يك مقام ارشد غربي به آسوشتيدپرس خبر داده است كه «ديپلمات‌ها احتمال دستيابي به توافق نهايي هسته‌اي با ايران را در سه هفته آينده بيشتر از احتمال ناكارآمدي آن مي‌دانند.» در حالي كه تندروها در ايران و در ايالات متحده امريكا به همراه برخي رهبران اسراييلي در توافقي نانوشته دست‌كم علاقه خود را به حل ناشدن مساله هسته‌اي نشان داده و هر كدام با استناد به برخي صحبت‌ها از عدم توافق حرف مي‌زنند اما در عمل تا امروز كارها در مسير توافق است.
پرسش اين است كه چرا غرب حاضر به سازش شده است؟ برخي منتقدان دولت يازدهم باور دارند و يا اين‌گونه نشان مي‌دهند كه دولت حسن روحاني امتيازات بزرگ و پنهاني به امريكايي‌ها داده است، در حالي كه برخي مي‌گويند امريكا مي‌خواهد گام بزرگ در مسير دور شدن از عربستان را با برطرف كردن سوءتفاهم با ايران به درستي و با استحكام بردارد.
امريكايي‌ها شايد به اين نتيجه رسيده‌اند كه دوستي با ايران كه مردم آن بسيار كمتر از مردم كشورهاي عرب با امريكا دشمني نشان داده‌اند برايشان در بلندمدت منافع بيشتري دارد. امريكايي‌ها واقعا در مسير دور شدن از تندروهاي عرب هستند كه در پوشش دوستي با غرب آسيب‌هاي جدي به اين كشور و ساير كشورهاي غربي رسانده‌اند.
دويچه وله نيز در گزارشي نوشته است: «قدرت‌هاي جهاني در آستان پايان ضرب‌الاجل مذاكرات اتمي با ايران آماده‌اند تا توافق نهايي را صرف‌نظر از ابعاد نظامي برنامه‌ هسته‌اي تدوين كنند. اين تصميم، گام بلند در مسير حل و فصل بحران است. قدرت‌هاي غربي مي‌خواهند به جاي نگاه به گذشته، فهرستي از تعهدات ايران در آينده را تدوين كنند تا بر مبناي آن و در طول يك دهه در ازاي لغو تحريم‌ها برنامه هسته‌اي ايران را كنترل كنند.