سرعت اعلام و نشر استعفای حجت کریمی و پذیرش آن توسط هیئت مدیره، به موازات معرفی سعید مظفری زاده به عنوان مدیرعامل جدید تراکتور، به روشنترین شکل ممکن حقایق را نمایان میسازد و نیازی به تشریح بیشتر ندارد! آشکار است که همکاری با زنوزی در تبریز برای هر فردی آسان نیست و این موضوع به وضوح برای همه شناخته شده است.
در کنار این موضوع، سوالی مطرح میشود که چرا اکثر مدیران و مربیان زمانی که به تبریز آمده و پیشنهاد زنوزی را قبول میکنند، به ناگاه فراموش میکنند که مسئولیتها و زندگی شخصی دارند و سپس وقتی قصد ترک تراکتور را دارند، ناگهان متوجه میشوند شرایط ماندن در تبریز و دوری از خانه و کسبوکار را ندارند! این نیز خود جالب است!
اما نکتهای که میتواند حائز اهمیت باشد، به خود حجت کریمی مربوط میشود. فردی که برای اولین بار در عرصه مدیریت ورزش، نامش به عنوان یکی از مدیران فدراسیون کشتی مطرح شد و در ادامه به سمت مدیرعاملی استقلال منصوب گردید. او ساپینتو را کنار گذاشت، به مذاکره با بیرانوند پرداخت و جواد نکونام را به تیم اضافه کرد، اما پیش از آنکه بتواند نتایج تلاشهایش را شاهد باشد، از سمت خود کنار رفت و هیچ کس دلیل این اتفاق را درک نکرد!
پس از آن، حجت کریمی در سطح اول ورزش خبری از او نبود تا زمان انتخابات فدراسیون و عضویت در هیئت رئیسه، سپس به عنوان مدیرعامل تراکتور معرفی شد و دوباره چرخه تکرار آغاز شد؛ او محمد ربیعی را کنار گذاشت، با بیرانوند سازگاری برقرار کرد و سپس با چالشهایی مواجه گردید و جواد نکونام را به تبریز آورد و اکنون مجدداً استعفا داده است!
تعییننشده است که رسالت حجت کریمی و ماموریت مدیریتی او چیست یا این که آیا عادت شخصی اوست که در هر مکان، نکونام را با خود آورده و سرنوشت او نیز این است که پیش از روشن شدن نتایج تلاشهایش، به ناگاه موانع شخصی موجب عدم ماندنش میشود!
بیشتر بخوانید: زنوزی و ارطغرل ساغلامهای وطنی/ سعید رفت و برگشت، این بار میماند؟
نظرات کاربران