بنابر اعلام ایسنا؛ دکتر کتایون نجفی‌زاده با مرور تاریخچه اهدای عضو در کشور و فعالیت‌های مربوط به آن از سال ۱۳۷۹، به برگزاری ۲۲ دوره جشن نفس اشاره کرد و در خصوص تفاوت مرگ مغزی و کما توضیح داد: مرکز تنفس در ساقه مغز قرار دارد. در حالت مرگ مغزی، مغز به طور کامل آسیب می‌بیند و خون‌رسانی به آن متوقف می‌شود و هیچ راهی برای بازگشت فرد وجود ندارد؛ در حالی که در کما، فرد ممکن است به حالت قبلی خود بازگردد.

وی افزود: در این راستا، خانواده بیماران مبتلا به مرگ مغزی باید به سرعت تصمیم به اهدای اعضا بگیرند و در این خصوص، نیاز به فرهنگ‌سازی عمیقی وجود دارد.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان با اشاره به آمار تصادفات و موارد مرگ مغزی در کشور، تصریح کرد: متأسفانه هر سال نزدیک به ۲۰ هزار نفر به علت حوادث جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند و حدود پنج تا هشت هزار نفر نیز از مرگ مغزی رنج می‌برند. به این ترتیب، حدود ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ عضو قابل اهدا در دسترس داریم، در حالی که تعداد اهدای عضو سالانه تنها حدود هزار مورد است.

نجفی‌زاده به تعداد ۲۷ هزار بیمار نیازمند پیوند عضو در کشور اشاره کرد و گفت: به طور روزانه حدود ۱۰ تا ۱۲ بیمار فاقد عضو پیوندی، جان خود را از دست می‌دهند.

وی درباره وضعیت اهدای عضو و بیماران در فهرست انتظار گفت: به جز کلیه که امکان اهدای آن از جانب فرد زنده وجود دارد، در مورد بسیاری از اعضای دیگر، از جمله قلب، کبد، ریه، لوزالمعده و روده، تنها می‌توان از اهداکنندگانی که دچار مرگ مغزی شده‌اند، استفاده کرد؛ یعنی کسانی که پس از فوت، با کمک دستگاه‌ها و داروها، قلبشان برای چند روز می‌تپد.

نجفی‌زاده با تأکید بر اینکه کاهش آمار مرگ مغزی بر وضعیت بیماران نیازمند پیوند اثرگذار است، خاطرنشان کرد: با وجود افزایش جمعیت، آمار پیوند نیز به طور معمول بالاتر می‌رود، اما اگر اهدای عضو کاهش یابد، بیماران بیشتری در فهرست انتظار جان خود را از دست می‌دهند. این بدان معنا نیست که ما تمایل داریم کسی دچار مرگ مغزی شود؛ بلکه از حدود ۴۰۰۰ مورد مرگ مغزی مناسب برای اهدای عضو در سال، حدود هزار نفر به این فرآیند می‌رسند و بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر دیگر، اعضای سالم خود را بدون استفاده دفن می‌کنند.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان افزود: هر فرد به طور متوسط دارای هشت عضو قابل اهدا است. حتی اگر فرض کنیم خانواده فرد تنها سه عضو او را برای اهدا مورد پذیرش قرار دهند، باز هم با بیش از ۶۰۰۰ عضو سالم مواجه خواهیم بود که به خاک سپرده می‌شوند؛ در حالی که هر روز ۱۰ تا ۱۲ نفر از بیماران نیازمند پیوند، به دلیل عدم دسترسی به عضو پیوندی جان خود را از دست می‌دهند.

وی این صحبت‌ها را در یک کارگاه آموزشی اهدای عضو که توسط یک شرکت دارویی برگزار شده بود، بیان کرد و بر اینکه این وضعیت منطقی نیست تأکید کرد و افزود: چنین وضعیتی در هیچ کجای دنیا، منطقی و قابل قبول نیست؛ به‌ویژه در کشوری با فرهنگی ایثارگر. بر اساس کادر درمانی قوی و فرهنگ کمک به یکدیگر در مشکلات، باید برای حل این معضل گام برداریم.

نجفی‌زاده با اعلام طرحی به وزارت بهداشت و سازمان برنامه و بودجه به منظور افزایش آمار اهدای عضو در کشور، گفت: پیشنهادی به این دو نهاد ارائه داده‌ایم که بر اساس آن، تمامی تیم‌ها و گروه‌ها با همکاری یکدیگر و برنامه‌ریزی دقیق، در راستای افزایش آمار اهدای عضو کوشش کنند.

وی تأکید کرد: همان‌طور که ذکر کردم، آرزو ما این نیست که کسی دچار مرگ مغزی شود و امیدواریم هرگز چنین واقعه‌ای پیش نیاید. در این زمینه، به شدت انتظار داریم که مسئولان تمام تلاش خود را در جهت بهبود وضعیت جاده‌ها، ارتقای ایمنی خودروها و فراهم کردن شرایط بهتر به کار گیرند تا اصلاً مرگ مغزی پیش نیاید؛ اما اگر چنین موردی رخ داد، باید به نحوی عمل شود که فرد به اهدای عضو برسد و بیماران نیازمند پیوند از این فرصت بهره‌مند شوند.

اهمیت تأمین پایدار و باکیفیت داروهای بیماران پیوندی

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایران در ادامه بر نقش حیاتی تأمین داروهای بیماران پیوندی پس از عمل پیوند تأکید کرد و بیان داشت: سازمان پیوند اعضا با این واقعیت روبه‌رو است که عضو پیوندی برای بدن به عنوان ماده‌ای خارجی تلقی می‌شود و ممکن است توسط سیستم ایمنی بدن رد شود. این سیستم بسیار قوی و هوشمند است و اگر وجود یک عضو خارجی را تشخیص دهد، برای دفع آن اقدام می‌کند؛ بنابراین استفاده از داروهایی که مانع از رد عضو پیوندی شوند، ضروری است.

وی بر اهمیت کیفیت و ثبات داروهای پیوندی تأکید کرد و توضیح داد: داروهای پیوندی مانند آنتی‌بیوتیک نیستند که اگر یک نوع از آن مؤثر نبود، بتوان به سراغ نوع دیگری رفت. این داروها ویژگی‌های خاصی دارند و باید کیفیت آن‌ها بالاترین سطح ممکن باشد.

نجفی‌زاده ادامه داد: این طور نیست که بیمار امروز از یک برند دارویی بهره‌برداری کند و فردا به دلیل کمبود، به برند دیگری روی آورد. اگر سطح دارو در بدن بیمار افت کند، عضو پیوندی که برای بدن ناشناخته است، ارزیابی و دفع می‌شود. به همین دلیل باید تمام تلاش‌ها به کار گرفته شود تا سلامت بیماران پس از پیوند، پایدار و باثبات باقی بماند و آن‌ها نگران نبود دسترسی به داروی مورد نیاز نباشند.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایران به مسئولیت اجتماعی شرکت‌های دارویی در کشورهای مختلف اشاره کرد و بیان داشت: شرکت‌های دارویی در سراسر دنیا معمولاً مسئولیت اجتماعی خود را به خوبی به عهده می‌گیرند و سعی می‌کنند از طرق مختلف به بیماران کمک کنند. در ایران وضعیت تا حدی متفاوت است؛ زیرا شرکت‌ها نه تنها به انجام فعالیت‌های اداری بسنده نمی‌کنند، بلکه خود نیز در تولید دارو برای بیماران فعالانه مشارکت دارند و تلاش می‌کنند دسترسی بیماران به دارو را تسهیل کنند. این شرکت‌ها در نظر دارند که بیماران با بهترین کیفیت و پایدارترین روش به داروهای ضروری خود دسترسی پیدا کنند و افتخار می‌کنیم که شرکت مربوطه در ایران نیز همواره در کنار بیماران پیوندی بوده و به بهترین نحو ممکن به آن‌ها یاری رسانده است.

انتهای پیام