اخیراً تصاویری از یک پلنگ ایرانی به همراه توله‌اش در دل تفرجگاه چهلمیر در پارک ملی تندوره درگز به ثبت رسیده است. کارشناسان محیط‌زیست این مشاهده را در یک منطقه گردشگری، نشانه‌ای مثبت از موفقیت مدیریت تعاملات انسانی با طبیعت می‌دانند.
اعمال محدودیت‌های زمانی برای خروج بازدیدکنندگان و بسته شدن درهای تفرجگاه در زمان غروب، شرایط مناسبی برای حضور شبانه گوشت‌خواران مهیا کرده است. جریان مداوم رودخانه درگز در دره چهلمیر، تأمین‌کننده اصلی آب برای حیات‌وحش این منطقه محسوب می‌شود و نظارت بر ترددهای انسانی این امکان را فراهم می‌آورد که جانوران از منابع آبی بهره‌مند شوند.
داوود نورمحمدی، سرپرست اداره‌کل حفاظت محیط زیست خراسان رضوی، به بیان موارد زیر پرداخت:
«مدیریت زمان بازدید گردشگران و تعیین زمان‌بندی تعطیلی تفرجگاه، فرشی از فرصت‌ها را برای کاهش مزاحمت‌های انسانی و بهره‌مندی حیات‌وحش از منابع طبیعی ایجاد کرده است. همچنین ثبت تصاویر پلنگ ایرانی به همراه توله‌اش در دل دره چهلمیر از لحاظ بوم‌شناختی اهمیت ویژه‌ای دارد زیرا این گونه به عنوان یکی ازگوشت‌خواران راس در زنجیره غذایی، به تغییرات زیستگاهی و میزان حضور و مزاحمت انسان بسیار حساس است و فعالیت آن در محدوده‌ای که به‌طور منظم در دسترس گردشگران قرار دارد، می‌تواند نشان‌دهنده وجود شرایطی از آرامش و امنیت نسبی برای تردد و فعالیت حیات‌وحش باشد.»
پارک ملی تندوره با وسعتی معادل ۷۳ هزار و ۴۳۵ هکتار در شمال‌شرقی کشور، به عنوان مأمنی برجسته برای قوچ و میش اوریال به شمار می‌آید. در این پارک ملی، پنج گونه از هفت گربه‌سانی که در ایران شناخته شده‌اند، از جمله پلنگ ایرانی، گربه جنگلی، گربه دشتی، گربه پالاس و سیاه‌گوش اروپایی ساکن هستند.
داوود نورمحمدی، سرپرست اداره‌کل حفاظت محیط زیست خراسان رضوی، تصریح کرد:
«تنظیم و مدیریت حضور گردشگران در زیستگاه‌های حساس تنها یک اقدام اجرایی یا گردشگری نیست بلکه جزئی از فرآیند مدیریت حفاظتی زیستگاه به شمار می‌آید. رعایت ساعات تعطیلی، کنترل تردد، اجتناب از ایجاد آلودگی صوتی و نوری و احترام به حریم زیستی گونه‌ها می‌تواند به کاهش تعارض میان فعالیت‌های انسانی و نیازهای حیات‌وحش یاری رساند. حضور پلنگ ماده و توله‌اش در چنین محلی، از جنبه‌ای نیز حائز اهمیت است زیرا دوره پرورش توله‌ها مرحله‌ای حساس در چرخه حیات این گونه محسوب می‌شود و برخورداری از زیستگاهی با منابع غذایی و آبی مناسب و حداقل مزاحمت انسانی در بقای آن نقش مهمی ایفا می‌کند.»
نظرات کاربران