بر اساس گزارش ایسنا، علیرضا کاظمی در همایشی با عنوان «روایت همبستگی خانواده و مدرسه در پاسداری از حق آموزش در جنگ رمضان»، بر لزوم برگزاری این اجلاس و یادآوری یاد و خاطره شهدا، به ویژه شهیدان دانش‌آموز میناب و لامرد، تأکید نمود. وی بیان داشت که آموزش یکی از مهم‌ترین و بالاترین حقوق طبیعی بشر به شمار می‌رود و هیچ فردی در هیچ شرایطی حق ندارد کسی را از این حق ضروری محروم سازد؛ حقی که حتی از نیازهای اولیه همچون آب و غذا نیز با اهمیت‌تر است چرا که تأثیرات آن پایدارتر و عمیق‌تر خواهد بود.
کاظمی در ادامه به اهتمام ویژه رئیس‌جمهور نسبت به موضوع آموزش و پرورش به‌عنوان یکی از ارکان اصلی دولت اشاره کرد و افزود: دلیل این توجه به آثار ماندگار و برجسته آموزش در توسعه و آینده یک کشور برمی‌گردد.
وزیر آموزش و پرورش ضمن بیان این نکته که رشد و سلامت جسمی، روحی و روانی، سعادت، رفاه و آسایش هر فرد به میزان سرمایه‌گذاری در زمینه آموزش بستگی دارد، تصریح کرد: به همین دلیل گفته می‌شود که مناسب‌ترین سرمایه‌گذاری که یک خانواده می‌تواند انجام دهد، سرمایه‌گذاری در تربیت و آموزش فرزندانشان است؛ زیرا تمام این دستاوردها نتیجه فرایندهای یاددهی و یادگیری است. بدین ترتیب می‌توان گفت که آموزش زیربنای تمامی این مسائل می‌باشد.
وی تأکید کرد که یکی از بخش‌هایی که در زمان بحران‌ها و جنگ‌ها با تهدید جدی روبرو می‌شود، حوزه آموزش است و آسیب‌هایی که یک کشور از این نقطه نظر تجربه می‌کند، قابل محاسبه و ارزیابی نیست. به‌عنوان مثال، زمانی که یک ساختمان بر اثر بمباران ویران می‌شود، خسارت آن را می‌توان محاسبه کرد، اما آسیب‌های تربیتی و آموزشی غیرقابل قیمت‌گذاری‌اند.
کاظمی همچنین به تبعات تعطیلی مدارس در دوران کرونا و دیگر بحران‌ها اشاره کرد و گفت: خسارت‌هایی که به دلیل تعطیلی مدارس به هر دلیل به کشور تحمیل می‌شود، به میلیاردها دلار می‌رسد و به هیچ عنوان با خسارت‌های مادی قابل مقایسه نیست؛ زیرا در این شرایط فرصت تربیت یک انسان را از دست می‌دهیم.
وی فرایند آموزش را به رشد یک نهال تشبیه کرد و گفت: همان‌طور که یک نهال برای توسعه به آب و تغذیه نیاز دارد و در صورت فقدان این موارد نحیف و پژمرده می‌شود، انسان نیز برای رشد و شکوفایی به آموزش نیازمند است و بی‌توجهی به آن منجر به عدم کارایی لازم فرد برای خود و جامعه خواهد شد. لذا دولت‌ها باید در زمان جنگ و بحران با دقت مراقب آسیب‌پذیری حوزه آموزش باشند.
کاظمی از تدوین چارچوب‌های جدید برای مدیریت تعطیلی مدارس در شرایط بحرانی خبر داد و ضمن ابراز قدردانی از رئیس‌جمهور و دولت و به‌ویژه بهروز آذر، معاون زنان رئیس‌جمهور، اظهار کرد: گزارشی از تبعات تعطیلی مدارس و وقایع گوناگون ارائه نمودم که سپس مصوبه‌ای برای تعیین چارچوب‌های جدید تعطیلی مدارس به تصویب رسید تا از این پس تعطیلی آموزش و پرورش بدون اجازه وزیر آموزش و پرورش انجام نگردد.
وزیر آموزش و پرورش در ادامه به طراحی بخش اول این چارچوب‌ها با عنوان «مدیریت آموزش در شرایط جنگ» پرداخت و از وزیر کشور نیز به دلیل ابلاغ این دستورالعمل به استانداران سراسر کشور تشکر کرد.
کاظمی به تشریح مضرات جنگ بر سیستم تعلیم و تربیت پرداخت و بیان کرد: در زمان جنگ با انواع آسیب‌ها مواجه می‌شویم؛ اولین نوع آسیب، تخریب فیزیکی مدارس و مراکز آموزشی است. در طول جنگ، ۱۵۰۰ واحد آموزشی به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم آسیب دیده‌اند که نمونه بارز آن، مدرسه شجره طیبه میناب می‌باشد. همچنین مدارس دیگر در نقاط مختلف کشور نیز متحمل خسارت شده‌اند.
وی افزود که بخش قابل توجهی از خسارات فیزیکی جبران شده و با تلاش خیرین، ۱۲۸۸ واحد آموزشی بازسازی و دوباره به چرخه آموزش بازگشتند.
کاظمی دومین آسیب جنگ را اختلال در فرایند آموزش به دلیل مهاجرت و جابه‌جایی جمعیت، ترس و اضطراب خانواده‌ها برشمرد و یادآور شد: در این شرایط ممکن است مدارس ناچار به تحول به آموزش مجازی شوند؛ آن هم در شرایطی که ممکن است زیرساخت‌های لازم برای چنین روشی در دسترس نباشد.
وی همچنین به نقش خانواده‌ها در حفظ تداوم آموزش و تربیت دانش‌آموزان پرداخت و گفت: بخشی از مسئولیت آموزش و تربیت به خانواده‌ها محول می‌شود و اگر همکاری خانواده‌ها، به ویژه مادران و بانوان، در کنار فرزندان وجود نداشت، خسارت‌های جبران‌ناپذیری پیش می‌آمد.
وزیر آموزش و پرورش از تلاش معاونت‌های آموزش ابتدایی و متوسطه برای جبران بخشی از عقب‌ماندگی‌های آموزشی از طریق برگزاری کلاس‌های جبرانی خبر داد و تأکید کرد: با این وجود، واقعیت این است که هیچ چیز نمی‌تواند جای آموزش حضوری را بگیرد.
به آسیب‌های روانی و اجتماعی جنگ بر دانش‌آموزان اشاره کرد و گفت: مضطرب بودن، استرس و از دست رفتن آرامش، قابلیت یادگیری و تمرکز دانش‌آموزان را متاثر می‌سازد. در چنین شرایطی کودکان با خواب‌های آشفته مواجه می‌شوند و با ترس و اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنند که این موضوع نیز بخش دیگری از آسیب‌های جنگ به نظام تعلیم و تربیت به شمار می‌رود.
کاظمی به شهادت دانش‌آموزان و معلمان در حملات جنگی اشاره کرد و گفت: واقعه‌ای که در میناب رخ داد، بسیار دردناک و غیرقابل تصور بود؛ جایی که دانش‌آموزان به‌طور مستقیم هدف حمله قرار گرفتند و یکی از فجیع‌ترین جنایات در تاریخ بشریت رقم خورد.
وی تعداد ۱۶۸ دانش‌آموز را در میناب و به‌طور کل ۲۹۵ دانش‌آموز را در کشور، از جمله در لامرد و سایر شهرها، به شهادت رسیده دانست و افزود: همچنین در این ماجرا ۶۸ معلم نیز جان خود را از دست دادند و این جنایتی بزرگ تلقی می‌شود که به دست آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت گرفت.
وزیر آموزش و پرورش با انتقاد از سکوت نهادهای بین‌المللی در برابر این حملات، عنوان کرد: سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری و محاکم بین‌المللی کجا هستند تا عاملان این جنایات جنگی را محاکمه کنند؟ چرا در برابر این وقایع سکوت کرده‌اند و صدای هیچ‌یک از این سازمان‌ها به اعتراض بلند نشده است؟.
ادامه دارد
نظرات کاربران