تینا مزدکی: کره شمالی در گزارشی از آزمایش اخیر سامانه موشکی زمین‌به‌هوای پیشرفته خود رونمایی کرده است. این آزمایش که در تاریخ چهارم نوامبر انجام گرفت، به ارزیابی ویژگی‌های فنی و عملیاتی سامانه پیونگائه-۶ پرداخت و تاکید ویژه‌ای بر توانایی‌های هدایت هوشمند، شناسایی اهداف و پردازش اطلاعات راداری داشت. تصاویر منتشرشده نشان‌دهنده شلیک موشک از یک پرتابگر متحرک بزرگ با شاسی ۱۰ چرخ است. براساس برخی ارزیابی‌ها، برد عملیاتی این سامانه در محدوده ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود.
- آزمایش سامانه پیونگائه-۶ در تاریخ چهارم نوامبر ۲۰۲۶ انجام شد.
- فناوری هدایت هوشمند چندگانه و قابلیت شناسایی و ردیابی اهداف از محورهای اصلی این آزمایش بودند.
- برد احتمالی سامانه پیونگائه-۶ بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر برآورد می‌شود.
- پیونگائه-۶ به‌عنوان نسخه‌ای پیشرفته از سامانه قدیمی‌تر پیونگائه-۵ طراحی شده و مقایسه‌هایی با سامانه اس-۴۰۰ روسیه دارد.
- تحرک بالای پرتابگرها و توانایی استقرار آن‌ها در موقعیت‌های متفاوت، شناسایی و هدف‌گیری مواضع پدافندی کره شمالی را با دشواری بیشتری مواجه می‌کند.
آزمایش پیونگائه-۶ تحت نظارت مقام بالای نظامی
در تاریخ چهارم نوامبر، کره شمالی اقدام به آزمایش سامانه موشکی زمین‌به‌هوای دوربرد پیونگائه-۶ نمود. هرچند پیونگ یانگ به صورت رسمی نام این سامانه را اعلام نکرده است، اما تصاویر منتشرشده از ویژگی‌ها و نهضت موشک و خودروی پرتابگر با مشخصات پیونگائه-۶ همخوانی دارد. این سامانه برای نخستین بار در سال ۲۰۲۰ در معرض دید عموم قرار گرفت و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که کره شمالی به منظور جایگزینی سامانه پیونگائه-۵ آن را توسعه داده است.
خبرگزاری مرکزی کره شمالی گزارش داد که این آزمایش با هدف ارزیابی ویژگی‌های فنی و قابلیت اعتماد موشک انجام گرفته است. استفاده از مواد جدید، فناوری هدایت هوشمند چندگانه، شناسایی و ردیابی اهداف و پردازش اطلاعات شناسایی‌شده از جمله نکات اصلی این آزمایش به شمار می‌آید.
این قابلیت‌ها برای مقابله با هواپیماها و سایر تهدیدات هوایی در فواصل بلند از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند. به‌ویژه در شرایطی که اهداف با انجام مانورهای پیچیده سعی در فرار از رهگیری دارند یا در محیط‌هایی فعالیت می‌کنند که جنگ الکترونیک می‌تواند بر عملکرد رادارها و سامانه‌های هدایت موشک تاثیر بگذارد.
شباهت‌های پیونگائه-۶ با سامانه اس-۴۰۰ روسیه
تصاویری که از سوی رسانه‌های دولتی کره شمالی منتشر شده، نشان‌دهنده شلیک عمودی موشک از یک پرتابگر متحرک بزرگ است. این پرتابگر بر روی شاسی ۱۰×۱۰ چرخ‌دار نصب شده و از نظر ساختار شباهت‌هایی با خودروهای مرتبط با سامانه پیونگائه-۶ دارد. نمونه‌هایی از این خودروها نیز در رژه نظامی اکتبر ۲۰۲۰ کره شمالی به نمایش درآمده بودند.
موشک این سامانه دارای بدنه‌ای باریک و چند مجموعه کنترل سطح است که با طراحی مشاهده شده در آزمایش‌های پیشین آن سازگاری دارد. پیونگائه-۶ به دلیل ابعاد موشک‌ها، ساختار پرتابگرها و پیکربندی کلی سامانه، بارها با اس-۴۰۰ روسیه مقایسه شده است. برخی تحلیل‌ها تخمین می‌زنند که برد درگیری آن در حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر باشد. در صورت صحت این برآوردها، پیونگائه-۶ در گروه سامانه‌های پدافندی دوربرد قرار می‌گیرد که قابلیت هدف قرار دادن هواپیماها را در فاصله‌های زیاد از مناطق و تأسیسات تحت حفاظت دارد.
فناوری پیشرفته موتور دومرحله‌ای و کنترل آیرودینامیکی موشک
یکی از ویژگی‌های فنی برجسته پیونگائه-۶ که در آزمایش‌های پیشین مطرح شده، به کارگیری ساختار «کنترل با دو سکان» و «موتور پروازی با دو ضربه» است. این توصیف‌ها به احتمال زیاد به چند مجموعه کنترل سطح آیرودینامیکی و سامانه پیشران دومرحله‌ای اشاره دارند. این نوع موتور توانایی تامین شتاب اولیه موشک را در مرحله نخست و ایجاد نیروی رانش مجدد در مرحله‌ای دیگر از پرواز به منظور ادامه مسیر را دارد.
این فناوری می‌تواند توانایی موشک را برای انجام مانور در مرحله نهایی رهگیری به‌طرز چشمگیری افزایش دهد و به حفظ انرژی کافی برای مقابله با اهداف هوایی در فواصل طولانی‌تر کمک کند. همچنین کره شمالی در سپتامبر ۲۰۲۱ نیز آزمایشی از این سامانه را انجام داده بود. در آن آزمایش، رادار، سامانه پرتاب و خودروی فرماندهی نیز مورد ارزیابی قرار گرفتند. این موضوع نشان دهنده این است که روند توسعه پیونگائه-۶ تنها محدود به ساخت موشک نبوده و شامل اجزای مختلف شبکه پدافندی آن نیز می‌باشد.
جایگزینی سامانه‌های قدیمی شوروی با پدافند متحرک
اهمیت پیونگائه-۶ فقط در برد بالقوه موشک آن خلاصه نمی‌شود. این سامانه بخش مهمی از برنامه کره شمالی برای ایجاد یک شبکه پدافند هوایی مدرن‌تر، متحرک‌تر و چندلایه به شمار می‌آید. در گذشته، کره شمالی به مجموعه‌ای از سامانه‌های قدیمی با طراحی شوروی، نظیر اس-۷۵، اس-۱۲۵ و اس-۲۰۰ وابسته بود. در کنار این تجهیزات، پیونگ‌یانگ همچنین در سال‌های اخیر به توسعه تسلیحات بومی توجه داشته است. ورود پیونگائه-۶ به خدمت، زمینه‌ساز کنار گذاشتن تدریجی بخشی از این سامانه‌های قدیمی خواهد بود.
پرتابگرهای متحرک این سامانه قادر به استقرار در موقعیت‌های گوناگون هستند و پس از انجام عملیات می‌توانند محل خود را تغییر دهند. این ویژگی به‌نظر می‌رسد شناسایی و نابودی مواضع پدافندی را پیش از آغاز حملات هوایی دشوار کند.
تقویت شبکه دفاع هوایی کره شمالی
با وجود مجهز بودن ناوگان جنگنده‌ها به فناوری‌هایی که فاصله زیادی با هواپیماهای مدرن روز دنیا دارند، کره شمالی تلاش کرده با بهبود شبکه پدافند زمینی این نقطه ضعف را جبران کند. تراکم سیستم‌های موشکی، دامنه وسیع زرادخانه‌های پدافندی و استحکامات به وجود آمده برای محافظت از مواضع نظامی، از جمله عوامل موثر در تقویت توان دفاع هوایی این کشور به شمار می‌آیند.
توسعه فناوری پیونگائه-۶ یکی از مهم‌ترین تغییرات پدافندی در کره شمالی به شمار می‌رود که از زمان دریافت و نصب شبکه مبتنی بر سامانه اس-۷۵ شوروی در اواخر دهه ۱۹۵۰ صورت گرفته است. با این حال، اطلاعات در مورد برد ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتری و سایر ویژگی‌های عملیاتی پیونگائه-۶ بر اساس برآوردهای منتشر شده باقی مانده و اطلاعات مستقلی برای تأیید کامل عملکرد این سامانه در دست نیست.
منبع: militarywatchmagazine
۵۸۳۲۳
نظرات کاربران