بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اورانیوم طبیعی عمدتاً از دو ایزوتوپ یعنی اورانیوم ۲۳۸ و اورانیوم ۲۳۵ تشکیل شده است. نسبت اورانیوم ۲۳۵ در ترکیب اورانیوم طبیعی تقریباً ۰٫۷ درصد میباشد. به دلیل ویژگی شکافت هستهای این ایزوتوپ، برای بهکارگیری در بسیاری از راکتورهای هستهای لازم است که میزان آن افزایش یابد؛ فرایندی که به آن «غنیسازی اورانیوم» گفته میشود.
بنابراین، وقتی از غنیسازی اورانیوم تا ۲۰ یا ۶۰ درصد سخن به میان میآید، منظور از این بیان این است که نسبت ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۵ در ترکیب اورانیوم به آن درصد مشخص رسیده است؛ نه اینکه تمام ماده شامل اورانیوم خالص باشد.
غنیسازی ۳ تا ۵ درصدی
سطح غنیسازی بین ۳ تا ۵ درصد، در بسیاری از راکتورهای آب سبک بهمنظور تولید سوخت هستهای بهکار میرود. همچنین، بر اساس توافق هستهای برجام، حداکثر غنیسازی مجاز برای ایران به مدت مشخصی ۳٫۶۷ درصد تعیین شده بود. این مقدار غنیسازی بهطرز قابل توجهی کمتر از سطحهای مورد نیاز برای تولید سلاح هستهای است.
غنیسازی ۲۰ درصدی
اورانیوم با غنای ۲۰ درصد در زمره اورانیومهای با غنای بالا بهشمار میآید. استفاده از این ماده میتواند در برخی راکتورهای پژوهشی و برای تولید رادیوایزوتوپهای پزشکی انجام گیرد. اما لازم به ذکر است که افزایش غنا به این سطح نشاندهنده نزدیکتر شدن به سطوح بالاتر غنیسازی و کاهش برخی از مراحل جداسازی برای دستیابی به غناهای بالاتر است.
غنیسازی ۶۰ درصدی
اورانیوم با غنای ۶۰ درصد نیز در دسته اورانیومهای با غنای بالا قرار دارد. این نوع اورانیوم برای تأمین نوترون در پژوهشهای علمی، تولید رادیوایزوتوپهایی نظیر مولیبدن-۹۹ در زمینه پزشکی هستهای، ارزیابی مقاومت و رفتار مواد در برابر تابش نوترونی در آزمایش مواد، آزمایش سوختها و فناوریهای مربوط به راکتور در پژوهشهای هستهای و همچنین تأمین سوخت برای برخی راکتورهای زیر دریایی و شناورهای هستهای در عرصه پیشرانش دریایی مورد استفاده قرار میگیرد.
غنیسازی ۹۰ درصدی
غنای نزدیک به ۹۰ درصد بهطور معمول بهعنوان سطح تسلیحاتی شناخته میشود؛ زیرا اورانیوم در این میزان غنا میتواند برای تولید سلاح هستهای مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، ایجاد سلاح اتمی صرفاً به داشتن اورانیوم با غنای بالا محدود نمیشود و به مجموعهای از فناوریها، تجهیزات و مراحل فنی دیگر نیز نیاز دارد.
۲۲۷۲۲۷
نظرات کاربران