براساس گزارش ایسنا، بلومبرگ به نقل از منابع مطلع اعلام کرد که شرکت‌های «ترافیگورا»، «ویتول»، «مرکوریا» و «شرکت ملی نفت ابوظبی» در حال گفتگو با مقام‌های آمریکایی برای دریافت مجوز خرید یا اجاره نفتکش‌های تحت تحریم هستند.

این مذاکرات شامل تقریباً ۵۰ کشتی می‌شود که در حال حاضر به دلیل تحریم‌های ایالات متحده غیرقابل دسترسی‌اند. مقامات وزارت خزانه‌داری در حال ارزیابی صدور مجوز برای این کشتی‌ها به‌صورت موردی هستند، اما هنوز تصمیم نهایی در این خصوص اتخاذ نشده است.

این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده که اختلالات موجود در کشتیرانی، ناشی از حملات نظامی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به ایران، موجب شده‌ که نفتکش‌ها مسیرهای طولانی‌تری را بپیمایند، هزینه‌های بیمه به شدت افزایش یابد و کشتی‌ها برای انجام عملیات تخلیه و بارگیری شناورها معطل شوند.

در ماه اکتبر، هزینه اجاره یک ابرنفتکش برای مسیر گالف کاست آمریکا به چین به حدود ۸۰ میلیون دلار افزایش یافت که این رقم تقریباً ۱۰ برابر متوسط نرخ‌های اجاره‌ای قبل از حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران بوده است.

شرکت «والرو» (Valero) در گزارشی که ماه گذشته منتشر کرد، برآورد کرده است که هزینه حمل نفت خام آمریکا به بازارهای آسیایی به ۳۰ تا ۳۵ دلار در هر بشکه رسیده است، درحالی‌که این مبلغ در سال گذشته حدود ۵ دلار بوده است.

این افزایش هزینه‌ها باعث کاهش سفارش‌ها از سمت خریداران آسیایی برای خرید نفت خام از آمریکا در نوامبر به میزان حدود ۵۰ درصد نسبت به اکتبر شده است. این وضعیت ممکن است منجر به کاهش مقادیر محموله‌های ارسالی به پایین‌ترین سطح در هفت سال اخیر شود.

احیای فعالیت نفتکش‌های تحریم شده می‌تواند بخشی از این فشار را کاهش دهد.

کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، در ماه گذشته تصریح کرد که واشنگتن در حال بررسی راهکارهایی است که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد نفتکش‌های مشمول تحریم را خریداری و بازسازی کنند تا از این کشتی‌ها برای حمل محموله‌های نفتی مجاز بهره‌برداری گردد.

طبق اطلاعات وزارت خزانه‌داری، که توسط بلومبرگ جمع‌آوری شده، تا تاریخ چهارم نوامبر، تحریم‌های آمریکا شامل ۱۵۶۸ کشتی، از جمله ۴۶۲ نفتکش حامل نفت خام هستند.

با این حال، به گفته اویل پرایس، کارآمدی این اقدام تا حد زیادی به مجوزهایی که برای کشتی‌ها صادر می‌شود بستگی دارد. احیای فعالیت نفتکش‌هایی که قبلاً غی رفعال شده‌اند، ظرفیت واقعی کشتیرانی را افزایش خواهد داد، اما فقط قانونی کردن وضعیت نفتکش‌هایی که فعلاً مشغول به حمل نفت تحت تحریم هستند، تأثیر بسیار کمتری بر شکاف فعلی خواهد داشت. بسیاری از نفتکش‌های موجود در فهرست سیاه، کشتی‌های قدیمی هستند که قبل از ورود به خدمات تجاری معمولی نیازمند تعمیرات، بازرسی و بیمه هستند و مجوز آمریکا به صورت خودکار محدودیت‌های اعمال شده توسط اتحادیه اروپا یا بریتانیا را لغو نخواهد کرد.

انتهای پیام