران بررسی کرده‌اند که آیا کاهش وزن ناشی از این دارو می‌تواند به بهبود آپنه خواب نیز کمک کند. عوارض گوارشی از شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده در این مطالعات بود. ارزیابی کامل ایمنی دارو و بررسی فواید و خطرهای آن همچنان اهمیت دارد. رتاتروتاید هنوز دارویی آزمایشی است و برای مصرف عمومی تأیید نشده است. بنابراین، نتایج این کارآزمایی‌ها به معنای در دسترس بودن دارو برای درمان آپنه خواب نیست و برای مشخص‌شدن جایگاه آن در درمان، روند بررسی‌های بالینی و تأیید نهادهای نظارتی باید ادامه یابد.
منبع: Medic al Xpress
نظرات کاربران