خبر تلخ فوت حمید علیدوستی فرصتی فراهم آورد تا در میان اخبار روزانه، به یکی از مصاحبه‌های قدیمی او بپردازیم. تحقیق ما به نتیجه رسید؛ خبرگزاری ایسنا در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۱، گفت‌وگویی با علیدوستی، سرمربی آن زمان پیکان، پس از شکست در مقابل ابومسلم منتشر کرده است. در ادامه، بخش‌هایی از این مصاحبه را مطالعه کنید تا با ویژگی‌ها و شخصیت این چهره محبوب فوتبال ایران بیشتر آشنا شوید:

من به آقای کاظمی تبریک می‌گویم، چرا که تیمی توانمند دارند و ابومسلم به‌طور عمده امتیازاتش را در مسابقات خانگی کسب کرده است.

تماشاگران مشهدی واقعاً باهوش هستند و هیچگونه بی‌احترامی به بازیکنان و کادر تیم ما نکردند و صرفاً از بازیکنان و تیم خود حمایت می‌کردند. از آن‌ها قدردانی می‌کنم.

در این بازی به دلیل عملکرد بهتر غفوری‌ها، او را به زمین فرستادم، زیرا نتایج بهتری نسبت به شیردل مقابل سیستم ابومسلم داشت. اما در نیمه دوم تصمیم به تعویض گرفتم و شیردل را وارد زمین کردم.

داوری نیز رضایت‌بخش بود و من از عملکرد همه بازیکنان تیم راضی هستم.

در فوتبال ایران، انتقاد از داوری، کیفیت زمین، مدیریت باشگاه، آسیب‌دیدگی بازیکنان، مسائل مالی، فدراسیون و مشکلات نقل‌وانتقالات به بخشی همیشگی از گفتار مربیان تبدیل شده است. به سختی می‌توان مربیانی را یافت که پس از شکست، بدون مقصر دانستن دیگران، مسئولیت تصمیمات و عملکرد تیم خود را بپذیرند و با احترام درباره حریف، هواداران و داوران سخن بگویند.

اکنون تصور کنید ۲۴ سال پیش، حمید علیدوستی پس از باخت تیمش در مشهد چه تصویری از مربی‌گری حرفه‌ای ارائه می‌داد؛ او حریفی که پیروز شده را شایسته تحسین می‌دانست، از تماشاگران تیم مقابل تشکر می‌کرد، تصمیمات فنی خود را تشریح می‌نمود و به برخی داوری‌ها به عنوان دلیل باخت اشاره نمی‌کرد.

این چند جمله ساده، در حالی که امروز مسئولیت‌پذیری و فرافکنی به جزئی از فرهنگ فوتبال ما تبدیل شده، حاکی از معانی عمیق‌تری فراتر از یک مصاحبه قدیمی است. علیدوستی نه با شعار، بلکه با عمل به ما نشان داد که می‌توان شکست خورد و در عین حال بزرگ‌منش باقی ماند.

حمید علیدوستی دیگر در میان ما نیست، اما این مصاحبه قدیمی یادآوری می‌کند که فوتبال ایران تنها به مربیان موفق و جام‌آور نیاز ندارد؛ بلکه انسان‌هایی نیز می‌طلبد که در زمان شکست، شخصیت و اعتبار خود را حفظ کنند.

بیشتر بخوانید: چرا حمید علیدوستی هیچ گاه مربی‌گری استقلال را نپذیرفت؟