واقعیت ماجرا این است که میتوان مانند مهدی تارتار، به طرفداران پرسپولیس توصیه کرد که در جریان بازیها به تیم توهین نکنند، اما این درخواست در نهایت چیزی جز یک خواسته ساده نخواهد بود! اگر تارتار به گونهای که ادعا دارد، تجربهاش در فوتبال بسیار زیاد است، بهتر از هر کسی آگاه است که تماشاگران حاضر در سکوها چندان توجهی به این توصیهها نخواهند داشت.
به طور کلی، شکست در خانه برای پرسپولیسیها هیچگاه به عنوان یک اتفاق قابل پذیرش به شمار نمیآید. ورود مهدی تارتار به عنوان سرمربی این تیم از همان ابتدا با انتقاداتی مواجه بوده است، اما موضوع به شخص او محدود نمیشود. حتی تصور کنید که امروز علی پروین نیز سرمربی پرسپولیس باشد، اما عملکرد نامناسب در برابر فولاد و به خصوص فجرسپاسی، به هیچ وجه از سوی تماشاگران قابل تحمل نخواهد بود. در اینجا مساله بر سر نامها نیست؛ بلکه مربوط به انتظاراتی است که از تیم پرسپولیس وجود دارد.
هنوز مشخص نیست تارتار چرا از هواداران میخواهد که تا دقیقه نود تیم را مورد تشویق قرار دهند. این پیشنهاد از جنبه حرفهای و فنی بیآنکه ایرادی داشته باشد، اما تماشاگران حاضر در سکوها به اندازهای بیصبر شدهاند که نمیتوانند با باختهای خانگی و بازیهای بیروح پرسپولیس کنار بیایند و تا دقیقه ۹۰ همانند کودکان خوب، در سکوت بنشینند!
این وضعیت اساساً در تاریخ فوتبال ایران برای تیمهای محبوب مسبوق به سابقه نیست، نبوده و نخواهد بود. چه تارتار باشد و چه نباشد؛ پرسپولیس ملزم به کسب نتیجه در خانه است. هدف این تیم قهرمانی و دریافت جام است و مسیری که پرسپولیس در حال پیمودن است، جایی که هر سه امتیاز بازیهای خانگی را به حریفان تسلیم میکند، درنهایت به قهرمانی نمیانجامد.
تماشاگر ناراضی پرسپولیس دقیقاً به همین دلیل عملکرد کادر فنی و بازیکنان را زیر سوال میبرد. او نه برای شنیدن نصیحت به ورزشگاه آمده و نه قرار است به واسطه توصیههای اخلاقی، خواستههایش را فراموش کند. هوادار پرسپولیس به دنبال «جام» است؛ اگر تیم در خانه شکست بخورد و امتیازات را از دست بدهد، طبیعی است که سکوها به جای تشویق مداوم، صدای اعتراضشان را به گوش برسانند.
بیشتر بخوانید: شب سیاه پرسپولیس؛ وقتی در چند ساعت دو عنوان مهم از دست رفت!
نظرات کاربران