به گزارش ایسنا، این کنفرانس جهانی از امروز (دوشنبه) نهم تا بیستم نوامبر، رهبران جهان، وزرا، مذاکره‌کنندگان، دانشمندان و نمایندگان جامعه مدنی را گرد هم می‌آورد تا در زمینه‌های مرتبط با اقدام برای اقلیم از جمله کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، سازگاری با آب و هوا و تأمین مالی بحث و تبادل نظر کنند و به راهکارهای عملی برسند.

ترکیه، ریاست کنفرانسِ امسال را بر عهده دارد، در حالی که «کریس بوون»، وزیر تغییرات اقلیمی و انرژی استرالیا، مذاکرات را رهبری خواهد کرد.

قرار است اجلاس سران جهان در ۱۱ و ۱۲ نوامبر برگزار شود.

این اجلاس با موضوع «کاپ آینده - کاپ اجرا»، با هدف تبدیل تعهدات اقلیمی به نتایج قابل اندازه‌گیری برگزار می‌شود.

دستور کار اجراییِ ریاستِ این نشست، انتقال انرژی پاک و برق‌رسانی، کاهش زباله و متان صفر، شهرهای مقاوم در برابر آب و هوا، صنعتی‌سازی سبز، امنیت غذایی و حفاظت از اقیانوس‌ها و دریاها را در اولویت قرار می‌دهد.

به گزارش آناتولی، سایر اولویت‌ها شامل جوانان و آموزش، نظام‌های سلامت تاب‌آور و همکاری در زمینه‌های تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی و تخریب اراضی است.

همچنین اهداف پیشنهادی برای سال ۲۰۳۵ عبارتند از:

  • افزایش سهم برق در مصرف نهایی انرژی جهان به ۳۵ درصد
  • کاهش شدت مصرف انرژی در ساختمان‌ها دست‌کم به میزان ۲۵ درصد
  • رساندن نرخ جهانی استفاده چرخشی (بازیافت) از مواد به حداقل ۱۵ درصد

پس از ناکامی در دستیابی به توافق بر سر یک نقشه راه در نشست COP30، مذاکره‌کنندگان همچنان در خصوص تأمین مالی برای کشورهای در حال توسعه و تلاش‌ها برای تسریع گذار از سوخت‌های فسیلی، اختلاف نظر دارند.

بر اساس «گزارش شکاف انتشار» سال ۲۰۲۶ که توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد منتشر شده است، حتی اگر کشورها به طور کامل به تعهدات اقلیمی خود عمل کنند، باز هم در قرن حاضر شاهد گرمایش جهانی در حدود ۲.۶ درجه سانتی‌گراد خواهیم بود؛ رقمی که بسیار فراتر از اهداف دمایی تعیین‌شده در توافق‌نامه پاریس است.

این گزارش همچنین برآورد می‌کند که کشورهای در حال توسعه تا سال ۲۰۳۵، سالانه به بودجه‌ای حدود ۳۰۵ میلیارد دلار برای سازگاری با تغییرات اقلیمی نیاز خواهند داشت؛ این در حالی است که میزان تأمین مالی عمومی بین‌المللی برای سازگاری در سال ۲۰۲۴، بین ۲۸.۲ تا ۳۱.۷ میلیارد دلار بوده است.

این اجلاس در پی سالی برگزار می‌شود که با سیل‌های ویرانگر، موج‌های گرمای مرگبار و خشکسالی‌های طولانی‌مدت همراه بود؛ وضعیتی که موجب تشدید درخواست‌ها برای کاهش سریع‌تر انتشار گازهای گلخانه‌ای و حمایت‌های مالی بیشتر شده است.

انتهای پیام