طبق اعلام خبرگزاری خبرآنلاین، رشد استفاده از پهپادهای کم‌هزینه در میادین نبرد، به عنوان یک چالش جدید برای سیستم‌های پدافند هوایی مطرح شده است. شلیک یک موشک زمین‌به‌هوا به منظور از بین بردن یک پهپاد ارزان‌قیمت ممکن است از لحاظ اقتصادی توجیه‌پذیر نباشد. این موضوع باعث شده است که نیروهای نظامی به طراحی و به کارگیری پهپادهای رهگیر روی بیاورند؛ این پرنده‌های بدون سرنشین به منظور ردیابی و نابودی پهپادهای مهاجم ساخته شده‌اند.

مزیت اصلی این نوع سامانه‌ها، هزینه‌های کمتر و توانایی مقابله با حملات انبوه است. برخی از پهپادهای رهگیر با برخورد مستقیم با هدف، آن را نابود می‌کنند، در حالی که دیگر مدل‌ها از کلاهک یا مکانیزم‌های انهدام استفاده می‌کنند. به کارگیری هوش مصنوعی، بینایی ماشین و سیستم‌های ناوبری نیز می‌تواند امکان شناسایی و پیگیری اهداف را با مشارکت کمتر انسان فراهم آورد.

با این وجود، این پهپادهای رهگیر با محدودیت‌هایی مواجه هستند. سرعت و برد پروازی آن‌ها معمولاً نمی‌تواند در برابر جنگنده‌ها، موشک‌های کروز و اهداف با سرعت بالاتر کارآمد باشد؛ در حالی که موشک‌های زمین‌به‌هوا برای مواجهه با تهدیدات پیچیده‌تر و در بردهای طولانی‌تر طراحی شده‌اند.

از این رو، آینده پدافند هوایی به احتمال زیاد نه در حذف موشک‌ها، بلکه در ترکیب آن‌ها با پهپادهای رهگیر، توپ‌های ضدهوایی، جنگ الکترونیک و دیگر سازوکارهای دفاعی شکل خواهد گرفت.

برای مطالعه ادامه این مقاله، اینجا کلیک کنید.