جوانان نسل Z که در سال‌های رشد خود با شبکه‌های اجتماعی و تلفن‌های هوشمند همراه بوده‌اند، به‌تدریج در حال فاصله گرفتن از این ابزارها هستند. برخی از آنها می‌گویند استفاده از شبکه‌های اجتماعی به زندگی روزمره و روابط اجتماعی‌شان آسیب زده و اکنون تلاش می‌کنند کنترل بیشتری بر زمان و نحوه استفاده از فناوری داشته باشند.
به گزارش گاردین، این روند موجب افزایش توجه به ابزارها و برنامه‌هایی شده است که با محدود کردن دسترسی به اپلیکیشن‌های پرمصرف، به کاربران کمک می‌کنند زمان کمتری را در شبکه‌های اجتماعی سپری کنند.
نلیسا موکودی، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه در کانادا، می‌گوید پس از ورود به اینستاگرام و تیک‌تاک متوجه تغییر در زندگی خود شد.
او با اشاره به تأثیر این پلتفرم‌ها بر زندگی‌اش گفت: «زندگی اجتماعی‌ام کاملاً افت کرد و احساس می‌کردم زندگی‌ام فقط استفاده از شبکه‌های اجتماعی و درس خواندن است.»
موکودی برای کنترل استفاده از تلفن همراه خود، اپلیکیشن اوپال (Opal) را نصب کرد. این برنامه برای باز کردن دوباره اپلیکیشن‌های حواس‌پرت‌کن، از کاربران می‌خواهد مسائل ریاضی حل کنند.
ابزارهای جدید برای کاهش استفاده از تلفن همراه
صنعت ابزارهای کاهش وابستگی دیجیتال در حال گسترش است. ارزش این بازار نزدیک به یک میلیارد دلار برآورد شده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ به حدود هشت میلیارد دلار برسد.
برخی از جوانان برای کاهش استفاده از شبکه‌های اجتماعی، به جای نصب برنامه‌های محدودکننده، گوشی‌های هوشمند خود را با تلفن‌های ساده‌تر جایگزین کرده‌اند.
کندال شرُه، ۲۳ ساله و از شرکای بنیان‌گذار شرکت مشاوره «استودیو توجه»، می‌گوید گوشی هوشمند خود را با یک گوشی لایت‌فون (Light Phone) جایگزین کرده است؛ دستگاهی که امکانات محدودتری نسبت به گوشی‌های هوشمند دارد.
او معتقد است شرکت‌های بزرگ فناوری سال‌ها به مردم آسیب زده‌اند و اکنون پیامدهای این وضعیت آشکارتر شده است.
در نمونه‌ای دیگر، شریا نالاموتو، دانشجوی ۱۹ ساله علوم رایانه در دانشگاه دوک، دستگاهی ساده برای مسدود کردن اپلیکیشن‌ها ساخته است. این ابزار با استفاده از برچسب‌های ارتباط میدان نزدیک (NFC) و با هزینه حدود هشت دلار ساخته شده است.
نالاموتو می‌گوید همه افراد باید بتوانند رابطه سالمی با فناوری داشته باشند و دستیابی به این هدف نباید هزینه‌بر باشد.
تلاش برای بازگشت به روابط اجتماعی واقعی
در کنار ابزارهای محدودکننده، برخی اپلیکیشن‌ها نیز تلاش می‌کنند کاربران را از مصرف منفعلانه محتوا به فعالیت‌های اجتماعی در دنیای واقعی سوق دهند.
یکی از این برنامه‌ها «پای» (Pie) نام دارد که رویدادهای محلی، از جمله گردهمایی‌ها، مسابقه‌های دو و دیدارهای مرتبط با کنسرت‌ها را معرفی می‌کند.
این اپلیکیشن در یک ماه، تعداد کاربران خود را از ۱۲۰ هزار نفر در ژوئیه به ۳۰۰ هزار نفر در اوت افزایش داد.
نادیا اوکاموتو، یکی از بنیان‌گذاران این برنامه، می‌گوید شبکه‌های اجتماعی معمولی بیشتر بر مصرف منفعلانه محتوا متمرکز هستند، در حالی که این برنامه افراد را به برقراری ارتباط و ایجاد روابط اجتماعی تشویق می‌کند.
با این حال، هزینه برخی از ابزارهای کاهش وابستگی دیجیتال می‌تواند مانعی برای استفاده از آنها باشد. اشتراک سالانه اپلیکیشن اوپال ۹۹.۹۹ دلار و دستگاه فیزیکی «بریک» (Brick) برای مسدود کردن اپلیکیشن‌ها ۵۹ دلار قیمت دارد.
برخی کاربران نیز ترجیح می‌دهند به جای پرداخت هزینه، اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی را از تلفن همراه خود حذف کنند.
هان چوی، ۲۶ ساله، می‌گوید سال گذشته همه اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی را حذف کرده تا زمان بیشتری را به شرکت در مسابقه‌های اطلاعات عمومی و ورزش اختصاص دهد.
او معتقد است مردم مجبور نیستند همچنان در اقتصادی مشارکت کنند که بر جلب توجه و استفاده مداوم از شبکه‌های اجتماعی بنا شده است.
گاردین گزارش می‌دهد که این روند نشان‌دهنده افزایش نارضایتی جوانان از شرکت‌های فناوری و تلاش آنها برای بازپس‌گیری زمان، توجه و ارتباطات اجتماعی خود است.
منبع : گاردین
نظرات کاربران