در هفته سوم، تیم پرسپولیس با شکست در برابر تراکتور مواجه شد، اما هیچ یک از کارشناسان این ناکامی را به حساب سرمربی ننوشتند. دانیال ایری به‌واسطه اشتباه غیرقابل‌انکار خود، به عنوان مقصر این شکست شناخته شد. در ملاقات هفته دهم، باخت خانگی اول به فولاد به گردن تارتار افتاد. پس از این اتفاق، پرسپولیس موفق به شکست نساجی شد و دیروز در دومین مسابقه خانگی متوالی، بار دیگر با یک گل اختلاف نتیجه را واگذار کرد، این بار مقابل مهدی رجب‌زاده و تیم فجر سپاسی.

پس از این دیدار، حوادث زیادی رخ داد که از مهم‌ترین آن‌ها جریمه کادر فنی و بازیکنان پرسپولیس به موجب تصمیم مدیریت باشگاه بود. این اقدام کاملاً منطقی بود و تارتار نیز به‌درستی از آن حمایت کرد. وقتی بازیکنان و مربیان برای پیروزی پاداش می‌گیرند، طبیعی است که برای شکست‌ها باید تنبیه شوند. تشویق و تنبیه، دو بال ضروری برای شکوفایی هستند.

تارتار خود بیان می‌کند که نتایج همیشه به عهده سرمربی است. با این منطق، این باخت هم به کارنامه تارتار افزوده می‌شود و باید به دنبال علل آن بود. پرسپولیس که با پیروزی در قائمشهر به صدر جدول رسیده بود، در این هفته از نظر تمرکز در سطح مطلوبی قرار نداشت و به‌روشنی سرمربی به‌ویژه تحت فشار حاشیه‌ها قرار گرفت.

شایعاتی مبنی بر احتمال بازگشت اسماعیل کارتال به نیمکت پرسپولیس نیز تأثیری مشابه در این نتیجه داشت و مشابه بازی هوشمندانه و موقعیت‌شناسی مهاجمان فجر سپاسی در تهران بود. کارتال برای جلب حواس تارتار در این بازی، رقیب قوی‌ای داشت؛ بهنام ابوالقاسم‌پور، مهاجم پیشین پرسپولیس که در حال حاضر مدیرعامل استقلال خوزستان است و این هفته تارتار را به ایجاد مشکلات برای بازیکن خود متهم کرد!

اگرچه سرمربی وقت پرسپولیس نسبت به شایعات مرتبط با کارتال سکوت اختیار کرد، اما در مورد اظهارات ابوالقاسم‌پور به شدت واکنش نشان داد و تهدید به اقدام قانونی کرد. او حق این واکنش را داشت چرا که هیچ‌کس نمی‌تواند در مقابل اتهام به انسانیت و شخصیتش ساکت بماند. اما این عکس‌العمل پیامدهایی داشت که از جمله آن‌ها، شکست در برابر فجر سپاسی بود!