طبق اخبار منتشر شده از خبرگزاری خبرآنلاین، فرآیند توسعه موشک سجیل از اوایل دهه ۱۳۸۰ آغاز شد و نخستین آزمایش پرتاب آن در سال ۱۳۸۷ به وقوع پیوست. این موشک به فناوری پیشران سوخت جامد در هر دو مرحله پرتاب خود مجهز است؛ ویژگی‌ای که به نگهداری موشک در وضعیت آماده‌به‌کار و کاهش زمان لازم برای آماده‌سازی آن جهت پرتاب کمک می‌کند.

برد موشک سجیل حدود ۲۵۰۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود و قابلیت حمل محموله‌ای به وزن ۷۰۰ کیلوگرم را داراست. همچنین، کاهش زمان آماده‌سازی برای پرتاب می‌تواند به طور قابل ملاحظه‌ای شانس شناسایی و هدف قرار گرفتن موشک قبل از زمان شلیک را کاهش دهد.

در گزارشی که «اوراسیا تایمز» منتشر کرده، ادعا شده است که موشک سجیل از کلاهک بازگشت‌پذیر و دارای قابلیت مانورپذیری بهره‌مند است؛ ویژگی‌ای که به منظور دشوارتر کردن رهگیری آن توسط سیستم‌های پدافند هوایی طراحی شده است.

برای مطالعه متن کامل این گزارش، می‌توانید اینجا کلیک کنید.

۲۲۷۲۲۷