فرارو– به‌نظر می‌رسد که دونالد ترامپ در آخرین مراحل رقابت‌های انتخابات، استراتژی‌ای غیرمعمول برای جذب رأی‌دهندگان اتخاذ کرده است: معرفی نامزدهای جمهوری‌خواه بر اساس جذابیت ظاهری و فیزیکی. او در مناسبت‌های انتخاباتی مختلف، بارها به توصیف ویژگی‌های بدنی شامل شانه‌ها، فک، استخوان‌بندی و حتی قسمت‌های مختلف بدن نامزدهای مرد در حزبش پرداخت؛ این روش به جای اینکه به یک نقطه قوت انتخاباتی تبدیل شود، به سوژه‌ای برای تمسخر در رسانه‌ها بدل گردید.

به گزارش فرارو به نقل از روزنامه گاردین، نتیجه نهایی این روند چندان مثبت نبود. تقریباً تمامی نامزدهایی که ترامپ از آنها با عناوینی نظیر «زیبا»، «خوش‌تیپ» و «مرد ایده‌آل» یاد کرده بود، در انتخابات سه‌شنبه ناکام ماندند. دیگر نامزدهایی که مورد تأیید و علاقه او بودند نیز، با نتیجه‌ای کمتر از پیش‌بینی‌ها و عملکردی ضعیف‌تر نسبت به نتایج گذشته جمهوری‌خواهان از خط پایان عبور کردند.

زمانی که ترامپ به تبلیغ اندام نامزدها می‌پردازد

یکی از نمونه‌های بارز این روش، جان هستد، سناتور جمهوری‌خواه ایالت اوهایو بود؛ سیاستمداری که پس از انتخاب جی‌دی ونس به عنوان معاون رئیس‌جمهور برای پر کردن کرسی خالی‌اش به سنای ایالت منصوب شده بود. ترامپ در اواخر اکتبر، در توصیف عجیبی از هستد، به تحلیل فیزیک بدنی او پرداخت و به شانه‌ها، پاها، دست‌ها و فک او اشاره کرد.

رئیس‌جمهور آمریکا حتی به استحکام شانه‌های هستد اشاره کرد و با لحنی اغراق‌آمیز بیان داشت که هنوز از تجربه‌ی لمس شانه‌های او رها نشده است. اما به نظر می‌رسد این تبلیغات نتوانسته رأی‌دهندگان ایالت اوهایو را قانع کند. او با اختلاف پنج درصد شکست خورد؛ در ایالتی که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۱ درصد پیروز شده بود.

ناکامی ۱۸ درصدی نامزد «خوش‌چهره» در جورجیا

جورجیا نیز شاهد نمونه دیگری از این تاکتیک بود. ترامپ در هفته‌های پایانی کمپین انتخاباتی، به مایک کالینز، نامزد جمهوری‌خواه سنا، حمایت خود را ابراز کرده و او را مردی با ظاهری جذاب و «کاملاً قوی» توصیف کرد. در عوض، رئیس‌جمهور درباره جان اوساف، نامزد دموکرات و سناتور این ایالت، اعلام کرده که او را چندان جذاب نمی‌داند.

با این حال، نتایج انتخابات بر خلاف ترجیحات ظاهری ترامپ رقم خورد. کالینز با اختلاف ۱۸ درصدی از اوساف عقب ماند؛ این نتیجه نشان داد که رأی‌دهندگان جورجیا چندان تحت تأثیر معیارهای ظاهری رئیس‌جمهور قرار نگرفته‌اند.

اظهارات ترامپ راجع به ظاهر نامزدهای مرد به یکی از موضوعات طنزآمیز در برنامه‌های تلویزیونی تبدیل شد. اندرسون کوپر، مجری شبکه سی‌ان‌ان، با پخش بخش‌هایی از سخنان رئیس‌جمهور، عنوان «فرمانده کل قوا در ستایش ظرف و ظواهر» را به او نسبت داد و به شکلی عموماً انتقادی به سبک تبلیغاتی او پرداخت.

از «مرد زیبا» تا ناکامی در رقابت فرمانداری

ریک جکسون، نامزد جمهوری‌خواه فرمانداری جورجیا، دیگر سیاستمداری بود که از تمجیدهای شخصی ترامپ بهره‌مند گردید. رئیس‌جمهور آمریکا در آستانه انتخابات، جکسون ۷۲ ساله را مردی بسیار خوش‌چهره، موقر و زیبا خطاب کرد. با وجود اینکه جکسون در زمره گزینه‌های پر احتمال برای پیروزی محسوب می‌شد، نهایتاً در برابر کیشا لنس باتمز، نامزد دموکرات، شکست خورد و حدود ۸.۵ درصد اختلاف رأی را تجربه کرد.

پیروزی باتمز از جهتی تاریخی محسوب می‌شود: او نخستین فرماندار دموکرات جورجیا از سال ۲۰۰۳ و همچنین نخستین زن سیاه‌پوستی است که به مقام فرمانداری در ایالات متحده دست می‌یابد. این نتیجه بار دیگر نشان می‌دهد که تمجیدهای شخصی ترامپ، حتی درباره نامزدهایی که از موقعیت بهتری برخوردار بودند، لزوماً تضمینی برای پیروزی انتخاباتی ایجاد نخواهند کرد.

با این‌حال، همه نامزدهای مورد تحسین ترامپ در شکست غرق نشدند. اد گالرین، کشاورز ۶۸ ساله‌ای که رئیس‌جمهور به او لقب «مردی کامل» داده بود، موفق به پیروزی در انتخابات کنتاکی شد. ترامپ قبلاً اشاره کرده بود که وقتی گالرین را دید، به زیبایی او تأکید کرده است. او این نامزد را برای رقابت با توماس مَسی، نماینده جمهوری‌خواه کنگره که رابطه خوبی با رئیس‌جمهور ندارد، انتخاب کرده بود.

گالرین با کسب ۵۴ درصد آرا در برابر ۴۰ درصد رقیبش، به موفقیت دست یافت؛ اما این نتیجه، در مقایسه با عملکرد ترامپ در همان منطقه انتخاباتی در سال ۲۰۲۴، که کل آرا را به ۶۴ درصد رسانده بود، چندان قابل توجه به‌نظر نمی‌رسید. بیل هگرتی، سناتور جمهوری‌خواه ایالت تنسی و دیگر سیاستمداری که ترامپ او را «مردی بسیار خوش‌چهره» توصیف کرده بود، نیز توانست جایگاه خود را محفوظ نگاه دارد؛ اما حاشیه پیروزی او تقریباً نصف فاصله‌ای بود که در انتخابات ۲۰۲۰ به دست آورد.

تمسخر رسانه‌ها از وسواس تازه رئیس‌جمهور

رفتار ترامپ در تحسین ظاهر مردان، یکی از نکات قابل توجه حاشیه‌ای این کارزار انتخاباتی گردید. او حتی در یکی از تجمع‌های اخیر، به گروهی از مردان لقب «مردان جذاب اوکلاهما» داد؛ هرچند این افراد هیچ‌یک نامزد انتخابات نبوده و مشخص نیست پس از این تعریف چه واکنشی نسبت به آن داشته‌اند.

رئیس‌جمهور در ایام نزدیک به انتخابات، در پاسخ به پرسش نیویورک‌پست درباره خوش‌چهره‌ترین فرد در دولتش، از پیت هگست، وزیر دفاع، نام برد و او را مردی خوش‌قیافه عنوان کرد. با این وجود، ممکن است این تعریف و تمجید برای هگست چندان خوش‌یمن نباشد. گزارش‌ها نشان می‌دهند که او در آینده نزدیک ممکن است با خطر برکناری از دولت مواجه شود؛ به‌ویژه اگر دولت ترامپ بخواهد مسئولیت پیامدهای جنگ با ایران و تبعات سیاسی آن را بر عهده دیگر مقامات بیندازد.

ماجرای نامزدهای «خوش‌چهره» ترامپ فراتر از یک حاشیه سرگرم‌کننده انتخاباتی، چشم اندازی از نوع تبلیغاتی رئیس‌جمهور آمریکا را ارائه می‌دهد. سبکی که در آن گاهی ویژگی‌های ظاهری و شخصیتی نامزدها، جایگزین مباحثی نظیر برنامه‌ها، عملکرد و مسائل حیاتی مورد توجه رأی‌دهندگان می‌شود. با این حال، نتایج انتخابات نشان داد که این رویکرد حداقل در این دور از رقابت‌ها، نتوانسته به یک برگ برنده برای جمهوری‌خواهان تبدیل شود.

شکست‌های نامزدهایی چون هستد و کالینز و پیروزی‌های ضعیف گالرین و هگرتی، همگی مؤید این واقعیت‌اند که حمایت شخصی ترامپ و توصیف‌های اغراق‌آمیز او از ظاهر نامزدها، لزوماً به معنی برخورداری از پشتوانه انتخاباتی نخواهد بود.

در شرایطی که موضوعات اقتصادی، هزینه زندگی، سیاست خارجی و کارایی دولت تأثیر زیادی بر انتخاب رأی‌دهندگان دارد، به‌نظر می‌رسد رأی‌دهندگان بیشتر از آنکه به خط فک و شانه‌های نامزدها توجه نشان دهند، به‌دنبال پاسخ‌هایی برای چالش‌های واقعی خود هستند؛ درسی که به‌تازگی کارزار انتخاباتی ترامپ در ستایش زیبایی مردان، آن را به‌طرزی پرهزینه به جمهوری‌خواهان یادآوری کرده است.