شکستن رکورد گلزنی در دقایق پایانی هر مسابقه، می‌تواند به یکی از لذت‌بخش‌ترین لحظات فوتبال تبدیل شود؛ این دقیقاً تجربه‌ای است که استقلال در دو بازی اخیر خود به آن دست یافت. نخست یاسر آسانی در دقیقه ۱+۹۰ در دیدار مقابل الشمال قطر موفق به گلزنی شد و با این حرکت، آبی‌پوشان را به پیروزی رساند. سپس، صالح حردانی در دقیقه ۱۲+۹۰ به تساوی مقابل استقلال خوزستان رسید و تیم سهراب بختیاری‌زاده را از شکست نجات داد.
روحیه جنگندگی، ولی با ریسک
با این حال، وقوع این دو واقعیت در کنار یکدیگر، سوال قابل توجهی را ایجاد می‌کند: آیا استقلال در حال تبدیل شدن به تیمی است که برای رقم زدن سرنوشت مسابقات خود به دقایق پایانی وابسته شده است؟ در نگاه اول، به ثمر رساندن گل در لحظات پایانی می‌تواند نشانه‌ای از روحیه جنگندگی و عدم تسلیم بازیکنان باشد، اما فوتبال تنها به گل زدن در ثانیه‌های آخر محدود نمی‌شود. یک تیم قهرمانی باید در تمامی دقایق یک مسابقه، چه در حال تلاش برای گلزنی باشد و چه در حالت پیشتازی، توانایی حفظ تمرکز و سازماندهی را داشته باشد.
رخدادهای مسابقه مقابل استقلال خوزستان نمونه بارزی از این موضوع بودند. آبی‌پوشان بعد از اخراج عارف آقاسی در دقیقه ۶۹ به چالشی بزرگ برخورد کردند و در پی آن، دو بار دروازه‌شان باز شد. مهدی موسوی در دقیقه ۸۸ و عارف رستمی در دقیقه ۵+۹۰ برای حریف گلزنی کردند و استقلال را در آستانه تحمل یک شکست تلخ قرار دادند. گرچه بازی با دو بازیکن کمتر، وضعیت معمول یک مسابقه فوتبال نیست، اما حتی در این شرایط نیز انتظار می‌رود که بازیکنان با حفظ تمرکز و اصول دفاعی خود، کمترین فضا را به حریف بدهند.
در همین ارتباط بخوانید: آسانی پیام حمایتی مدیر استقلال را بازنشر کرد؛ یاسر مقصر نبود +عکس
کاهش تمرکز در خط دفاعی
نکته‌ای که نباید نادیده گرفته شود، اهمیت دقایق پایانی برای خط دفاعی استقلال است. مدافعان یک تیم نباید فکر کنند که با نزدیک شدن به انتهای مسابقه، وظیفه اصلی آنها به پایان رسیده است. در واقع، در همین دقایق است که کوچک‌ترین اشتباه، غفلت یا عدم تمرکز می‌تواند به کل تلاش‌های یک تیم آسیب بزند. دروازه استقلال باید در دقایق ۱۰، ۵۰ و ۹۰ به یک اندازه برای مدافعان مهم باشد. حریف هم تا زمانیکه داور سوت پایان را نزده، همیشه فرصت گلزنی دارد و نمی‌توان با تصور نزدیک بودن به پایان، از مسئولیت‌های دفاعی فاصله گرفت.
این موضوع برای سهراب بختیاری‌زاده نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. سرمربی استقلال باید علاوه بر تقویت ساختار دفاعی، روی مدیریت وضعیت‌های بحرانی و حفظ تمرکز بازیکنان نیز کار کند. تیمی که به قهرمانی در لیگ برتر و موفقیت در آسیا می‌اندیشد، نباید در هر مسابقه منتظر یک اتفاق غیرمنتظره در دقایق پایانی باشد. گاهی یک گل دیررس می‌تواند سه امتیاز را به ارمغان بیاورد و گاهی تنها یک امتیاز را از شکست نجات دهد؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد که در مسابقه بعدی چنین فرصتی نصیب آبی‌ها شود.
تلاش دوجانبه در گلزنی و دفاع
استقلال در دو بازی اخیر نشان داده است که تا آخرین لحظه برای تغییر وضعیت بازی می‌جنگد؛ ویژگی‌ای با ارزش که می‌تواند در ادامه فصل به کمک این تیم بیاید. با این وجود، این جنگندگی زمانی به یک امتیاز واقعی تبدیل می‌شود که در کنار آن، انضباط تاکتیکی و تمرکز دفاعی نیز وجود داشته باشد. آبی‌ها باید به اندازه‌ای که برای گل زدن به حریف در دقایق پایانی تلاش می‌کنند، در حفاظت از دروازه خود نیز در این لحظات حساس هوشیار باشند.
تناقض استقلال دقیقاً در همین نقطه قرار دارد؛ تیمی که در دو بازی متوالی مقابل الشمال و استقلال خوزستان در دقایق پایانی گلزنی کرده، در بازی اخیر به همان اندازه که برای به ثمر رساندن گل تلاش کرد، در دفاع از دروازه خود ناموفق بود. استقلال نباید بگذارد هیجان گلزنی در دقایق آخر، ضرورت حفظ تمرکز دفاعی را تحت‌الشعاع قرار دهد. مدافعان این تیم باید به این نکته توجه کنند که مسابقه تا سوت پایان ادامه دارد و در هیچ دقایقی حق غفلت وجود ندارد.
برای استقلال و سهراب بختیاری‌زاده، پیام این دو مسابقه کاملاً روشن است؛ گل زدن در دقیقه آخر پدیده‌ای مطلوب است، اما حفظ تمرکز تا آخرین ثانیه، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. تیمی که به دنبال شایستگی در لیگ است، نمی‌تواند فقط بر روی نجات دادن مسابقه تکیه کند؛ بلکه باید یاد بگیرد چگونه از فروپاشی در لحظات حساس جلوگیری کند.
بیشتر بخوانید: پرسپولیس نتیجه نمی‌گیرد سر استقلال را می‌برید؟
نظرات کاربران