به نقل از "ورزش سه"، پیش از این رقابت، آمارهای این فصل نشان می‌داد که این استعداد ترکیه‌ای تقریباً همیشه قبل از دقیقه ۸۰ از زمین خارج می‌شد؛ اما در ال‌کلاسیکو اوضاع متفاوت بود و مورینیو او را به طور قابل توجهی بیش از معمول در میدان نگه داشت.

این تصمیم جسورانه به گولر این فرصت را داد تا برای نخستین بار در این فصل، زمان بازی خود را به بیش از ۸۰ دقیقه برساند و در دقیقه ۸۸، عامل اصلی گل پیروزی تیمش شود. گولر، پس از دریافت پاس از ادواردو کاماوینگا در کنار خط طولی، به طور هوشمندانه منتظر استارت سریع این هافبک فرانسوی ماند و با یک پاس خارق‌العاده، او را در عمق دفاع تیم حریف صاحب موقعیت کرد؛ حرکتی که culminated به گل پیروزی‌بخش امباپه گردید. گولر پس از این اقدام در دقیقه ۹۴ تعویض شد و یکی از بهترین و به‌یادماندنی‌ترین ۹۰ دقیقه‌های دوران حرفه‌ای خود را تجربه کرد.

این دیدار به وضوح نشان داد که گولر قادر است از ابتدای بازی تا انتهای آن نقش تأثیرگذاری داشته باشد و مستحق قرار گرفتن در زمره بازیکنانی است که مورینیو به سادگی نمی‌تواند آنها را تعویض کند، همچون فدریکو والورده، جود بلینگام و امباپه.

با آنکه گولر از مدتی پیش نقش خود را در ترکیب اصلی تثبیت کرده بود، اما همواره به عنوان یکی از نخستین گزینه‌های تعویض شناخته می‌شد؛ موضوعی که در بازی‌های نزدیک و تحت فشار، بحث‌های بسیاری را به همراه می‌آورد. او در مسابقات گذشته برابر اسپانیول و رئال بتیس در دقیقه ۶۴، مقابل الچه در دقیقه ۶۸ و در شهرآورد برابر اتلتیکو مادرید در دقیقه ۵۴ از زمین خارج شده بود و حداکثر زمان حضورش به ۷۸ دقیقه در دیدار برابر سویا بازمی‌گشت.

در ال‌کلاسیکو، گولر نه‌تنها پاس گل حیاتی را ایجاد کرد، بلکه نشان داد که در هر لحظه از بازی می‌تواند به شکلی اثرگذار باشد. تأثیرگذاری هجومی او در این فصل شگفت‌انگیز بوده است؛ به گونه‌ای که با به ثمر رساندن چهار گل و سه پاس گل در ۱۲ بازی، پس از امباپه در جایگاه دوم تاثیرگذارترین بازیکنان هجومی رئال مادرید قرار دارد و آمار او از بلینگام که سه گل و سه پاس گل دارد، عثمان دیومانده با سه گل و یک پاس گل و کارلوس اسپی با سه گل، بهتر است. این ستاره ترکیه‌ای اکنون به یکی از ارکان کلیدی پروژه جدید رئال مادرید تبدیل شده است.