براساس گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تلگراف، یافتههای تحقیقات نشان میدهد که تقریباً نیمی از موارد زوال عقل را میتوان، لااقل به طور موقت، از طریق شناسایی و اصلاح عواملی که میتوانند در پیشگیری یا به تأخیر انداختن این بیماری موثر باشند، کاهش داد.
با این حال، یک تحقیق جدید فاش میکند که ممکن است ما یک عامل خطر جدی برای زوال شناختی را نادیده گرفته باشیم.
بر اساس این مطالعه تازه، وضعیت نامناسب سلامت دهان و دندان ممکن است بیشتر از آنچه که قبلاً تصور میشد، در بروز زوال عقل تأثیرگذار باشد.
هرچند که چندین تحقیق به ارتباط بین بهداشت دهان و زوال عقل پرداختهاند، اما این عامل به عنوان یکی از ۱۴ فاکتور قابل اصلاح در نظر گرفته نشده است.
در این تحقیق، گروهی از محققان ژاپنی دادههای مربوط به ۴۷۲۹۳ بزرگسال ۶۵ ساله و بالاتر که در مطالعهای با محوریت ارزیابی پیری در ژاپن شرکت کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند و این افراد را در طول تقریباً ۹ سال، از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ زیر نظر داشتند.
طی این دوره، ۸۲۴۷ نفر (معادل ۱۷.۴ درصد) از شرکتکنندگان به زوال عقل مبتلا شدند و محققان در پی بررسی اینکه ارتباط بین بهداشت دهان و دندان- که از طریق تعداد دندانها سنجیده میشود- با زوال عقل چگونه است، بودند.
دکتر «ماهو ایواتا»، محقق ارشد از دانشگاه توهوکو، در مقالهاش خاطرنشان میکند: «ما تعداد دندانهای باقیمانده را به عنوان معیاری برای نشان دادن سلامت نامناسب دهان به کار بردیم، زیرا از دست رفتن دندان نمایانگر وضعیت نادرست بهداشت دهان و دندان است.»
در تجزیه و تحلیلهای خود، محققان دریافتند که تعداد کمتر دندانها با افزایش وقوع زوال عقل مرتبط است. به طوری که نرخ بروز ۱.۶۳ (در هر ۱۰۰ نفر در سال) برای افراد با ۲۰ دندان یا بیشتر، به ۲.۳۱ (برای افرادی با ۱۰ تا ۱۹ دندان)، ۲.۹۷ (برای آنهایی که ۱ تا ۹ دندان دارند) و ۴.۳۴ (برای افرادی که بدون دندان هستند) افزایش یافته است.
پس از تعدیل عوامل مانند جنسیت، سن و درآمد، مشخص شد که خطر ابتلا به زوال عقل با کاهش تعداد دندانها افزایش مییابد، به طوری که برای افراد دارای ۱۰ تا ۱۹ دندان ۱۴ درصد، برای کسانی که ۱ تا ۹ دندان دارند ۱۲ درصد و برای آنهایی که کاملاً بیدندان هستند ۲۷ درصد بیشتر از افرادی که ۲۰ دندان یا بیشتر دارند، احتمال ابتلا به زوال عقل وجود دارد.
اما جالبترین یافته زمانی مشخص شد که محققان به بررسی سلامت ضعیف دهان و دندان در مقایسه با سایر عوامل خطر قابل اصلاح پرداختند.
به گفته محققان، فقدان دندان ممکن است تأثیر بیشتری بر بروز موارد زوال عقل نسبت به عواملی نظیر عدم تحرک بدنی، مصرف سیگار و سطح تحصیلات پایین داشته باشد.
این مطالعه در واقع ارتباط مستقیم از دست دادن دندان و ابتلا به زوال عقل را مشخص نمیکند و نیز به این معنا نیست که پیشگیری از فقدان دندان به طور قطع از وقوع زوال عقل جلوگیری میکند.
تیم پژوهش بر این عقیده است که چندین مسیر وجود دارد که میتواند از این ارتباط حمایت کند. به عنوان مثال، کاهش تعداد دندانها ممکن است توانایی جویدن و مصرف غذا را تحت تأثیر قرار دهد، که این امر خود میتواند منجر به تغذیهای نامناسب شود که با زوال شناختی در ارتباط است.
از دست رفتن دندانها همچنین با انزوای اجتماعی پیوند خورده است که خود یکی از عوامل خطر دیگر زوال عقل به شمار میرود. همچنین، فقدان دندان میتواند با التهاب دهان گره بخورد که به نوبه خود ممکن است به ایجاد التهاب سیستمیک منجر شود و این پیامد میتواند به زوال شناختی بینجامد.
در حالی که تحقیقات بیشتر در این زمینه ضروری است، نویسندگان این مطالعه بر این باورند که نتایج آنها نشاندهنده اهمیت سلامت دهان و دندان در سلامت عمومی است و تأکید دارند که این موضوع باید در سیاستها و استراتژیهای مرتبط با پیشگیری از زوال عقل لحاظ شود.
نظرات کاربران