امیر قلعهنویی پس از دیداری که با یحیی گلمحمدی داشت، به موضوعی حیاتی و همزمان هشداردهنده اشاره کرد. او بیان کرد: «شما میتوانید ببینید که مربی بزرگی مانند آنچلوتی در سطح باشگاهی به نتایج خیرهکنندهای دست مییابد، اما در مقام سرمربی تیم ملی برزیل ممکن است نتواند به همان موفقیتها دست پیدا کند.»
در حقیقت، قلعهنویی به گلمحمدی یادآوری میکند که شرایط مربیگری میان فوتبال باشگاهی و ملی به کلی متفاوت است و نباید این دو حوزه را اشتباه گرفت. سخن او به خودی خود صحیح است؛ اما ذکر نام آنچلوتی شاید بیشتر بهمنظور ایجاد فضایی شوخطبعانه و لبخند بر لبان علاقهمندان به فوتبال باشد. چرا که مقایسه وضعیت مربیان تیم ملی ایران با یکی از بزرگترین مربیان دنیا همچون آنچلوتی، چندان عاری از سنجش نیست؛ بلکه باید دید از هر سرمربی چه انتظاراتی داریم و کارنامه او را با چه مقیاسهایی میسنجیم.
در دنیای فوتبال، از آنچلوتی توقع قهرمانی در جام جهانی مطرح میشود؛ در حالی که حداقل انتظار از امیر قلعهنویی، صعود تیم ملی به مرحله دوم جام جهانی با حضور ۴۸ تیم است. همچنین، اگر یحیی گلمحمدی موفق شود تیم امید ایران را به المپیک برساند، قطعاً کار بزرگی انجام داده است! تفاوت انتظارات را مقایسه کنید؛ از یک سو، توقع قهرمانی جهان و از سوی دیگر، عبور از مرحله ابتدایی جام جهانی یا دستیابی به المپیک.
با این وجود، ذکر تمایز بین فوتبال ملی و باشگاهی توسط قلعهنویی کاملاً به جا است. یک مربی ممکن است در عرصه باشگاهی به موفقیتهای قابل توجهی برسد، اما در تیم ملی قادر به تکرار آن نتایج نباشد. در واقع، این نکته فرصتی است تا به بررسی کارنامه او نیز بپردازیم. اگرچه سالها از آخرین قهرمانی قلعهنویی در باشگاه گذشته، هنوز هم به عنوان یکی از مربیان موفق لیگ ایران شناخته میشود؛ اما حضورش در تیم ملی با ناکامی و شکست مواجه بوده و نتایج او با انتظارات همخوانی ندارد.
یحیی گلمحمدی نیز سالهایی را در پرسپولیس گذرانید که ساختار اصلی تیم را برانکو ایوانکوویچ شکل داده بود. با این حال، او بعدها در عرصه باشگاهی نیز نتوانست به موفقیتهای چشمگیری دست یابد.
در نهایت، باید برای هر دو مربی آرزوی موفقیت کنیم؛ قلعهنویی و گلمحمدی هر دو فرصتی دارند تا ناکامیهای چند سال اخیر خود را، چه در سطح ملی و چه در عرصه باشگاهی، جبران کنند.
بیشتر بخوانید: توافق تاریخی و نانوشته با یحیی گلمحمدی و امیر قلعهنویی!
نظرات کاربران