به گزارش خبرآنلاین به نقل از تابناک، ماجرا از جایی تلخ‌تر می‌شود که یکی از نیروهای سپاه در ستاد کل، با لحنی دوستانه و برادرانه از تجمع‌کنندگان می‌خواهد به دلیل خطرات امنیتی، محل تجمع را ترک کنند؛ اما پاسخ یکی از افراد حاضر در تجمع، تهدیدآمیز است؛ اگر تا ۲۴ ساعت دیگر انتقام تهدید رهبر را نگیرید، اینجا را بیت‌الاحزان می‌کنیم! 

واقعا این چه منطقی است؟ نیروهایی که در شرایط جنگی مسئول حفاظت از امنیت کشورند، باید به جای انجام ماموریت خود، پاسخگوی ضرب‌الاجل و تهدید کسانی باشند که حتی حاضر نیستند هشدار امنیتی را بشنوند؟

این دیگر مطالبه‌گری نیست؛ عبور آشکار از مرز مسئولیت‌پذیری است. سپاه و نیروهای مسلح برای دفاع از همین کشور و همین مردم در میدان هستند و هزینه این دفاع را با جان خود و خانواده‌هایشان می‌پردازند. 

اختلاف‌نظر درباره شیوه پاسخ نظامی، زمان عملیات یا تصمیم‌های فرماندهان و تهدید نیروهای نظامی، آن هم در نزدیکی ستاد کل و در شرایط جنگی، نه شجاعت است و نه انقلابی‌گری. کسی که از نیروهای مسلح انتقام می‌خواهد، دستکم باید بداند تهدید و ارعاب همان نیروها چه نسبتی با ادعای دفاع از کشور دارد.

اگر کسی به تصمیم فرماندهان اعتراض دارد، راه نقد و مطالبه روشن است؛ اما تهدید سپاه و هتاکی به نیروهای دفاعی کشور، آن هم زمانی که امنیت همین تجمع‌کنندگان نیز بر عهده نیروهای مسلح است، چه معنایی دارد؟ 

انقلابی‌گری با فریاد و تهدید سنجیده نمی‌شود. نمی‌شود از یک طرف خود را مدافع ایران و رهبر انقلاب معرفی کرد و از طرف دیگر، نیروهای مدافع کشور را زیر فشار و تهدید برد. این رفتار نه دفاع از نظام است و نه کمک به کشور؛ فقط شکاف می‌سازد و در روزگار جنگ، این شکاف دقیقا همان چیزی است که دشمن از آن سود می‌برد.

۱۷۳۰۲