بر اساس گزارش ایسنا، نتایج پژوهش انجامشده توسط انجمن خلبانان اروپا (ECA)، حاکی از آن است که حدود ۷۲۰۰ خلبان ارشد و کمکخلبان از مشکلاتی چون استراحت ناکافی، فشار به لحاظ افزایش ساعات کار و نگرانی از پیامدهای ناشی از اعلام ناتوانی در پرواز بهدلیل خستگی رنج میبرند.
تقریباً یکچهارم خلبانان (۲۴ درصد) تصریح کردند که بهطور معمول به جای اعلام ناتوانی ناشی از خستگی، به کار خود ادامه میدهند. همچنین ۱۶.۸ درصد از آنها گفتند که در چنین شرایطی خود را بیمار اعلام میکنند و غیبت میکنند.
در دنیای هوانوردی، خستگی ممکن است ناشی از ساعات طولانی کار، کمبود استراحت، برنامههای کاری ناهمخوان و پرواز در مناطق زمانی مختلف باشد که میتواند خواب طبیعی بدن را مختل کند. خستگی یکی از نگرانیهای کلیدی در حوزه ایمنی پرواز به شمار میرود، چراکه میتواند قضاوت خلبانان را تحت تأثیر قرار داده، زمان واکنش آنها را طولانیتر کند و هوشیاریشان را کاهش دهد و توانایی آنها را برای پاسخ به وضعیتهای غیرمنتظره تضعیف نماید.
طبق مقررات ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا، شرکتهای هواپیمایی موظف به ایجاد سیستمهایی برای شناسایی، پیگیری و مدیریت خستگی نفرات پروازی هستند.
یافتههای نظرسنجی که در ماه آگوست انجام شد، نشان میدهد که سهچهارم شرکتکنندگان در چهار هفته اخیر، حداقل یک بار هنگام هدایت هواپیما دچار خواب لحظهای شدهاند.
خلبانان مشغول در شرکتهای هواپیمایی مستقر در ایرلند و مالت بیشترین میزان تجربه خواب لحظهای را ذکر کردند. بیش از یکسوم از آنها نیز بیان کردند که برای جلوگیری از انباشته شدن خستگی، به اندازه کافی استراحت نمیکنند.
با وجود شیوع خستگی شدید، تنها یکسوم خلبانان گفتند که معمولاً هنگام خستگی ناتوانی خود را گزارش میکنند. نیمی از شرکتکنندگان نیز تصریح کردند که در سه ماه گذشته، پروازی را انجام دادهاند که به دلیل خستگی زیاد میبایست از انجام آن خودداری میکردند.
تقریباً نیمی از پاسخدهندگان اعلام کردند که اگر به علت خستگی ناتوانی خود را بیان کنند، از پیامدهای منفی آن از سوی مدیران میترسند. در مقابل، تنها ۱۱.۹ درصد به سیستم گزارشدهی خستگی در شرکت هواپیمایی خود اعتماد کامل دارند.
ایان هولدر، مدیرعامل شرکت مشاوره ایمنی هوانوردی "بینز سیمونز" (Baines Simmons) اظهار داشت: نتایج بهدستآمده نشان میدهد که هنوز تفاوتهای بارزی در شیوه مدیریت خستگی میان شرکتهای هواپیمایی و مقامات ملی وجود دارد. یافتههای این نظرسنجی به وضوح نشاندهنده شیوهای است که خلبانان اروپایی در عمل با خطرات ناشی از خستگی و روشهای مدیریت آن مواجه میشوند.
هولدر تأکید کرد که این یافتهها بازتابدهنده تجربیات مستقیم خلبانان هستند و بهعنوان اندازهگیری مستقیم پیامدهای ایمنی پرواز به حساب نمیآیند. با این حال، به گفته او، تکرار این نتایج در سه سال متوالی، نشاندهنده نیاز به توجه جدی در برخی حوزهها است.
او به تجربیات فنلاند و هلند اشاره کرد و گفت: این دو کشور نشاندهنده این هستند که امکان ایجاد فرهنگی قویتر برای گزارشدهی خستگی وجود دارد.
خلبانان شرکتهای هواپیمایی مستقر در ایرلند و مالت همچنین از جمله افرادی بودند که بیشترین ترس از پیگردهای تلافیجویانه مدیران را داشتند و کمترین اعتماد به سیستمهای گزارشدهی را داشتند.
نسبت خلبانانی که اعلام کردند با وجود خستگی به پرواز ادامه میدهند، در کشورهای اسپانیا، ایرلند و فرانسه بالاترین میزان بود. دو نفر از هر پنج خلبان مشغول در شرکتهای هواپیمایی اسپانیایی و یکسوم خلبانان ایرلندی و فرانسوی اظهار کردند که معمولاً با وجود خستگی پرواز میکنند. این نسبت در میان خلبانان شرکتهای هواپیمایی مستقر در انگلیس، به یک نفر از هر ۱۰ نفر کاهش مییابد.
تنها ۱۵.۶ درصد از خلبانان شرکتهای هواپیمایی ارزانقیمت بر این باور بودند که شرکت آنها بهخوبی خطرات ناشی از خستگی را مدیریت میکند. این میزان در میان خلبانان شرکتهای فعال در زمینه اجاره هواپیما، تعمیر و نگهداری و بیمه (ACMI)، به ۱۸.۶ درصد افزایش مییابد.
تقریباً دو نفر از هر پنج خلبان گفتند که در ماه پیش از نظرسنجی، حداقل یک بار از اختیار فرمانده پرواز برخوردار شدهاند. این اختیار به خلبان ارشد اجازه میدهد تا در شرایط خاص، ساعات کاری خدمه را افزایش دهد یا مدت استراحت آنها را کاهش دهد.
با این وجود، نزدیک به ۷۰ درصد از خلبانان نسبت به پیامدهای عدم پذیرش تمدید ساعات کاری خود ابراز نگرانی کردند. این موضوع نشاندهنده این است که استفاده از اختیاری که برای مواقع استثنائی در نظر گرفته شده ممکن است با فشار قابل توجهی به خدمه پرواز همراه باشد.
بر اساس گزارش گاردین، خلبانان شرکتهای هواپیمایی ارزانقیمت و شرکتهای اجارهدهنده هواپیما با خدمه، همچنین خلبانان شرکتهای ثبتشده در ایرلند و مالت، بیشترین نگرانیها را در این خصوص عنوان کردند.
انتهای پیام
نظرات کاربران