حدوداً هفت سال از آغاز فعالیت‌های علیرضا دبیر به عنوان رئیس فدراسیون کشتی ایران می‌گذرد؛ مدیری که با ورود خود به این عرصه، تحولات چشمگیری را در یکی از شاخص‌ترین رشته‌های ورزشی کشور به بار آورد و اکنون نامش مانند هر زمان دیگری برای تصدی مقامی بالاتر از کشتی در محافل ورزشی شنیده می‌شود. کسی که در طول این سال‌ها سعی در ارتقای ساختار کشتی ایران داشته، حال در آستانه تصمیمی قرار گرفته که می‌تواند به دوران مدیریتش در این فدراسیون پایان دهد.
کشتی ایران قبل از حضور دبیر، در هر دو رشته آزاد و فرنگی روزهای چندان خوشایندی را تجربه نمی‌کرد و به مرور از اوج خود فاصله گرفته بود. اما مدیریت او موجب تغییرات محسوسی در وضعیت این رشته شد و تیم‌های ملی ایران دوباره توانستند جایگاه خود را در میان ابرقدرت‌های کشتی جهانی تثبیت نمایند. از دستاوردهای کلیدی این فدراسیون در ۷ سال گذشته، موفقیت‌های بین‌المللی و بازگشت کشتی ایران به صف مدعیان اصلی عرصه جهانی می‌باشد.
علاوه بر موفقیت‌های ورزشی، اقدامات دبیر تنها محدود به فعالیت‌های تیم‌های ملی نمی‌شود. یکی از بارزترین جنبه‌های مدیریت او را می‌توان در تحولات زیرساختی و امکاناتی یافت که در طول این سال‌ها در فدراسیون کشتی ایجاد گشته است. ساخت و ساز ساختمان جدید و پیشرفته فدراسیون و به ویژه توسعه کمپ تیم‌های ملی، از پروژه‌های کلیدی بوده که با مدیریت مستقیم دبیر به انجام رسیده و تغییرات چشمگیری به کشتی ایران بخشیده است.
کمپ تیم‌های ملی کشتی ایران اکنون به یکی از پیشرفته‌ترین مجموعه‌های ورزشی در سطح جهانی تبدیل شده است؛ مکانی که تمام امکانات لازم برای یک ورزشکار حرفه‌ای را فراهم نموده و فراتر از استانداردهای معمول برای چنین کمپ‌هایی طراحی شده است. این مرکز به قدری حائز اهمیت است که اتحادیه جهانی کشتی آن را بهشت کشتی جهان نامیده، موضوعی که به خوبی نشان‌دهنده تحولات عظیم دبیر در حوزه زیرساخت می‌باشد.
ترکیب این تحولات در کنار موفقیت‌های برجسته تیم‌های ملی، موجب شده تا حضور هفت ساله علیرضا دبیر در فدراسیون کشتی به یکی از دوره‌های مهم مدیریتی در تاریخ این رشته و ورزش ایران بدل گردد. با این حال، اکنون زمزمه‌هایی جدی درباره پایان این دوره به گوش می‌رسد؛ زمزمه‌هایی که از احتمال شرکت رئیس کنونی فدراسیون کشتی در انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک حکایت دارند.
این جریان از چند ماه پیش آغاز شد؛ زمانی که نام علیرضا دبیر به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی ریاست کمیته ملی المپیک مطرح شد. در ابتدا این موضوع بیشتر شایعه‌ای تلقی می‌شد، اما به تدریج ابعاد جدی‌تری به خود گرفت و به نظر می‌رسد که احتمال حضور وی در صدر این نهاد مهم ورزشی افزایش یافته است. حتی در روزهای اخیر تلاش‌ها برای قانع کردن دبیر به نام‌نویسی در انتخابات کمیته ملی المپیک فزونی یافته است.
نکته قابل توجه اینکه اخیراً رفت‌وآمدهای زیادی به فدراسیون کشتی انجام شده و چند تن از رؤسای فدراسیون‌های ورزشی با دیدار از این مجموعه، با علیرضا دبیر به گفت‌وگو پرداخته‌اند. گفته می‌شود که هدف اصلی این ملاقات‌ها، ترغیب دبیر برای شرکت در انتخابات و پذیرش مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک است؛ رویدادی که گویای این است که این موضوع دیگر صرفاً یک شایعه رسانه‌ای نیست و تلاش‌های جدی برای تحقق آن در حال انجام است.
با این حال، دبیر تاکنون نشان چندانی از تمایل برای ترک کشتی از خود نشان نداده است. او در شرایطی که تحت فشار برخی تصمیم‌گیران ورزشی و چهره‌های سیاسی برای ورود به کمیته ملی المپیک قرار دارد، همچنان بر این نکته که می‌خواهد به فعالیت خود در فدراسیون کشتی ادامه دهد، تأکید دارد. به نظر می‌رسد رئیس فدراسیون کشتی بر این باور است که پروژه‌هایی که برای این رشته تعریف کرده، هنوز به پایان نرسیده و حداقل باید تا المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس فرصت ادامه پیدا کند.
جالب این‌جاست که حتی قبل از مطرح شدن موضوع ریاست کمیته ملی المپیک نیز درباره ادامه کار دبیر در فدراسیون کشتی برای یک دوره چهار ساله دیگر صحبت‌هایی شده بود. او به نظر می‌رسد برنامه‌هایی برای ادامه فعالیت در این مجموعه داشته و مایل بوده پروژه‌های نیمه‌تمام خود را به سرانجام برساند، اما اکنون پیشنهاد ریاست کمیته ملی المپیک شرایط را به کلی تغییر داده و آینده مدیریتی کشتی ایران را به نوعی مبهم کرده است.
با این حال، استقامت دبیر در برابر پیشنهادها لزوماً بدین معنا نیست که احتمال حضور او در انتخابات منتفی باشد.
فشارها برای متقاعد کردن رئیس فدراسیون کشتی همچنان ادامه دارد و این امکان وجود دارد که در روزهای آینده وضعیت به گونه‌ای تغییر کند که او در نهایت تصمیم به ثبت‌نام در انتخابات بگیرد. حتی شایعه شده که ممکن است این تصمیم در دقایق پایانی و پس از رایزنی‌های مکرر اتخاذ شود؛ رویدادی که در صورت تحقق، می‌تواند مسیر مدیریتی کشتی ایران را وارد فاز نوینی کند.
در این بین، به نظر می‌رسد نگرانی‌ها مربوط به احتمال جدایی دبیر تنها به مسؤولان فدراسیون محدود نمی‌شود و در کمپ تیم‌های ملی نیز این موضوع بازتاب وسیعی داشته است. به نقل از منابع خبری، برخی از ستاره‌های کشتی ایران اخیراً با دبیر تماس گرفته و از او خواسته‌اند که از فدراسیون خارج نشود. همچنین سرمربیان تیم‌های ملی نیز در تماس‌های جداگانه، تمایل به ادامه ریاست او در فدراسیون کشتی داشته‌اند؛ نشانه‌ای که نشان‌دهنده نگرانی بخش‌هایی از بدنه فنی و ورزشکاران در مورد پایان همکاری با دبیر است.
اکنون همه نگاه‌ها به تصمیم نهایی علیرضا دبیر معطوف شده است. از یک سو، علاقه او به ادامه پروژه‌ای که در کشتی ایران آغاز کرده و تمایلش برای ماندن تا المپیک لس‌آنجلس وجود دارد و از سوی دیگر، فشارهای فزاینده برای پذیرش مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک، شرایط را فشرده‌تر کرده است. به نظر می‌رسد دبیر تا لحظات آخر برای ماندن در کشتی تلاش خواهد کرد، اما مشخص نیست که این تلاش تا چه زمانی می‌تواند ادامه یابد و آیا در نهایت ریاست این نهاد مهم ورزشی کشور را خواهد پذیرفت یا خیر.
بی‌شک، روزهای پیش رو می‌تواند برای آینده کشتی و ورزش ایران سرنوشت‌ساز باشد؛ زیرا اگر دبیر تصمیم به شرکت در انتخابات کمیته ملی المپیک بگیرد و به ریاست این نهاد برسد، فدراسیون کشتی پس از هفت سال باید خود را برای آغاز دوره‌ای جدید آماده کند. دورانی که بدون شک با سوالات کلیدی در مورد جانشین دبیر و سرنوشت پروژه‌های بزرگ او همرا خواهد بود.
نظرات کاربران