به گزارش گروه آسیا و اقیانوسیه ایرنا ، رولیانشاه سومیرات روز دوشنبه در مراسمی در دانشگاه تهران، در ابتدای سخنان خود به حمایت دولت و مردم جمهوری اندونزی از دولت و مردم جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و گفت: به‌عنوان سفیر اندونزی باید تأکید کنم که در طول این دوران دشوار، حتی برای یک روز هم سفارت خود را نبستیم.
وی ادامه داد: امیدوارم این جنگی که متأسفانه در جریان است، به‌زودی حل شود تا همه ما به شرایط عادی بازگردیم و بتوانیم فعالیت‌ها و زندگی خود را به‌عنوان بخشی از جامعه جهانی ادامه دهیم.
نظم بین‌المللی جدید؛ نزدیک‌تر شدن ملت‌ها یا فاصله گرفتن از یکدیگر؟
سومیرات با اشاره به موضوع سخنرانی خود اظهار کرد: اینکه در عصر رقابت‌های ژئوپلیتیکی چه نوع نظم بین‌المللی می‌خواهیم، موضوع مهمی است؛ عصری که نه‌تنها با رقابت‌های ژئوپلیتیکی، بلکه با بی‌ثباتی روزافزون همراه است.
وی گفت: بسیاری از مردم درباره اهمیت نظم نوین جهانی یا چگونگی شکل‌گیری آن صحبت می‌کنند، اما برای اندونزی، سؤال اصلی این است که آیا این نظم جدید ما را به یکدیگر نزدیک‌تر می‌کند یا بیشتر از هم دور می‌سازد؟ بنابراین، موضوع فقط ایجاد نظمی جدید نیست، بلکه این است که چه نوع نظمی برای نزدیک کردن ما به یکدیگر مورد نیاز است.
فلسطین؛ آزمونی برای اعتبار نظام بین‌المللی
سفیر اندونزی بیان کرد: معتقدیم در این شرایط پر از بی‌ثباتی، نباید امید خود را از دست بدهیم. تاریخ به ما می‌آموزد که دوره تخریب، در عین حال، می‌تواند فرصتی برای همکاری باشد.
وی افزود: اجازه دهید به یکی از مهم‌ترین مسائل مرتبط با وضعیت کنونی، یعنی مسئله فلسطین، اشاره کنم. برای اندونزی، فلسطین همچنان یکی از مهم‌ترین آزمون‌های اعتبار نظام بین‌المللی است. این موضوع نه‌تنها مسئله عدالت، بلکه مسئله انسانیت است. البته پرسش بزرگی مطرح است؛ آیا قوانین بین‌المللی زمانی که پای حل مسئله فلسطین در میان باشد، به‌طور مداوم اعمال می‌شوند یا خیر؟
سومیرات ادامه داد: اندونزی، ایران و بسیاری از کشورهای دیگر جهان به حمایت قوی خود از برادران و خواهران فلسطینی ادامه می‌دهند. برای اندونزی، این حمایت ریشه در قانون اساسی و تجربیات تاریخی دارد؛ تجربیاتی که در آن علیه استعمار مبارزه کرد و استقلال خود را به دست آورد.
وی گفت: اندونزی به حمایت از تحقق تشکیل دولت مستقل و برخوردار از حق حاکمیت فلسطین بر اساس راهکار دو دولتی، حقوق بین‌الملل و قطعنامه‌های مرتبط سازمان ملل متحد ادامه خواهد داد؛ زیرا موضوع فلسطین تنها درباره فلسطین نیست، بلکه درباره این است که آیا عدالت، کرامت و امنیت حق همه مردم است یا فقط حق افراد قدرتمند؟
تحولات منطقه‌ای و ضرورت خویشتن‌داری
سفیر اندونزی با اشاره به پویایی‌های منطقه‌ای اظهار کرد: تحولات اخیر در غرب آسیا بار دیگر نشان داد که صلح و ثبات تا چه اندازه پویا و در عین حال شکننده است. این وضعیت بر تمام جهان تأثیر می‌گذارد و نمی‌تواند تنها به این منطقه محدود بماند.
وی افزود: در همین راستا، اندونزی همواره نگرانی و محکومیت خود را نسبت به استفاده از زور و هرگونه اقدامی که حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها را تضعیف کند، ابراز کرده است و پیوسته از همه طرف‌ها خواسته تا بیشترین خویشتن‌داری را به خرج دهند، از تشدید تنش‌ها جلوگیری کنند و گفت‌وگو و دیپلماسی را در اولویت قرار دهند.
سومیرات با بیان اینکه موضع اندونزی بر اساس اصول اساسی هدایت می‌شود، گفت: احترام به حقوق بین‌الملل، احترام به حاکمیت و احترام به تمامیت ارضی همه ملت‌ها، سه اصل اساسی هستند که باید همواره به‌صورت جهانی و یکسان اعمال شوند و نمی‌توان در اجرای آن‌ها گزینشی عمل کرد.
وی اظهار کرد: معتقدیم صلح پایدار از طریق ابزارهای نظامی به دست نمی‌آید. صلح پایدار نیازمند گفت‌وگو، احترام متقابل و راه‌حل سیاسی واقعی است. موضع ما طرفداری از یک طرف خاص نیست، بلکه دفاع از اصول است. برای اندونزی، یک نظم بین‌المللی پایدار نمی‌تواند بر اساس قانون قدرتمندان ساخته شود، بلکه باید بر اساس قدرت قانون بنا شود.
وی توضیح داد: رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه اندونزی بارها اشاره کرده‌اند که باید از تله‌های قدرت‌مداری اجتناب کنیم و اجازه ندهیم وضعیتی پیش بیاید که قدرتمندان بتوانند هر کاری بکنند و ضعفا رنج بکشند.
روح باندونگ، جنوب جهانی و اهمیت چندجانبه‌گرایی
سومیرات ادامه داد: در این زمینه، بازگشت به تاریخ و آموختن از تجربیات گذشته بسیار ضروری است. اجازه دهید به «روح باندونگ»، «جنوب جهانی» (Global South) و اهمیت چندجانبه‌گرایی (Multilateralism) اشاره کنم.
سفیر اندونزی گفت: کنفرانس معروف باندونگ در سال ۱۹۵۵ که بعدها زمینه‌ساز تولد جنبش عدم تعهد (Non-Aligned Movement) شد، نمونه‌ای بارز است. «روح باندونگ» به معنای همبستگی، برابری، همکاری و احترام متقابل است و تا به امروز معتبر و مرتبط باقی مانده است.
وی افزود: در سال ۱۹۵۵، زمانی که رهبران کشورهای آسیایی و آفریقایی در باندونگ گرد هم آمدند، اصلی ساده اما قدرتمند را تأیید کردند؛ اینکه همه ملت‌ها از کرامت برابر برخوردارند و مستحق صدایی برابر در نظم بین‌المللی هستند.
سومیرات گفت: معتقدیم چندجانبه‌گرایی انعطاف‌پذیر با ملت‌ها و مناطق انعطاف‌پذیر آغاز می‌شود. ما باید فراتر از منافع ملی خود بیندیشیم و آن را در چشم‌انداز بزرگ‌تر پویایی‌های منطقه‌ای و جهانی قرار دهیم.
وی افزود: چندجانبه‌گرایی برای اندونزی یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت است. با این حال، در زمانی که بیشترین نیاز به همکاری وجود دارد، چندجانبه‌گرایی با فشار فزاینده‌ای روبه‌روست. اصول منشور سازمان ملل متحد باید پابرجا بمانند و نهادهای حافظ آن باید فراگیرتر، پاسخگوتر و مؤثرتر شوند.
سازمان ملل متحد؛ زمان بازنشستگی نیست، زمان تلاش بیشتر است
سفیر اندونزی با اشاره به سالگرد تأسیس سازمان ملل متحد گفت: امسال سازمان ملل متحد ۸۱ ساله می‌شود. برخی می‌پرسند آیا زمان بازنشستگی سازمان ملل فرا رسیده است؟ اما برای اندونزی چنین نیست؛ بلکه مهم‌تر این است که سازمان ملل ثابت کند می‌تواند نتیجه‌بخش باشد. اکنون زمان بازنشستگی نیست، بلکه زمان تلاش بیشتر برای آینده‌ای بهتر برای نسل‌های آینده است.
وی بیان کرد: جهان امروز نیازمند رهبری‌ای است که اعتماد بیافریند، نه تفرقه؛ رهبری‌ای که به‌جای دیکته کردن، گوش دهد و به‌جای تقابل، همکاری را ترویج کند.
سومیرات گفت: برای اندونزی، صلح و دوستی یک اصل است؛ همان‌طور که رئیس‌جمهور تأکید کرده است: «هزار دوست کم است و یک دشمن زیاد.»
نظرات کاربران