به نوشته نیو یورک تایمز، گزارش سالیانه کمیساریای عالی سازمان ملل در امور آوارگان نشان می‌دهد در سال ۲۰۱۴ حدود ۱۴ میلیون نفر به شمار آوارگان اضافه شد. به عبارت دیگر، در سال گذشته میلادی روزانه ده‌ها هزار نفر ناچار از ترک خانه و کاشانه خود برای رسیدن به امنیت در جای دیگر شدند. از این تعداد ۱۱ میلیون نفر در چارچوب مرزهای کشورهای خودشان آواره شدند که بالاترین رقم در این زمینه در طی فعالیت ۵۰ ساله این سازمان است.

ده‌ها میلیون نفر که در سال‌های گذشته آواره شدند، همچنان در این وضعیت گرفتارند و نه می‌توانند به خانه‌شان بازگردند یا به جای جدیدی بروند، مانند حدود ۲.۵ میلیون نفر در منطقه دارفور در سودان و ۱.۵ میلیون نفر افغانی در پاکستان. ترکیه، ایران و پاکستان پذیرای بیشترین تعداد آوارگان در جهان هستند. اکنون حتی کشورهایی مانند اتیوپی و کنیا بیش از انگلیس و فرانسه آواره در خود جا داده‌اند. گزارش سازمان ملل حاکی از آن است که سیل آوارگان بیشتر به سوی کشورهای کمتر توسعه‌یافته روان است نه کشورهای توسعه‌یافته، هر چند که موج اخیر مهاجرت غیرقانونی از آفریقا به اروپا باعث نگرانی مقامات این قاره شده است. ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا همچنان در حال جر و بحث درباره چگونگی تقسیم کردن حدود ۴۰ هزار آواره بین خود هستند. شمار زیادی از این پناه‌جویان جان خود را در دریای مدیترانه از دست داده‌اند. مقامات اتحادیه اروپا قرار است دوشنبه هفته آینده تشکیل جلسه دهند و درباره عملیات نظامی در آب‌های بین‌المللی دریای مدیترانه گفتگو کنند. دولت استرالیا نیز گفته است هر قایق حامل آوارگان را که راهی این کشور باشد، برخواهد گرداند.

جنگ سوریه یکی از بزرگ‌ترین منابع آوارگی است. تا پایان سال ۲۰۱۴، بیش از ۷.۶ میلیون سوری در کشور خودشان آواره شده‌اند. حدود ۳.۹ میلیون نفر نیز آواره کشورهای دیگر شده‌اند. اما سوریه تنها منبع آوارگی نیست. در ۵ سال گذشته حدود ۱۵ مورد مناقشه جدید رخ داده است که جدیدترین آن در یمن و بوروندی است. در کشورهای دارای مناقشه قدیمی‌تر مانند افغانستان و سومالی، هنوز راه زیادی تا صلح پایدار باقی است و آوارگان آنها ناچارند بلاتکلیفی موجود را تا سال‌ها تحمل کنند.