ناصر امانی در مصاحبه‌ای با ایسنا، به بررسی وضعیت فضای سبز تهران و به‌خصوص خشکی درختان در پارک‌های جنگلی پرداخت و بیان کرد: این چالش حداقل از حدود یک دهه پیش در فضاهای سبز تهران، به‌ویژه در پارک‌های جنگلی چیتگر، سرخه‌حصار و لویزان مشاهده می‌شود و عواملی مانند کمبود آب و شیوع آفات به شدت بر شدت این معضل تأثیر گذاشته‌اند.

با اقدامات به‌موقع می‌توانستیم از آسیب به بخش قابل توجهی از درختان جلوگیری کنیم

وی تصریح کرد که در دوره‌های پنجم و ششم مدیریت شهری، اقدام مؤثری برای مهار این مشکل انجام نشده است و اعلام کرد: هرچند نمی‌توان انتظار داشت که از خشک شدن همه درختان جلوگیری شود، ولی با انجام کارهای علمی و کارشناسی و نیز مداخله به‌موقع در اوایل این دوره‌ها، می‌شد از تشدید خشکسالی و آسیب به بخش وسیع‌تری از درختان جلوگیری کرد.

قطع تقریباً ۲۷ هزار درخت در پارک چیتگر

امانی به قطع حدود ۲۷ هزار درخت در پارک چیتگر اشاره کرد و بر لزوم قطع تعدادی دیگر از درختان آلوده تأکید کرد و گفت: درختانی که به آفات مبتلا هستند، اگر قطع نشوند، می‌توانند خطر آلودگی برای دیگر درختان سالم نیز ایجاد کنند.

بهبود شرایط آبرسانی به پارک چیتگر در دوره فعلی مدیریت شهری

این عضو شورای شهر تهران با اشاره به وضعیت بهبود آبرسانی به پارک چیتگر در دوره جدید مدیریت شهری، افزود: مقدار آبی که امروز به این پارک می‌رسد، نسبت به گذشته بهبود یافته است، اما مشکل خشک شدن درختان تنها به چیتگر محدود نمی‌باشد.

وی همچنین به شیوه‌های توجیه برخی مشکلات درختان چیتگر انتقاد کرد و اظهار داشت: نمی‌توان تمام مسائل را به ساخت‌وسازهای اطراف پارک چیتگر یا وجود دریاچه‌ای که در این منطقه است نسبت داد؛ زیرا در پارک‌های دیگری چون سرخه‌حصار و لویزان نیز با چالش‌های مشابهی مواجه هستیم، در حالی که شرایط ساخت‌وساز و وجود دریاچه در آن مناطق مشابه نیست. به نظر می‌رسد نسبت دادن این مشکلات به این عوامل بدون یک بررسی کامل، نشانگر فرار از مسئولیت است.

موسسات و منابع طبیعی نیز در قبال وضعیت پارک‌های جنگلی مسؤول هستند

امانی بر لزوم همکاری تمامی نهادهای مسئول برای کنترل آفات و جلوگیری از گسترش خشکیدگی درختان در پایتخت تأکید کرد و گفت: در این راستا، اداره‌کل منابع طبیعی نیز دوش به دوش دیگر نهادها باید در این زمینه اقدام کند و باید زودتر از شهرداری در مورد بروز چنین مشکلاتی هشدار می‌داد. به‌علاوه، پارک‌های چیتگر و سرخه‌حصار تحت مالکیت منابع طبیعی هستند و شهرداری به‌عنوان نهاد مسئول باید آنها را مدیریت کند.

وی ادامه داد: شهرداری برای انجام اقدامات لازم، از جمله قطع درختان خشکیده و آلوده، نیازمند کسب مجوز از منابع طبیعی بوده است. با این حال، ارتباطات شهرداری با این نهاد با تأخیر در دریافت پاسخ روبه‌رو شده و در نهایت با مداخله دادستانی و دیگر نهادهای قضایی، هماهنگی بین نهادها برای مقابله با آفات و قطع درختان آسیب‌دیده برقرار شده است.

عضو شورای اسلامی شهر تهران با یادآوری ناهماهنگی میان نهادهای مسئول، این وضعیت را نشانه‌ای از مشکلات مدیریت یکپارچه شهری دانست و افزود: اینکه شهرداری مدیریت یک پارک را برعهده داشته باشد، اما در صورت بروز آسیب به درختان ناچار به گذراندن روندهای اداری طولانی برای قطع آنها شود، می‌تواند منجر به تأخیر در اقدام و گسترش آلودگی شود.

لزوم تعیین تکلیف فوری وضعیت پارک‌های جنگلی تهران

امانی بر ضرورت اتخاذ تصمیمات فوری برای وضعیت پارک‌های جنگلی تهران تأکید کرد و گفت: در این شرایط، اولویت اول، تأمین آب مورد نیاز به‌صورت به‌موقع و خروج سریع درختان خشکیده و آلوده‌ای است که قطع آنها مورد تأیید منابع طبیعی است. پس از آن، باید یک هیئت کارشناسی تأسیس شود تا دلایل و عوامل مؤثر در بروز این مشکلات را بررسی و مقصران اصلی را به افکار عمومی معرفی کند.

انتهای پیام