به نقل از "ورزش سه"، در طول ده سال اخیر، "سکوت" به دورترین حالت از علی بیرانوند تبدیل شده است. او همواره تاب تحمل نظرات دیگران را نداشته و نتوانسته خود را کنترل کند. حتی در برخی مواقع، زمانی که دیگران به او توجه نمیکردند، با اظهارنظرهایش جنجالآفرینی میکرد تا در کانون توجهات قرار گیرد. زندگی بیرانوند بهگونهای است که همیشه در حال شور و هیجان به نظر میرسد، گویا در آن "هوش هیجانی" نقش محوری دارد. این نیاز به ایجاد جنجال، دیده شدن و ابراز عقیده، حتی اگر نتیجهاش ضرر هم باشد، به نظر میرسد از روزهای ابتدایی در ذهن این دروازهبان ملی عمق پیدا کرده و تا چند هفته پیش نیز ادامه داشته است.
به خاطر داریم که وقتی پرسپولیس پس از سالیان طولانی انتظار با سنگربان قابل اعتمادش و تیم منظم برانکو به قهرمانی لیگ برتر دست یافت، بیرانوند در میکسدزون با غروری نابهجا به هواداران پرسپولیس که سالها صبر کرده بودند، گفت که اگر او و همتیمیهایش نبودند، پیروزی را تنها در رویا میدیدند. با این حال، نمیتوانیم فراموش کنیم که علی بیرو چه شیرینی با مهار ضربه پنالتی ژاوی به یادگار گذاشت و نقش کلیدیاش در صعود پرسپولیس به فینال آسیا را روشنتر ساخت. در دوره حضورش در پرسپولیس نیز تعداد زیادی قهرمانی به ویترین باشگاه افزوده شد. او چهار عنوان قهرمانی متوالی را با پرسپولیس جشن گرفت و عکسهای یادگاریاش با جامها تبدیل به تصاویری آشنا برای هواداران شد.
همچنین به یاد داریم که علی با استقلال مذاکره کرد، به پرسپولیس وعده ماندن داد و در نهایت به تراکتور پیوست. در عین حال، فراموش نمیکنیم که با مهار پنالتی رونالدو در تیزرها نامش ماندگار شد و با سیوی خارقالعادهاش مقابل بلژیک لحظات خاطرهانگیزی برای فوتبال ایران خلق کرد. در اولین قهرمانی تاریخ تراکتور در لیگ برتر، بار دیگر پیراهن شماره یک قهرمان بر تن وی بود.
او علی بیرانوند است. ترکیبی از جذابیت و رفتارهای چالشبرانگیز. از شگفتانگیزی و مقاومت در برابر چالشها، تا رشد کردن و "خواستن" تا مرز عصبانیت هواداران تیمش. علی هرگز آرام نمینشیند. دوستان نزدیکش میدانند که در لحظه تصمیمگیری، نظرش به راحتی تغییر میکند و معمولاً این تصمیمات به ضرر خودش تمام میشوند. در سالهای اخیر، او دروازهبانی با ثبات فنی در سطح بالا بوده که کمتر به نوسانات دچار شده است، اما این موفقیت به معنای محبوبیت پایدار نیست. هواداران پرسپولیس از او دلخورند چرا که خداحافظیاش به نوعی بیاحترامی به نظر میرسد، اما آیا مجازات این بیاحترامی، چند میلیون توهین در فضای مجازی و فریاد الفاظ توهینآمیز از طرف هشتاد هزار نفر است؟
علی دو هفته پیش به شیوه خاص خود، به شکل صریح و بیپرده از مدیرعامل تراکتور انتقاد کرد و صحبتهایی را در مقابل چندین دوربین و میکروفن مطرح کرد که معمولاً بازیکنان در گفتوگوهای خصوصی به آن میپردازند. دو روز بعد از آن، در مقابل دوربینها از همه عذرخواهی کرد و در حالی که اخباری از برکناریاش از تراکتور مطرح شده بود، قراردادش به مدت سه سال دیگر تمدید شد تا یک بار دیگر این واقعیت را ثابت کند که کنار گذاشتن این دروازهبان بینظیر فوتبال ایران کار آسانی نیست. توانایی فنی او به حدی است که در بسیاری از موارد مسائل حاشیهای به راحتی از دورش محو میشوند. روحیهاش به قدری قوی است که مثالزدنی است. او با جنجالها میسازد، بر آنها میخندد و بدون اینکه در حواشی گم شود، میلیونها نفر را سرگرم میکند.
او علی بیرانوند است. مرد غیرقابل پیشبینی فوتبال ایران که اکنون بهعنوان بازیکن سرباز با فجر شیراز قرارداد دارد و همزمان هر روز در تهران تحت درمان فیزیوتراپی به سر میبرد و منتظر برگزاری مراسم توپ طلای آسیا است، چرا که یکی از سه نامزد نهایی این جایزه است. این روزها، علی رفتارهایی متفاوتتر از معمول از خود بروز داده است. دو کنایه متوالی حامد لک به او، وایرال شدن نظرات امیرحسین قیاسی درباره بیرو بهعنوان مهمانی که چندان با فضای برنامههایش سازگار نبود، و کلیپ زنی که از آنفالو شدن توسط شماره یک تیم ملی شکایت دارد... اینها تنها بخشی از موج انتقادات به بیرانوند در هفته گذشته است. جالب توجه است که این بار علیرضا، در برابر این حواشی، واکنشی متفاوت نشان داده است: سکوت.
نظرات کاربران