عباس آخوندی—وزیر پیشین راه و شهرسازی، استاد دانشگاه و فعال سیاسی—در نامه‌ای خطاب به دکتر مسعود پزشکیان، پیشنهاد داد که با هدایت مستقیم شخص رئیس‌جمهور، «ایران در سطح وزیر» از دولت‌های چین و روسیه به‌عنوان بازیگران اثرگذار در عرصه بین‌المللی، و از ترکیه، پاکستان و مصر به‌عنوان قدرت‌های منطقه‌ای، همچنین از همه کشورهای واقع در جنوب خلیج فارس برای بررسی شرایط منطقه دعوت کند؛ تا آنان به تهران بیایند، درباره اوضاع موجود گفت‌وگو کنند، نگرانی‌های جمهوری اسلامی ایران را از نزدیک بشنوند، و در مقابل، رویکرد خود را نیز ارائه دهند؛ با هدف آن‌که تا حد امکان به یک جمع‌بندی روشن و عملی برای مدیریت مخاطره «اشتعال مجدد آتش جنگ» دست پیدا شود.

او در بخش دیگری از این نامه تصریح کرده است: «این ابتکار می‌تواند گامی واقعی در جهت تحقق نظریه امنیت شبکه‌ای جمعی در منطقه و نیز زمینه‌ساز مشارکت مسئولانه و پایبندانه بازیگران در آن باشد.»

آخوندی همچنین با یادآوری این نکته که «جنابعالی در یکی از دشوارترین و حساس‌ترین برهه‌های تاریخی ایران، با رأی اکثریت ملت ایران داوطلبانه مسئولیت ریاست‌جمهوری را پذیرفته‌اید»، و با تکیه بر «سوگندی» که یاد کرده‌اید—حراست از تمامیت ارضی کشور—و نیز «بر اساس اصول گوناگون قانون اساسی» که اعمال قوه مجریه و از جمله ریاست بر شورای عالی امنیت ملی را بر عهده رئیس‌جمهور قرار می‌دهد، اضافه کرده است: «بی‌گمان ملت بزرگ ایران در این مسیر همچنان پشتیبان و یاور شما خواهد بود. به امید نصرت الهی.»