استقلال در آستانه دیدار با الشمال قطر در شب سه‌شنبه قرار دارد. جالب است که این باشگاه تجارب همکاری با سه بازیکن از استقلال را دارد و اوّلین نماینده فوتبال ایران در الشمال، شاهین بیانی، کاپیتان دهه ۷۰ استقلال بوده است.

به مناسبت این موضوع و همچنین به دلیل غم‌انگیز درگذشت حمید علیدوستی، فرصتی دست داد تا گفتگویی با بیانی داشته باشیم که در زیر خواهید خواند:

یادآوری از حمید علیدوستی

واقعاً هنوز هم از فقدان حمید علیدوستی در حیرت هستم و نمی‌دانم چگونه می‌توانم تسلیتی به خانواده‌اش عرض کنم. ما اردوها و رقابت‌های زیادی را در کنار یکدیگر تجربه کردیم که اوج آن، مسابقات جام ملت‌های ۱۹۸۴ سنگاپور بود. تقابلی که باید به قهرمانی می‌رسیدیم اما مصدومیت ناگهانی حمید در اوایل مسابقات، تاثیر بسزایی در نتیجه‌گیری ما داشت. در رقابت‌های استقلال و هما، من معمولاً مسئولیت مراقبت از علیدوستی را به عهده داشتم و به یاد دارم که یکی از نشریات آن زمان تصویر ما را چاپ کرد و نوشت: تقابل علیدوستی و بیانی، نبرد چپ و راست.

صعود با رقیب استقلال

در پاییز سال ۱۳۶۵، بعد از ماجراهای استعفای جمعی ۱۴ نفره و حواشی بازی‌های آسیایی سئول، من به همراه ۷ بازیکن دیگر به قطر رفتیم. آن زمان قطری‌ها به این نتیجه رسیدند که برای جذب هواداران به ورزشگاه‌هایشان، بازیکنانی از ایران را جذب کنند. زمانی که به الشمال ملحق شدم، این تیم در لیگ دسته دوم قطر فعال بود و شرایط به گونه‌ای بود که هر تیم قطری فقط می‌توانست از دو بازیکن خارجی بهره ببرد. حضور من در این باشگاه نخستین بار بود که الشمال را به لیگ برتر قطر رساند.

تردید در قهرمانی استقلال

می‌دانم که بیان این نظر از سوی فردی که خودش به عنوان کاپیتان با استقلال قهرمان آسیا شده، می‌تواند برای هواداران تلخ باشد، اما نمی‌توانم به این عزیزان وعده‌ای بی‌اساس بدهم و به آن‌ها خیالبافی کنم. امیدوارم سهراب بختیاری‌زاده نیز اکنون این واقعیت مهم را درک کرده باشد که در بهترین شرایط، استقلال صرفاً می‌تواند از مرحله گروهی لیگ نخبگان عبور کند و شانس قهرمانی ندارد. لازم است تمرکز ما بر روی قهرمان شدن در لیگ بیست و ششم باشد.

شرمنده از وضعیت ساختمان باشگاه

چند شب پیش، بازی استقلال برابر شباب الاهلی را همراه با آقای متدین مشاهده کردم. امیدوارم وضعیت به گونه‌ای پیش برود که سازه جدیدی برای باشگاه استقلال ساخته شود، زیرا مکانی که هم‌اکنون داریم واقعاً در شان یک باشگاه پر افتخار که ۸۱ سال قدمت دارد، نیست و از تماشای آن احساس شرمندگی می‌کنم.

بیشتر بخوانید: چرا حمید علیدوستی هیچ وقت مربیگری استقلال را نپذیرفت؟