بر اساس گزارش خبرآنلاین، آقای دکتر علی باقری، معاون محترم دبیر شورای عالی امنیت ملی، در کیهان اعلام کرده است: «اجلاس پیش‌رو دو هدف کلیدی را پیگیری می‌کند، نخستین هدف این سفر، تبریک به سردار سرلشکر رضایی به مناسبت قبول این مسئولیت حساس است و هدف دوم، برقراری گفتگو با دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران درباره مسائل امنیتی منطقه است». آقای باقری در ادامه به مدل موفق ایران در تضمین امنیت ملی و پایداری ملت ایران و نیروهای مسلح در برابر تجاوزات ایالات متحده و رژیم صهیونیستی و ناکامی‌های مداوم آن‌ها در دستیابی به اهداف خود اشاره کرده و فرموده‌اند: «اجلاس تهران، گام مهمی به سوی ایجاد امنیت درون‌زای منطقه‌ای به شمار می‌رود» و تأکید کرده‌اند که: «این نشست چهارجانبه در تهران قادر است نقش مؤثر و مهمی در فرایند شکل‌گیری امنیت درون‌زای منطقه ایفا کند».

توضیحات آقای دکتر باقری در خصوص این نشست و ضرورت تشکیل آن، از نظر «مسئله» و تبیین نظری آن، به‌نظر منطقی می‌رسد. اما، در زمانی که به مرحله عمل و اقدام واقعی می‌رسیم، چندین پرسش مطرح می‌شود که با واقعیت‌هایی که معاون محترم دبیر شورای عالی امنیت ملی در مورد اجلاس تهران و اهداف آن ارائه داده، نه‌تنها متفاوت بلکه متضاد به نظر می‌رسد.


بحث بر سر مقابله با حضور آمریکا در بحبوحه تأمین امنیت است(!) و تأکید بر این که سه کشور ذکرشده باید در هماهنگی و اقدام مشترک با ایران، امنیت منطقه را تأمین کنند و به‌قول جناب آقای دکتر باقری، با «هرگونه مداخله و نفوذ بیگانگان، به ویژه رژیم آمریکا، و همچنین نقش‌آفرینی رژیم صهیونیستی که باعث مختل شدن امنیت و ثبات منطقه است» مبارزه کنند! این خواسته در ظاهر شایسته، اما در واقعیت، تناقضی با هویت سه کشور عربستان، پاکستان و ترکیه دارد، زیرا هر سه کشور دارای روابط نزدیک با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی بوده و همواره نشان داده‌اند که بدون کسب اجازه از آمریکا و هماهنگی با رژیم صهیونیستی، هیچ اقدامی نخواهند کرد.

دولت عربستان سعودی یکی از همپیمانان آمریکا در جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان علیه جمهوری اسلامی بوده است. ترکیه با حضور در ناتو، در حملات نظامی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، بی‌طرف نبوده و پاکستان نیز به دستور آمریکا، مرزهای خود را به روی ایران بسته بود و....

اکنون این سؤال مطرح می‌شود که آیا این سه کشور به آمریکا و رژیم صهیونیستی پشت کرده‌اند و برای تأمین امنیت منطقه که اجتناب‌ناپذیرش اخراج آمریکا از منطقه است، به ایران پیوسته‌اند؟! اگر پاسخ به این سؤال منفی است، که نشانه‌ای از مثبت بودن آن به چشم نمی‌خورد، هدف واقعیشان از حضور در اجلاس تهران چیست؟!


حضور سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان در تهران، نشان‌دهنده قدرت مثال‌زدنی جمهوری اسلامی ایران و سختی‌های تحمیل‌شده به آمریکا و رژیم صهیونیستی است. و اما، چرا؟! با اطمینان می‌توان گفت که بسته شدن تنگه هرمز، فشار زیادی بر آمریکا و متحدان غربی و عربی آن وارد کرده و این فشار به قدری شدید است که آمریکا و هم‌پیمانانش را به آستانه خفگی رسانده است. بر اساس نوشته «فارن افرز»، جغرافیا و مقاومت ایران نه‌تنها قدرت نظامی آمریکا را به چالش کشیده، بلکه آن‌ها را با یک بحران اقتصادی فلج‌کننده مواجه ساخته است و به گفته نیویورک تایمز، نیمی از مردم آمریکا به دلیل عواقب ناشی از این جنگ آن‌چنان در فقر به سر می‌برند که حتی قادر به تأمین مایحتاج روزمره خود نیستند و...

17302