به نقل از خبرآنلاین، روزنامه جوان گزارش داد: بعد از حوادث مرتبط با فوت مهسا امینی، جامعه به مرحله جدیدی از مباحثه درخصوص پوشش، شیوه زندگی و ابعاد مداخله در عرصه اجتماعی قدم گذاشت. این تغییرات با چند بخشنامه اداری، اقدام انتظامی یا ارسال پیامک قابل مدیریت نیستند. واقعیت این است که مسائل فرهنگی نه با دستورالعمل‌ها و واکنش‌های موقتی حل و فصل می‌شوند و هر زمان که ساختار تصمیم‌گیری نتواند تحولات جامعه را درک کند، شکاف بین سیاست‌های رسمی و واقعیت‌های اجتماعی عمیق‌تر خواهد شد.
امروز، ظهور فیلم‌های برخوردهای مبتذل و رفتارهای غیرعفیفی از سوی زنان و دختران در مکان‌هایی چون خیابان ایرانشهر سؤالات جدی‌تری را به وجود آورده است. آیا ما با یک حرکت خودجوش مواجه هستیم یا مجموعه‌ای از عوامل و انگیزه‌های مختلف در شکل‌گیری و گسترش آن نقش دارند؟ آیا احتمال دارد منافع سیاسی، فعالیت جریان‌های فرصت‌طلب یا مقاصد اقتصادی در این میان وجود داشته باشد؟
با این وجود، نمی‌توان از احتمال سوءاستفاده جریان‌های گوناگون از این شکاف‌های اجتماعی غافل شد. هر نوع خلأ مدیریتی می‌تواند به فرصتی برای گروه‌های خاص تبدیل گردد که در پی منافع خود، به تشدید تنش و بی‌اعتمادی دامن می‌زنند. در این شرایط، دختران و زنانی که در این فضاها حضور دارند، نباید صرفاً به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد مقاصد یک جریان خاص تلقی شوند. نگرانی اصلی در این است که برخی از مدیران هنوز بر این باورند که برای مواجهه با چنین مسائل، باید به روش‌های پرهزینه و گذشته بازگردند، روشی که ممکن است به افزایش تنش‌ها، بالارفتن نارضایتی و گسترش زخم‌های اجتماعی منجر گردد. اقدامات شتابزده و نمایشی، بدون درک عمیق از ریشه‌ها و پیامدها، نه تنها مسأله را حل نمی‌کند بلکه می‌تواند به تسهیل سوءاستفاده‌گران نیز بینجامد.
از سویی دیگر، نباید کل مسئولیت را به دوش نیروی انتظامی یا سازمان‌های اجرایی انداخت. نهادهای فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای و تصمیم‌گیرنده نیز باید پاسخگو باشند که در سال‌های گذشته برای ایجاد گفت‌وگو با نسل جوان، درک تغییرات شیوه زندگی و بازیابی اعتماد عمومی چه تلاشی داشته‌اند. چرا هشدارهای کارشناسان اجتماعی در خصوص پیامدهای شکاف نسلی و ناکارآمدی شیوه‌های قدیمی جدی گرفته نشد؟ چرا وقتی هنوز فرصت پیشگیری وجود داشت، یک برنامه جامع و قابل ارزیابی شکل نگرفت؟
17302
نظرات کاربران