بر اساس گزارش ورزش سه، پیش از آغاز تمرینات تیم ملی در فرایند فیفادی ماه سپتامبر، خبرهایی از مصدومیت همزمان محمدحسین کنعانی و علی علیپور، کاپیتان‌های اول و دوم پرسپولیس، و غیبت آن‌ها در اردو تیم ملی منتشر شد. اگرچه علی علیپور در روزهای اخیر به شرایط بازی دست یافته و در ترکیب اصلی پرسپولیس قرار گرفته است، اما محمدحسین کنعانی شب گذشته تحت عمل جراحی قرار گرفت و به‌نظر می‌رسد که دوری او از میدان‌ها به مدت سه تا چهار ماه خواهد بود.

در حقیقت، محمدحسین کنعانی در ابتدای دهه سوم شهریور و پیش از شروع تمرینات تیم ملی در مقطع فیفادی ماه سپتامبر، به مصدومیت از ناحیه مینیسک گرید دو دچار شده و به کادر پزشکی تیم پرسپولیس مراجعه کرده بود. چنین آسیبی معمولاً به لحظه‌ای خاص مربوط نمی‌شود و این امکان وجود دارد که بازیکن مدتی قبل از آن نیز با این مشکل دست و پنجه نرم کرده باشد. تحت فشار تمرینات یا مسابقات، این آسیب می‌تواند به شدت خود را نشان دهد.

در این شرایط، دو گزینه برای این بازیکن وجود دارد؛ یکی ظاهر شدن مجدد بعد از ریکاوری و دیگری اقدام به جراحی. گزینه اول که در پزشکی "محافظه‌کارانه" نامیده می‌شود، به بازیکن این امکان را می‌دهد که با کاهش فشار تمرینات، استفاده از فیزیوتراپی و تزریق دارو، دوباره به میدان برگردد.

مسیری که حسین کنعانی برگزید، با صدور مجوز پزشکی برای شرکت در تمرینات گروهی در تاریخ ۲۱ مهر ماه آغاز شد. کاپیتان پرسپولیس تقریباً ده روز به تمرینات ادامه داد و بدون درد و مشکلی، اعلام آمادگی جهت حضور در ترکیب تیمش برای رویارویی با فولاد را کرد.

نکته جالب این است که علی علیپور، کاپیتان دوم پرسپولیس نیز در همان زمان با مشکلی مشابه مواجه شد و کادر پزشکی پرسپولیس نیز همان شیوه درمان را برای او تجویز کرد. اما بعد از بازگشت علی علیپور به تمرینات و حضور در چند مسابقه آخر تیم پرسپولیس، تا به امروز هیچ دردی یا مشکلی نداشته و این روش درمان برای او مؤثر واقع شده است.

در هر حال، حسین کنعانی پس از این‌که به مرز آمادگی رسید و در تمرینات گروهی شرکت کرد، قبل از بازی با فولاد به کادر فنی خبر داد که دیگر دردی احساس نمی‌کند و توانایی بازی در این دیدار را دارد. او حدود 80 دقیقه در مسابقه سخت با فولاد به میدان رفت و تعویض او نه به دلیل مصدومیت، بلکه به علت تغییرات تاکتیکی مهدی تارتار بود. اما در روز بعد از بازی، درد محمد کنعانی دوباره برگردانده شد و این بار کادر پزشکی به این جمع‌بندی رسید که عمل جراحی و بهبودی دائم بر روی مینیسک او ضروری است.

در این شرایط، دو گزینه بر سر راه کاپیتان پرسپولیس وجود داشت؛ یک گزینه شامل جراحی و حذف بخشی از مینیسک برای برطرف کردن مشکل در کم‌ترین زمان ممکن و در حدود یک ماه. واضح است که در این صورت هرچند بازیکن زودتر به بازی برمی‌گردد، اما ممکن است تبعات سنگینی همچون آرتروز زانو و مصدومیت‌های شدید طی دوران حرفه‌ای باقی بگذارد؛

اما گزینه دوم که به عنوان راه حلی دائمی شناخته می‌شود، شامل عدم بریدن مینیسک و انجام عمل جراحی به منظور ترمیم آن است. با این وجود، این فرآیند نیازمند صرف سه تا چهار ماه دوری از بازی‌هاست، اما در درازمدت به بهبودی عمیق و دائمی منجر خواهد شد و نیازی به از دست رفتن بخشی از مینیسک نخواهد بود. در واقع، در این سیستم، پای بازیکن به صورت طبیعی ترمیم می‌شود و مینیسک در طول زمان به حالت عادی برمی‌گردد.

در نهایت، این بازیکن می‌توانست از همان شهریور ماه روند جراحی و دوری از بازی را آغاز کند، اما او تصمیم به استفاده از مسیر اول گرفت و سعی کرد تا با کاهش فشار تمرینات و به کارگیری فیزیوتراپی و تزریق دارو، برای حضور در مسابقات جام ملت‌های آسیا آماده شود. متأسفانه، این روش برای محمدحسین کنعانی موثر واقع نشد و اکنون او چاره‌ای جز پذیرش جدایی چند ماهه از میادین ندارد.