میان دنیای کشتی و فوتبال شباهت‌های قابل توجهی وجود دارد و شخصیت‌های برجسته هر دو رشته روابط نزدیکی با یکدیگر برقرار نموده‌اند. تقریباً تمامی کشتی‌گیران به فوتبال عشق می‌ورزند و علاقه‌مندان به فوتبال نیز مسابقات کشتی را به دقت دنبال می‌کنند. به رغم تفاوت‌های ذاتی ورزش‌های تیمی و انفرادی، اصول پایه‌ای هر دو رشته مشترکات زیادی دارند و به خاطر علاقه عمیق ایرانیان به این دو ورزش، قهرمانان به زیبایی با فشارهای ناشی از توقعات و انتظارات آشنا هستند. حوادثی که در رقابت‌های جهانی قزاقستان در رده‌های فرنگی و آزاد رخ داد، می‌تواند الگویی برای ملی‌پوشان و کادر فنی ما در فوتبال باشد.
امیر قلعه‌نویی از دیرباز ارتباط نزدیکی با بزرگان کشتی داشته و به‌طور جدی مسائل این رشته را دنبال می‌کند. او بی‌شک ویدیوهای مربوط به شکست حسن یزدانی و رحمان عموزاد را مشاهده کرده که در آن، پژمان درستکار به عنوان سرمربی نشان‌دهنده ناراحتی عمیق خود بود. چند روز پیش، تیم کشتی فرنگی ما با قدرت قهرمان جهان شد اما در آنجا نیز واقعه‌ای مشابه رخ داد که باید نظر قلعه‌نویی را جلب کرده باشد؛ از جمله ناراحتی شدید حسن رنگرز.
در کشتی فرنگی و پیش از سفر به مسابقات، تنها کسی که موفقیتش تقریباً مسلم به نظر می‌رسید، کاپیتان پرافتخار ما محمدهادی ساروی بود. او با کسب مدال برنز از کسب دست خالی برگشت، اما مدال طلا را به جوانی تازه‌وارد واگذار کرد. در همان تیم جوانان، کشتی‌گیران ۲۱ و ۲۲ ساله ما با قدرت ظاهر شده و شگفتی‌های بسیاری خلق کردند و پس از آن، در مقطع آزاد نیز همان سناریو به‌طور مشابه تکرار شد. همان‌طور که ساروی در پیش‌بینی‌ها دارای جایگاه خاصی بود، مثلث رحمان عموزاد، حسن یزدانی و امیرحسین زارع نیز در روز نخست به زمین خوردند.
وجه مشترک این ناکامی‌ها به‌شدت آشکار بود و نمی‌توان به راحتی آن را نادیده گرفت. این سه دلاور با تاریخچه درخشان خود به جوانان تازه‌وارد باختند. کسانی که هیچ‌گاه قابلیت مقایسه با آنها را نداشتند و در کارنامه خود جوایز و افتخارات مشابهی را به نمایش نمی‌گذارند. این واقعه به وضوح پیامی را منتقل می‌کند؛ این‌که در عرصه ورزش حرفه‌ای، دیگر جایی برای عناوین و افتخارات گذشته وجود ندارد و این جوانان هستند که با انگیزه، جسارت و انرژی بیشتر به میدان آمده‌اند و در برابر بزرگان درخشش بیشتری از خود نشان می‌دهند.
در این مسابقات، نامی بزرگ‌تر از حسن یزدانی و رشید سعدالله‌یف وجود نداشت اما هر دو به شکست انجامیدند. رحمان عموزاد که رقبای مطرح جهان را مغلوب کرده بود، به فردی تازه‌وارد باخت. پژمان به عنوان مسئول نتایج و تیم طبیعی است که ناراحت باشد، او نیز مانند رنگرز از عدم قضاوت درست گلایه‌های خود را دارد و از شاگردانش انتقاد می‌کند که چرا به توصیه‌هایش توجه نکرده‌اند، اما آیا این عوامل تأثیری بر نتیجه مسابقه داشته است؟
اگر امیر قلعه‌نویی نمی‌خواهد که ویدیوهای مشابهی از درستکار در جام ملت‌ها به او نسبت داده شود، باید به ادعای خود مبنی بر ایجاد تغییرات اساسی در اردوی آینده تیم ملی عمل کند. فرصت زیادی باقی نمانده و او می‌بایست به جوانان اعتماد کند و از حوادث رخ داده در مسابقات جهانی کشتی درس بگیرد. در تیم ملی فوتبال، تمامی بازیکنان به‌طور جمعی تنها یک‌صدم افتخارات حسن یزدانی را ندارند. وقتی این قهرمان به یک جوان ببازد و بتوان او را کنار گذاشت، دیگر وضعیت بازیکنان فوتبال روشن است.
در همین ارتباط: ویدیو| صحنه‌های باورنکردنی در راهرو؛ فریادهای درستکار بر سر حسن یزدانی پس از شکست!
نظرات کاربران