کریستیانو رونالدو با انتشار پیامی در صفحه اینستاگرام خود، پایان دوران حضورش در تیم ملی پرتغال را اعلام کرد تا پس از ۲۳ سال، به یکی از پرافتخارترین دوران بازی در فوتبال ملی پایان دهد.
این ستاره ۴۱ ساله که نخستین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۳ انجام داد، با ثبت ۱۴۶ گل در ۲۳۴ بازی، عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی مردان را در اختیار دارد. رونالدو همچنین رکورددار تعداد بازی ملی در فوتبال مردان است. کاپیتان پرتغال در دوران حضورش در تیم ملی، این کشور را به دو قهرمانی مهم رساند. پرتغال با رهبری او در یورو ۲۰۱۶ و لیگ ملتهای اروپا در سال ۲۰۱۹ به قهرمانی رسید تا رونالدو جایگاه ویژهای در تاریخ فوتبال این کشور به دست بیاورد.
او در طول بیش از دو دهه حضور در تیم ملی، در شش دوره جام جهانی و شش دوره جام ملتهای اروپا به میدان رفت و به یکی از نمادهای اصلی فوتبال پرتغال تبدیل شد. پس از حذف پرتغال از جام جهانی ۲۰۲۶، نشانههایی از احتمال پایان دوران ملی رونالدو دیده میشد. او پیشتر فاش کرده بود که به خداحافظی از تیم ملی فکر کرده، اما در نهایت تصمیم گرفته است به حضورش ادامه دهد.
این تصمیم همچنین پس از دورهای پرتنش در تیم ملی پرتغال گرفته شده است؛ دورهای که اختلاف علنی رونالدو با ژرژ ژسوس، سرمربی تیم، پس از نیمکتنشینی در دیدار برابر نروژ در ماه سپتامبر، یکی از اتفاقات خبرساز آن بود. رونالدو پیش از این تأکید کرده بود که همچنان آماده بازی برای تیم ملی است، اما ویدیوی جدید او در اینستاگرام نشان میدهد که سرانجام تصمیم خود را برای پایان دوران ملی گرفته است.
رونالدو نوشت:
امروز، دوران حضورم در میادین با تیم ملی را به پایان میرسانم. با سری بلند و با افتخار از دستاوردهایم در این مسیر، با درک کامل اینکه تمام تلاشم را برای پرتغال انجام دادهام، این تصمیم را میگیرم. گلها فراموش میشوند، جامها در موزهها قرار میگیرند و رکوردهای جهانی در نهایت شکسته میشوند. اما یک چیز وجود دارد که زمان هرگز نمیتواند آن را پاک کند؛ و آن جایگاهی است که در قلب مردم داریم.
من زندگیام را وقف این کردم که بهترین بازیکن جهان باشم و امروز، متوجه میشوم که بزرگترین دستاوردی که داشتهام، این بوده که شایستگی نمایندگی بهترین کشور جهان را داشتهام. از شما سپاسگزارم برای این بیست و سه سال. از شما سپاسگزارم که به من ایمان داشتید.
پرتغال همیشه بخشی از من خواهد بود. برای همیشه.
خطاب به مردم پرتغال، اکنون زمان آن رسیده که پیراهن شماره ۷ را دوباره به تیم ملیمان، تیم ملی همه ما، بازگردانیم. در طول ۲۳ سال، افتخار داشتم که این پیراهن را بپوشم، از آن دفاع کنم و آن را به استادیومهای سراسر جهان ببرم.
این تصمیم آسان نبود، اما اکنون زمان آن رسیده که آن را به نسلهای آینده بسپاریم. به این ترتیب، سفری که در ماه آگوست سال ۲۰۰۳ آغاز شد و زندگی من را برای همیشه تغییر داد، به پایان میرسد. وقتی به دوران حضورم در تیم ملی نگاه میکنم، نه تنها بازیها، گلها و جامها را به یاد میآورم، بلکه افرادی را که بخشی از این مسیر بودند، به خاطر میسپارم.
به مهاجرانی فکر میکنم که این مسابقات باعث شد احساس نزدیکی بیشتری به پرتغال داشته باشند، و به میلیونها پرتغالی که از من حمایت کردند، با وجود اینکه هرگز با آنها ملاقات نکردهام.
ایده واقعی فوتبال فراتر از یک بازی است؛ در نهایت، این درباره مردم است.
با خداحافظی این مهاجم، پرتغال باید در ادامه مسیر خود بدون کاپیتان باسابقه و بهترین گلزن تاریخش به میدان برود و برای ورود به دورهای تازه، به نسل بعدی بازیکنان تکیه کند.
همچنین بخوانید: مسی در آستانه رکوردی تاریخی؛ رونالدو حالا حالاها نمیرسد!
نظرات کاربران