گرینلند درهای خود را به سوی جهانیان گشوده است؛ این داستان فراتر از گردشگری می‌رود!

طبق گزارش‌های سی‌ان‌ان، گرینلند با راه‌اندازی فرودگاه بین‌المللی جدیدی در شهر ایلولیسات، در تلاش است تا گردشگران بیشتری را به این جزیره شمالی جذب کند. مقامات محلی انتظار دارند که توسعه گردشگری به تقویت اقتصادی کمک کند که هنوز به شدت به صنعت ماهی‌گیری وابسته است. اما اهمیت این پروژه فراتر از جذب مسافران است؛ زیرا گرینلند برای رسیدن به استقلال احتمالی از دانمارک، به زیرساخت‌ها و پایه‌های اقتصادی قوی‌تر نیاز دارد.

در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶، نخستین پرواز بین‌المللی از کپنهاگ دانمارک در فرودگاه تازه تأسیس ایلولیسات به زمین نشست. این پرواز که با هواپیمای ایرباس A330neo و به‌وسیله شرکت دولتی ایر گرینلند انجام شد، ۴ ساعت و ۳۰ دقیقه به طول انجامید و ۱۶۹ مسافر را به مقصد رساند.

ینس-فردریک نیلسن، نخست‌وزیر گرینلند، نیز در میان مسافران این پرواز حاضر بود. او افتتاح فرودگاه را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های تاریخ این جزیره معرفی کرد و اظهار داشت که گرینلند برای دستیابی به استقلال به اقتصادی و صنعتی قوی نیازمند است.

گرینلند با حدود ۵۶ هزار نفر جمعیت، مدت‌هاست که به‌دنبال تنوع‌بخشی به اقتصاد خود است. صنعت ماهی‌گیری هنوز هم منبع اصلی درآمد این منطقه می‌باشد و توسعه گردشگری می‌تواند ابزاری برای ایجاد منابع درآمدی جدید باشد.

ایلولیسات که به «شهر کوه‌های یخی» معروف است، در سواحل غربی گرینلند واقع شده و جمعیتی حدود ۵ هزار نفر دارد. این شهر، سومین شهر بزرگ جزیره و یکی از مقاصد مهم گردشگری آن به شمار می‌رود. فاصله ایلولیسات تا نوک، پایتخت گرینلند، بیش از ۵۵۰ کیلومتر است.

گردشگران در این ناحیه می‌توانند از تورهای سورتمه‌سواری با سگ‌های هاسکی لذت ببرند، یا با قایق به گشت‌وگذار در میان کوه‌های یخی خلیج دیسکو بروند. این خلیج به‌خاطر توده‌های بزرگ یخ شناور، یکی از مناظر منحصر به فرد این منطقه محسوب می‌شود.

قبل از بازگشایی فرودگاه جدید، سفر به ایلولیسات ساده نبود. گردشگران می‌بایست با کشتی کروز به این شهر می‌رسیدند، از ایسلند با هواپیماهای کوچک پرواز می‌کردند یا ابتدا به یکی از فرودگاه‌های بین‌المللی گرینلند می‌رفتند و سپس با پروازی دیگر ادامه مسیر را طی می‌کردند. شهرهای بزرگ گرینلند به یکدیگر از طریق شبکه جاده‌ای متصل نیستند و این امر سفر بین آن‌ها را دشوار کرده است.

برای چندین دهه، ورودی‌های اصلی هوایی به گرینلند در فرودگاه‌هایی واقع بودند که پیش‌تر پایگاه‌های نظامی ایالات متحده به شمار می‌آمدند. این فرودگاه‌ها در کانگرلوسواک و نارسا‌رسواک واقع شده و یادگارهای دوران جنگ جهانی دوم هستند. مسافران بین‌المللی و ساکنان گرینلند معمولاً ابتدا در یکی از این فرودگاه‌ها فرود می‌آمدند و سپس به شهرهای اصلی با هواپیماهای کوچک سفر می‌کردند.

این وضعیت در اواخر سال ۲۰۲۴ با افتتاح فرودگاه بین‌المللی نوک تغییر کرد و اکنون فرودگاه ایلولیسات به‌عنوان دومین گام مهم در توسعه دسترسی هوایی مستقیم به این جزیره محسوب می‌شود.

گرینلند با موقعیت استراتژیک خود در منطقه شمالگان اهمیت ویژه‌ای دارد، و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، در طول دوره ریاست‌جمهوری‌اش توجه خاصی به این جزیره معطوف کرده است. او بارها از تمایل خود برای تصاحب گرینلند سخن گفته و تهدیدهای او در مورد تصرف این سرزمین در دوره دوم ریاست‌جمهوری به تنش‌هایی میان ایالات متحده، دانمارک و دیگر اعضای ناتو منجر شده است.

در چنین شرایطی، توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل تنها به معنای آسان‌تر شدن سفر گردشگران نیست. گرینلند برای حرکت به سمت استقلال احتمالی از دانمارک به اقتصادی متنوع‌تر و زیرساخت‌هایی نیاز دارد که توانایی پشتیبانی از فعالیت‌های تجاری و صنعتی را داشته باشند. فرودگاه ایلولیسات نیز جزئی از همین تلاش به شمار می‌آید.