نارضایتی ژابی آلونسو به وضوح محسوس بود؛ چرا که بحران در تیم چلسی ادامه داشت و آنان با نتیجه یک بر صفر در برابر ساندرلند شکست خوردند و همچنان در حال تلاش برای یافتن هویت مشخصی هستند.

سرمربی اسپانیایی چلسی به یکی از مربیانی تبدیل شده که در استمفوردبریج به تغییرات مداوم در ترکیب و سیستم بازی علاقمند است؛ لقبی که برای نخستین بار به کلودیو رانیری، سرمربی پیشین آبی‌ها در فصل ۰۳-۲۰۰۲ نسبت داده شده بود.

چلسی نخستین بار در این فصل با سه هافبک مرکزی به میدان رفت، اما برای دومین بازی متوالی از حضور یک مهاجم نوک تخصصی بی‌بهره بود. پدرو نتو در نقش مهاجم نوک ناموفق بود و نتوانست در دیدار خارج از خانه عملکرد موثری داشته باشد.

در طرف مقابل، ساندرلند که در روزهای خوبی به سر نمی‌برد، با برایان بروبی در خط حمله به میدان آمد؛ مهاجمی که در دقیقه ۳۶ پس از برخورد با لوی کولویل، یک ضربه پنالتی به دست آورد. انزو لوفی از روی نقطه پنالتی دروازه چلسی را باز کرد و این گل سرنوشت‌ساز به ثمر رسید. در حالی که چند لحظه قبل از این، چلسی به خاطر سرنگونی کول پالمر درخواست پنالتی کرده بود ولی پس از بررسی توسط کمک‌داور ویدیویی مشخص شد که برخورد از بیرون محوطه آغاز شده است.

این دو اتفاق که به فاصله کوتاهی از یکدیگر رخ داد، سبب شد که آلونسو و کادر فنی‌اش به شدت نسبت به اوضاع کنار زمین واکنش نشان دهند. اما سرمربی چلسی بعد از پایان مسابقه از انتقاد مستقیم به داور خودداری کرد و به جای آن با پاسخ‌های مختصر، سعی کرد موضوع را به سمت دیگری هدایت کند و همچنین از بازیکنانش به خاطر اجرای ضعیف تاکتیک‌ها انتقاد کرد.

وقتی از آلونسو در مورد بروبی و اینکه آیا او مهاجمی غیرقابل مهار است، سوال پرسیده شد، سرمربی ۴۴ ساله گفت: «نه، می‌توان او را مهار کرد. ما باید این کار را به طرز بهتری نسبت به آنچه امروز انجام دادیم، انجام می‌دادیم. او بدون اینکه موقعیت خاصی داشته باشد، دو فرصت به دست آورد و یک پنالتی هم گرفت. من از نحوه دفاع‌مان در آن لحظه راضی نیستم. این اتفاقی بود که می‌توانستیم آن را جلوگیری کنیم و در طول هفته هم بر روی آن کار کرده بودیم. دادن پنالتی به حریف برای ما اصلاً مناسب نیست.»

به دنبال این اتفاق، لوی کولویل عملاً جایی برای پنهان شدن نداشت و در پایان نیمه اول از زمین بیرون رفت. مویسس کایسدو جای وی را در قلب خط دفاعی گرفت؛ در حالی که به خاطر مشکلات بدنی خود، تنها یک جلسه تمرینی کامل در طول هفته داشته و باید به دقت از نظر فشار تمرینی و مسابقه‌ای مدیریت می‌شد.

چلسی همچنین در ایجاد موقعیت‌های جدی با ناکامی مواجه شد. یکی از معدود شانس‌های خطرناک این تیم، ضربه سر مورگان راجرز، خرید ۱۱۷ میلیون پوندی باشگاه بود که با بی‌دقتی از دست رفت. کول پالمر نیز عملکرد ضعیفی داشت، فقط چند روز پس از حذف از فهرست تیم ملی انگلیس.

آلونسو پیش از آغاز فصل اعلام کرده بود که می‌خواهد تیمش غیرقابل پیش‌بینی باشد. حالا، اگرچه عواملی مانند مصدومیت‌ها خارج از کنترل او هستند، اما چلسی واقعاً به تیمی غیرقابل پیش‌بینی تبدیل شده است؛ البته نه به شکلی که هواداران انتظار داشتند، بلکه به ضرر خودشان!

بیشتر بخوانید: ویدیو| خلاصه بازی ساندرلند ۱ - چلسی ۰/ آبی‌ها یک ساعت وقت برای جبران داشتند