بر اساس گزارش ایسنا؛ دکتر حسین رستگار در این زمینه بیان کرد: برای ارزیابی حلال بودن محصولات آرایشی و بهداشتی، لازم است که ترکیبات و منشأ مواد اولیه به‌طور دقیق مورد بررسی قرار گیرند و نمی‌توان فقط بر اساس نام یا شکل ظاهری یک ماده به وضعیت حلال آن پی برد.

او ادامه داد: به عنوان مثال، در برخی محصولات همچون دهانشویه‌ها ممکن است الکل در ترکیب آن‌ها به‌کار رفته باشد؛ اما ارزیابی حلال بودن محصول تنها به وجود یا عدم وجود الکل محدود نمی‌شود و باید مواردی نظیر نوع، منشأ، مقدار و شیوه مصرف آن نیز بر اساس مقررات مربوطه مورد تحلیل قرار گیرد.

رستگار همچنین به اهمیت ترکیبات دارای منشأ حیوانی اشاره کرد و گفت: در برخی محصولات ممکن است از موادی با منشأ حیوانی یا دریایی، از جمله ترکیبات استخراج‌شده از نرم‌تنان مانند حلزون، استفاده شود. در این موارد، شناسایی دقیق نوع و منشأ ماده اولیه برای ارزیابی حلال بودن آن امر ضروری است و نمی‌توان به همه این ترکیبات به‌طور یکسان قضاوت کرد.

رئیس مرکز ملی تحقیقات حلال سازمان غذا و دارو افزود: بررسی مستندات فنی تولیدکنندگان و انجام آزمایش‌های تخصصی می‌تواند راهگشا در شناسایی منشأ مواد اولیه باشد. در این ارزیابی‌ها باید مشخص گردد که ترکیب استفاده شده دارای منشأ شیمیایی، زیستی یا حیوانی است؛ زیرا الزامات ارزیابی هر یک متفاوت می‌باشد.

او با تأکید بر این نکته که هدف از این بررسی‌ها، اطمینان از رعایت استانداردهای حلال در کنار الزامات سلامت و کیفیت محصولات آرایشی و بهداشتی است، گفت: شفاف‌سازی در مورد منشأ ترکیبات همچنین به مصرف‌کنندگان این امکان را می‌دهد که با آگاهی بیشتری محصولات مورد نیاز خود را انتخاب نمایند.

به گفته سازمان غذا و دارو، رستگار خاطرنشان کرد: انجام ارزیابی علمی و مستند نسبت به ترکیبات و منشأ مواد اولیه از الزامات اساسی در سنجش محصولات آرایشی و بهداشتی و محافظت از حقوق مصرف‌کنندگان محسوب می‌شود.

انتهای پیام