احتمالاً شنیده‌اید که در فوتبال به ترکیب پیروز نباید دست زد. همچنین، یقیناً متوجه هستید که بخش عمده‌ای از مسائلی که در فوتبال ما مشاهده می‌شود به دلیل ترس مربیان از کنار گذاشتن نام‌های بزرگ است؛ وضعیتی که باعث می‌شود حتی تحت بدترین شرایط نیز به این بازیکنان میدان داده شود. تیم ملی اکنون درگیر این معضل است و بازیکنان بزرگ ولی ناآماده و ضعیف، همواره در میدان بازی حضور دارند و این امر انگیزه جوانان و بازیکنان برتر لیگ را در تمرینات و رقابت‌ها کاهش می‌دهد، چرا که آنها به وضوح می‌بینند که برخی افراد، بدون باشگاه یا مصدوم، به تورنمنت‌ها راه پیدا کرده و بازی می‌کنند!

اقدام مثبتی که از ابتدای این فصل مهدی تارتار در پرسپولیس و سهراب بختیاری‌زاده در استقلال -دو نام بزرگ و محبوب فوتبال ما- انجام دادند، شکستن همین تابو بود که مانع هیچ ستاره‌ای نمی‌شود و حتی ترکیب‌های موفق را نیز تغییر می‌دهند! نتیجه این تصمیم، ارائه عملکردهای مورد پسند تماشاگران بود و اکنون هر دو تیم دارای بازیکنانی هستند که از نیمکت وارد میدان می‌شوند و می‌توانند سرنوشت مسابقه را دگرگون کنند.

اما این سکه تغییرات و ریسک مداوم نیز دو روی دارد و همراه با تمام مزایا، معایبی نیز در پی دارد. از اضطراب بازیکنان به خاطر هر اشتباه و ترس از تعویض گرفته تا عدم فرصت برای هماهنگی بین بازیکنان، چه در جناح‌ها و چه در مرکز زمین؛ چه در خط دفاع و چه در خط حمله! اگر قبول کنیم که در مواردی مانند بازی با فولاد، مصدومیت بازیکنان مانند اورونوف، مربی را به اعمال تغییرات ناچار می‌کند، کنار گذاشتن برخی از بازیکنان همیشگی می‌تواند برای پرسپولیس و تارتار مشکل‌ساز باشد. مانند استقلال و تغییر راحت‌ای که در تبریز انجام شد در برابر تغییرات کوشکی و صالح...

از آغاز این فصل، تارتار با دو مهاجم به میدان رفته و به یک جفت از ملی‌پوشان که در جام جهانی حضور یافته بودند، رسیده است. زوج علیپور و سرگیف که جوانی چون شهرآبادی را به عنوان ذخیره داشتند و زمانی که به میدان آمد، اثرگذاری خوبی داشت؛ هم گل ساخت و هم گل زد و پس از مدتی خود به ترکیب اصلی راه یافت. در ادامه، تارتار از بیفوما و اورونوف در خط حمله به عنوان زوج علیپور بهره برد، اما تغییراتی که پیش از این جوابگو بود و حریفان را غافلگیر می‌کرد، در برابر فولاد به طرز شگفت‌آوری پرسپولیس را غافلگیر کرد!

مسابقه‌ای که شهرآبادی، هم‌تیمی علیپور بود و از دقیقه ۶۷، سرگیف جایگزین تیکدری شد. البته که یک بازیکن حرفه‌ای باید بتواند از حداقل فرصت‌هایی که به او داده می‌شود، به درستی بهره‌برداری کند، اما سرگیف که سابقه آقای گلی در لیگ ازبکستان و حضور در جام جهانی کشورش را دارد، وقتی با قراردادی سنگین به کشور ما می‌آید، قطعاً انتظار ندارد که به عنوان نیمکت‌نشین در زمین حاضر شود!

تغییرات تارتار فقط محدود به خط حمله نبود. مشاهده کردیم که گل تک‌نفره فولاد ناشی از ناهماهنگی در خط دفاع پرسپولیس بود، جایی که محمد مهدی زارع به عنوان زوج همیشگی کنعانی، به دلیل مصدومیت کاپیتان، با ابرقویی هم‌تیمی شد و در این بازی، کنعانی‌زادگان و ایری در قلب خط دفاع به میدان رفتند و خود زارع نیز در دقیقه ۷۹ به جای کنعانی وارد میدان شد. این تغییرات در پرسپولیس، هرچه که دلیلش بوده، تأثیر چندانی بر نتیجه نداشت و حالا باید منتظر ماند و دید آیا تارتار پس از این شکست خانگی، شیوه خود را تغییر خواهد داد یا خیر؟ برای دریافت پاسخی به این سوال، باید تا بازی بعدی -شنبه آینده در قائمشهر- صبر کرد!

بیشتر بخوانید: تارتار: شعار «بی‌غیرت» هواداران پرسپولیس؟ باختیم ولی موقعیت گل ندادیم!/ بدشانس بودیم و سه بازیکن را نداشتیم/ هدف ما قهرمانی است