طبق گزارش "ورزش سه"، تیم اتلتیکو در این بازی به وضوح خسته و سردرگم به نظر می‌رسید و در خلق موقعیت‌های گلزنی دچار مشکل بود. به همین خاطر به‌نظر می‌رسد که آنها کسب پیروزی و ایستادن در صدر جدول را به حریف واگذار کردند.

بدون تردید، در دقایق ابتدایی مسابقه، تیم روخی‌بلانکو سه موقعیت واضح گلزنی را داشت که دو مورد از آن‌ها توسط خولین نامدار از دست رفت. تنها ضربه جولیانو به گل تبدیل شد، در حالی که فلیک با دفاع خطی خود بار دیگر نمایشی به مراتب ضعیف ارائه داد؛ استراتژی‌ای که برای دریافت دو یا سه گل کاملاً کافی است.

علاوه بر این، تیم با خط دفاعی ناشیسی به میدان رفت زیرا فلیک بر این باور بود که هر بازیکنی که در ترکیب قرار گیرد، نشانه‌ای از موفقیت است، اما واقعیت چیز دیگری است. جرارد مارتین عملکردی ضعیف داشت. فارینیاس عملاً در میدان گم شده بود و کوبارسی بیش از حد بار را بر دوش خود حس می‌کرد.

حس ناتوانی گلزنی در نیمه نخست بارسلونا مشهود بود. آیا رافینیا در ترکیب حضور داشت؟ به نظر نمی‌رسید. لامین یامال اجرای بی‌نتیجه‌ای داشت و حتی یک حرکت در سطح ستاره‌ها به ثبت نرساند و هر بار که توپ را از دست می‌دهد، بلافاصله به دنبال خطا می‌گردد. این طرز فکر موجب خواهد شد یامال به بازیکنی تبدیل شود که تنها در بازی‌های خانگی می‌تواند تاثیرگذار باشد.

با این حال، یامال با ارسال پاس گلی به فرمین که این روزها در اوج خود قرار دارد، به نوعی جبران کرد. گل تساوی فرصتی سرنوشت‌ساز از سوی پوبیل در نقطه پنالتی بود که فرمین از آن نهایت بهره را برد.

اما قبل از این اتفاق، اتلتیکو باید نیمه نخست را با حداقل سه گل تمام می‌کرد. آن‌ها نتوانستند از فرصتی که مقابل فلیک داشتند، بهره‌برداری کنند و اتلتیکو در آستانه یک مأموریت دشوار قرار گرفت.

این رفتار با خولین آلوارز به‌عنوان یک پدیده، هیچ‌گاه قابل‌فهم نبوده است. او چنین استعداد خاصی نیست و در برابر بارسا نیز عملکردی افتضاح به نمایش گذاشت. هواداران حق دارند او را مورد انتقاد قرار دهند و خواستار خروج او از تیم شوند. ارزش و اعتبار خولین به‌طور پیوسته در حال کاهش است.

حتی فلیک نیز آگاه بود که اگر در نیمه نخست گل‌هایی به ثمر نرسد و قبل از استراحت گل تساوی دریافت شود، وضعیت اتلتیکو به شدت به خطر خواهد افتاد؛ و واقعاً همین‌طور شد، چرا که حتی بائنا در برابر خط دفاعی آشفته آبی‌واناری‌ها نتوانست موقعیت‌هایش را از دست دهد.

پیروزی بارسلونا بسیار کم و ناچیز بود و به نوعی تنبیهی برای تیمی که هیچ‌چیز خاصی نتوانست از خود به نمایش بگذارد، زیرا رافینیا و گوردون تقریباً از بازی محو شده بودند. در نهایت، این یک لطف و فرصت بزرگ برای بارسلونا بود که از موقعیت‌های سخت رهایی یافت؛ تیمی که اگر در برابر حریفی با کیفیت بالاتر قرار می‌گرفت، ممکن بود شکست سنگینی را تجربه کند. این یک هدیه تأسف‌بار به صدرنشین لالیگا بود که قطعاً در وضعیت مناسبی به‌سر نمی‌برد.

منبع: ال‌موندو