به نقل از "ورزش سه"، درحالی‌که اکثر بازیکنان با ورود به سه دهه عمر خود دچار افت شدید توان جسمانی می‌شوند، کاپیتان تیم ملی آرژانتین با بهره‌گیری از هوش تاکتیکی و مدیریت دقیق انرژی، همچنان در بالاترین سطح عملکرد قرار دارد. بررسی‌های پدرو سائز، تحلیل‌گر اسپانیایی، نشان می‌دهد که مسی در طی ۲۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود، ۵ بار نقش خود را در زمین تغییر داده تا علاوه بر پاسخ‌گویی به نیازهای تیم، انرژی خود را نیز حفظ نماید.

این دگرگونی از اوایل دهه سوم زندگی‌اش آغاز گردید؛ زمانی که از یک وینگر تهاجمی با سرعت بالا به یک طراح بازی با تفکر عمیق تبدیل شد که با تحلیل دقیق زمین، فضاهای خالی را شناسایی می‌کرد. در دوران حضور فرانک رایکارد، مسی به عنوان یک وینگر راست کلاسیک با قابلیت ایجاد موقعیت‌های خطرناک در نبردهای فردی شناخته می‌شد. رایکارد اولین کسی بود که پی برد فشار دفاعی روی او، انرژی‌اش را در حملات کاهش می‌دهد.

تحول بزرگ در سال ۲۰۰۹ با معرفی پپ گواردیولا و شیوه «9 کاذب» آغاز شد. گواردیولا نقش مسی را به عنوان نوک حمله انتخاب کرد تا با عقب‌نشینی به عقب و همکاری با ژاوی و اینیستا، مدافعان حریف را گیج کند. در این سیستم، مسی شروع به حرکت‌های آگاهانه در زمین و صرفه‌جویی در انرژی کرد.

در دوران لوئیس انریکه و شکل‌گیری مثلث «ام‌اس‌ان» (MSN)، تاکتیک‌های بازیکنانی چون ایوان راکیتیچ در سمت راست به مسی اجازه داد تا به طور کامل از مسئولیت‌های دفاعی آزاد شود و بر روی ساماندهی بازی و گلزنی تمرکز کند. ارنستو والورده نیز در سال ۲۰۱۷ او را به یک هافبک هجومی آزاد تبدیل نمود. در این دور، حرکات مسی نه ناشی از بی‌تفاوتی، بلکه نشانه‌ای از تحلیل‌گری برای شناسایی فضاهای دفاعی حریف بود.

اوج این ساختار تاکتیکی در تیم ملی آرژانتین تحت هدایت لیونل اسکالونی محسوب می‌شود. با فداکاری بدنی بازیکنانی نظیر رودریگو دی‌پل، انزو فرناندز و الکسیس مک‌آلیستر، شرایطی فراهم شد تا مسی بدون اتلاف انرژی غیرضروری، آرژانتین را به قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر رهنمون شود و به همگان ثابت کند که حرکت‌های هوشمندانه، برترین شیوه تسلط بر فوتبال مدرن به شمار می‌آید.