نگار علی- اخیراً در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، مطالبی درباره کشف یک ستاره سبز توجه کاربران را به خود جلب کرده است. در این راستا، ناسا در تاریخ ۲۲ اکتبر، تصویری از این جرم آسمانی را در بخش «عکس روز نجوم» خود به نمایش گذاشت. با این حال، توضیحات این سازمان به روشنی بیان می‌کند که تصویر ارائه‌شده، یک تصویرسازی هنری است و مشاهده کوتوله‌های سفید به دلیل کم‌نور بودنشان به دشواری اتفاق می‌افتد.

حکم: ادعای مطرح‌شده صحیح است اما ممکن است در صورت تعبیر به مشاهده مستقیم ستاره‌ای سبز در آسمان، گمراه‌کننده باشد

دانشمندان به کشف یک ستاره سبز پرداخته‌اند

این ادعا با یافته‌های منتشرشده در نشریه علمی «RAS Techniques and Instruments» در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ همخوانی دارد. محققان در این تحقیق نشان داده‌اند که برخی از کوتوله‌های سفید، برخلاف رنگ‌های مرسومی که در ذهن داریم، می‌توانند به رنگ‌های زرد، سبز، فیروزه‌ای، صورتی یا حتی بنفش در دید انسان به نظر برسند.

یک نمونه از این اجرام با نام «WD J1330+6435» در فاصله تقریبی ۲۸۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی اژدها قرار دارد. پژوهشگران آن را به عنوان نخستین نمونه مستند از کوتوله سفیدی معرفی کرده‌اند که رنگ قابل رؤیت آن به سبز متمایل به زرد است.

خبرگزاری رویترز نیز در گزارشی مورخ ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ به این یافته اشاره کرده و توضیح داده که رنگ غیرمعمول این جرم ناشی از ترکیب شیمیایی جو آن است.

علت رؤیت ستاره سبز چیست؟

کوتوله‌های سفید به عنوان بقایای فشرده ستاره‌هایی شناخته می‌شوند که سوخت هسته‌ای خود را به پایان رسانده و لایه‌های بیرونی خود را از دست داده‌اند. این اجرام معمولاً اندازه‌ای نزدیک به زمین دارند، در حالی که جرم زیادی را در فضایی کوچک جای داده‌اند.

در مورد «WD J1330+6435»، محققان شواهدی از ورود مواد سنگی باقیمانده از یک منظومه سیاره‌ای قدیمی به جو این ستاره پیدا کرده‌اند. این مواد، عناصر مختلفی چون کلسیم، لیتیوم و سدیم را به لایه‌های خارجی آن افزوده‌اند.

نقش اصلی در ایجاد رنگ غیرمعمول این کوتوله سفید به عناصر سدیم مربوط می‌شود. در شرایط معمول، اتم‌های سدیم بخشی از نور نارنجی را جذب می‌کنند؛ اما به دلیل چگالی بالای جو کوتوله سفید و برخورد اتم‌های سدیم با اتم‌های هلیوم اطراف، رفتار جذب نور دچار تغییر می‌شود.

به همین دلیل، سدیم قادر است دامنه وسیع‌تری از طول موج‌های زرد، نارنجی و بخشی از نور قرمز را جذب نماید. این تغییر در ترکیب نور خروجی منجر می‌شود که رنگی که ستاره در چشم انسان مشاهده می‌شود، سبز متمایل به زرد باشد.