مقام‌هاي تهران زير فشار نيروهاي سياسي منتقد و رقيب قرار دارند و مي‌دانند كه حذف تدريجي لغو تحريم‌ها مي‌تواند دست آنها را براي مبارزه‌طلبي پرتر از دو سال پيش مي‌كند كه مذاكرات در آغاز راه بود. مقام‌هاي گفت‌وگوكننده ايراني بارها در گفت‌وگوهاي رسانه‌اي تاكيد كرده‌اند در صورتي كه اين خواسته تهران در كانون توجه تصميم‌هاي عملي قرار نگيرد احتمال اينكه مذاكرات در همين مرحله باقي بماند وجود دارد و آنها نمي‌توانند مقام‌هاي ارشد و نيروهاي رقيب كه زور كمي هم ندارند را متقاعد كند كه دست از مخالفت لفظي و عملي بردارند.
مقام‌هاي گفت‌وگوكننده در بدترين وضعيت از اين نظر قرار دارند زيرا در ميان مقام‌هاي امريكايي و اروپايي و منتقدان هر دولت مستقر در امريكا، فرانسه، آلمان و بريتانيا اين حدس و گمان و بدبيني وجود دارد كه در صورت حذف ناگهاني و يكباره تحريم‌هاي تهران، منابع قابل عنايتي نصيب ايران شود و اقتصاد در بحران فرو رفته اين كشور جان بگيرد.
به گزارش ساعت ۲۴، پيش‌بيني‌ها اين است كه حذف يكباره تحريم‌ها به تقويت موضع اصلاح‌طلبان در تهران منجر شده و آنها مي‌توانند در رقابت‌هاي آتي از اين برگ برنده استفاده كنند. عكس اين داستان نيز صادق است. جناح سياسي اصولگرايان به ويژه طيف‌هاي تندروتر علاقه دارند دست‌كم تا جايي كه به كليت نظام مستقر آسيب نرسد حذف تحريم‌ها ناگهاني نباشد.
تئوريسين‌هاي اين افراطيون باور دارند كه اگر تحريم‌ها به تدريج لغو شوند دولت به لحاظ عملكرد اقتصادي كاري از دستش برنمي‌آيد و احساس خوبي به مردم منتقل نمي‌شود و زمينه‌هاي نارضايتي باقي مي‌ماند. اما اين مساله نيز وجود دارد كه اگر توافق جامع صورت نپذيرد و كشورهاي گروه ۱+۵ بار ديگر از حربه تشديد تحريم استفاده كرده و اقتصاد ناتوان ايران را در بحران با عمق بيشتر هدايت كنند و زمينه‌هاي نارضايتي ژرف شهروندان از سطح دولت عبور كند و كليت قوا را دربر گيرد. البته در اين وضع ممكن است دولت نيز زير فشار قرار گيرفته و اقدام‌هاي اصلاح‌طلبانه را كنار بگذارد و برخي تنگناها براي اقتصاد منطقه و جهان فراهم كند.