در این دو سال اخیر، شجاع به شکلی مستمر بر جنبه‌های منفی تراکتور تاثیر گذاشته که نیازی به توضیحات بیشتر نیست. صرفاً با نگاهی به بازی با نفتچی درمی‌یابیم که هر کسی بخواهد به تحلیل چالش‌های تراکتور بپردازد، کافیست این بازی را به دقت مشاهده کند!
با تمامی حواشی که زنوزی ایجاد کرده و خصومت‌هایی که نسبت به تراکتور به وجود آورده، نه تنها به تیم آسیب می‌زند، بلکه حمایت و یاری را نیز به عنوان یک مانع تبدیل کرده است؛ در داخل میدان، شجاع خلیل‌زاده به عنوان کاپیتان و جانشین او، نقش مهمی را در مسئولیت‌های تیمی ایفا می‌کند!
به لحظات ابتدایی بازی توجه کنید، شجاع خلیل‌زاده بدون دلیل مشخصی به سمت داور چهارم حرکت کرد تا داور وسط ناچار شود به او تذکر دهد. سپس چهره‌ای به خود گرفت که گویا همه بازیکنان را ترقیب می‌کرد که هر کاری که می‌خواهند انجام دهند، چرا که او از آنها می‌ترسد! این رویکرد و استراتژی‌ای که در سال‌های اخیر در تیم رواج یافته، نتایج خاصی نیز به همراه داشته است!
اما نهایتاً نتیجه این فلسفه نادرست از بازی بین‌المللی، اخراج فرشاد فرجی بود. حتی یک بازیکن تازه‌کار نیز می‌داند که پایش نباید از کمر بالاتر برود؛ پای فرجی به صورت بازیکن بلندقد حریف برخورد کرد! تراکتور که در حال عقب‌افتادگی و تلاش برای کسب پیروزی بود، به دلیل بی‌خودی بازیکنانش -با شجاع در راس آنها- نتوانست به ۳ امتیاز مد نظرش دست یابد.
به علاوه، قبل از آن، شجاع زحمت اصلی را کشیده بود! به روال همیشگی، به دلیل سن بالا و عدم تمرکز بر روی تمرینات و رقابت‌ها، عملکرد ضعیفی از خود نشان داد و وقتی تصمیم گرفت بر روی توپ کار کند، سایه‌اش موجب شد بازیکن حریف به راحتی پاس گل بدهد.
پس از آن صحنه، شجاع به جای جبران خطایش، ترجیح داد سر سایر بازیکنان داد و فریاد کند. در ادامه بازی، او نه تنها کمکی به ساماندهی تیمی که ۱۰ نفره بود نکرد، بلکه با کندی و ایستایی‌اش، تیم را عملاً به ۹ نفره تبدیل کرد.
شجاع باید قدردان امیرحسین حسین‌زاده باشد که با دو پاس گلش به نوعی او را نجات داد، اما واقعیت چیست؟ این است که دیگر نمی‌توان از او به عنوان یک بازیکن مفید برای تراکتور انتظار داشت!
بیشتر بخوانید: زنوزی: ما قربانی هستیم/ هواداران تراکتور مقابله به مثل نکنند/ به AFC نامه زدیم و گفتیم فرقی با عربستان نداریم
نظرات کاربران