طبق گزارش خبرآنلاین، روزنامه جمهوری اسلامی اشاره کرده است که ما از شک و تردید آسیب دیده‌ایم و این آسیب‌ها بیشتر ناشی از اشتباهات بوده است. دیگران، به ویژه دشمنان، در محاسبات خود دچار لغزش شده و به زیان ما «اقدام» کرده‌اند. این امر باعث خسارت‌های فراوانی برای ما شده است.

این مساله نیازمند تدبیر است و باید به طور جدی در این زمینه تفکر شود. صدای کشور باید به‌وضوح به گوش جهانیان برسد و این صدا می‌بایست نمایانگر تصمیم ملی باشد. تصمیم نظری ملی معمولاً بر اساس رأی مردم و به‌واسطه آن شکل می‌گیرد که برای همه قابل فهم باشد.

زمانی که مردم رأی می‌دهند و دولتی را انتخاب می‌کنند، تمام مسئولیت‌ها در چهارچوب قانونی باید به عهده دولت باشد. وقتی مردم رأی خود را می‌دهند و مجلسی شکل می‌گیرد، این مجلس باید وظیفه وضع قوانین و نظارت را به عهده داشته باشد. قوه قضائیه هم در جایگاه قانونی خود موظف به ایجاد عدالت است. این واقعیت قابل قبول نیست که برخی «گروه‌ها»، علی‌رغم نداشتن توجه و اقبال عمومی، بخواهند خواسته‌های خود را به جامعه «تحمیل» کنند.

اگر مردم قصد داشتند کشور را بر مبنای نظرات یک شخص یا جریان سیاسی خاص اداره کنند، به آن‌ها رأی می‌دادند. همواره شاهد هستیم که این گروه‌ها در صحنه انتخابات حضور دارند اما موفق به کسب رأی نمی‌شوند و با این حال از میدان کنار نمی‌کشند. آن‌ها خواستار این هستند که تمایلاتشان به هر نحو اجرا شود، حتی اگر این خواسته‌ها مغایر با آرای اکثریت مردم باشد.

ضروری است که همه چیز شفاف و واضح باشد. هر کشوری باید تنها یک دولت داشته باشد که به تأسیس و رأی ملت وابسته است. ساختار کشور باید مسئول، دارای اختیارات و پاسخگو باشد. نمی‌توان انتظار داشت که دولت مسئولیت امور را بر عهده گیرد در حالی که اختیارات در دست گروه‌های بی‌اقبال و نا موفق باشد. این حقیقت به معنای نادیده گرفتن دیدگاه اقلیت نیست و نقد نیز باید در جای خود مورد توجه قرار گیرد. تأکید بر ساختار و خواست مردم نباید به معنای نادیده گرفتن انتقادات با احترام باشد. انتقاد باید با ادب و طبق قواعد انجام شود. به چالش کشیدن تصمیمات و طرح‌ها، انتقاد نیست؛ بلکه تخریب و توهین نیز با انتقاد سازگار نیست. لذا، نباید به بازندگان توان و قدرتی داده شود که بتوانند ساختار و برنامه‌های برندگان را متزلزل کنند. این عمل به خواسته و رأی اکثریت مردم توهین می‌کند.

17302